V KK 301/12

Sygn. akt V KK 301/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Sobczak (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Piotr Hofmański

SSN Rafał Malarski (współsprawozdawca)

Protokolant Anna Kowal

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika,

w sprawie M.A., W. Ż., S. S., P. T., W. K. skazanych z art. 258 § 1 kk w zw. z art.

65 § 2kk, art. 228 § 3kk w zw. z art. 204 § 1kk w zw. z art. 11 § 2 kk i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 19 czerwca 2013 r.,

kasacji, wniesionych w stosunku do skazanych […] przez obrońców od wyroku

Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 2 grudnia 2011 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 18 kwietnia 2011 r.,

1) na podstawie art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k. uchyla zaskarżony

wyrok i poprzedzający go wyrok Sądu Okręgowego w Ś. w części

dotyczącej skazanych: W. Ż., S. S. oraz P.T., a nadto na

podstawie art. 435 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. wobec M. K. i w

tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ś. do

ponownego rozpoznania,

2

2) oddala kasacje obrońców M. A. oraz W. K. - jako oczywiście

bezzasadne i w tej części zwalnia tych skazanych od kosztów

postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2011 r.,

częściowo zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego z dnia 18 kwietnia 2011 r., m. in.

oskarżeni M. A., W. Ż., S. S., P. T. i W. K. zostali uznani winnymi popełniania

kolejno czynów: z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 2 k.k. i inne; art. 258 § 1 k.k. w

zw. z art. 65 § 2 k.k. i inne; art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1

k.k. i inne; art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i inne; art. 229

§ 3 k.k. i za te czyny oskarżonym zostały wymierzone kary: M. A. kara łączna 6 lat

pozbawienia wolności, W. Ż. kara łączna 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

S. S. kara łączna 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, P. T. kara łączna 3 lat

pozbawienia wolności i W. K. kara roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego zostały wywiedzione kasacje przez obrońców

oskarżonych: M. A., w której podniesiono zarzuty dotyczące obrazy prawa

materialnego tj. art. 258 § 1 k.k., art. 228 § 3 k.k., art. 204 § 1 k.k., art. 231 § 1 k.k.,

art. 266 § 2 k.k., art. 239 § 1 k.k., art. 228 § 3 k.k., art. 62 ust. 1 ustawy o

przeciwdziałaniu narkomanii, art. 279 § 1 k.k., art. 229 § 3 k.k., art. 278 § 1 k.k., art.

56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz przepisu prawa

procesowego tj. art. 7 k.p.k., skarżący w konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego

orzeczenia i o uniewinnienie skazanego, ewentualnie o uchylenie tego orzeczenia i

przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania; W. Ż., w której

podniesiono zarzuty naruszenia prawa procesowego, tj. art. 167 k.p.k., art. 169 § 2

k.p.k., art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k., a także art. 7 k.p.k., art. 4 k.p.k. w zw. z

art. 410 k.p.k., art. 6 k.p.k., art. 9 § 1 i 2 k.p.k., skarżący wniósł o uchylenie wyroku

w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego

rozpoznania; S. S., w której wskazano na naruszenie przepisów prawa

procesowego, tj. art. 193 § 1 k.p.k., art. 170 § 2 k.p.k., art. 171 § 1 k.p.k., art. 143 §

1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 150 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k., skarżący wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego i poprzedzającego go wyroku Sądu

3

Okręgowego i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;

P. T., w której podniesiono obrazę prawa materialnego, tj. art. 229 § 3 k.k., art. 56

ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k.

oraz przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.k., skarżący wniósł o uchylenie

zaskarżonego orzeczenia i o uniewinnienie skazanego, ewentualnie o uchylenie

tego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego

rozpoznania; W. K., w której zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7

k.p.k., skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego i

poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy Sadowi I

instancji do ponownego rozpoznania.

Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w odpowiedzi na kasacje wniósł o ich

oddalenie jako oczywiście bezzasadnych.

Obrońca skazanego P. T. na rozprawie kasacyjnej podniósł, iż w

przedmiotowej sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w

art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k., polegająca na ograniczeniu obrony skazanych, którzy

stawili się na rozprawę 10 maja 2010 r., a których usunięto z sali rozpraw pomimo

braku podstaw prawnych w momencie przesłuchiwania jednego z oskarżonych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacje wniesione przez obrońców M. A. i W. K. okazały się bezzasadne w

stopniu oczywistym, co skutkowało po myśli art. 535 § 3 k.p.k. ich oddaleniem bez

konieczności sporządzenia w tym zakresie uzasadnienia, szczególnie zważywszy

na fakt, iż obrońcy zawiadomieni zostali o terminie i byli obecni na rozprawie.

W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd Najwyższy zmuszony był z urzędu

stwierdzić zaistnienie uchybienia należącego do katalogu bezwzględnych przyczyn

odwoławczych, tj. art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k., gdyż przedmiotowa sprawa w dniu 10

maja 2010 r. przed Sądem Okręgowym w Ś. (k.581 i n., t. XLIII) została rozpoznana

pod nieobecność oskarżonych: W. Ż., S. S., P.T., a także M. K., pomimo że stawili

się oni na rozprawę, a wydalenie ich przez procedujący Sąd nastąpiło z

pogwałceniem ich prawa do obrony.

Rozpoznając ponownie sprawę w wyniku uchylenia zaskarżonego kasacjami

orzeczenia Sądu Apelacyjnego i poprzedzającego go wyroku Sądu I instancji, Sąd

Okręgowy w Ś. powinien mieć na względzie treść art. 442 § 2 k.p.k.,

4

przeprowadzając postępowanie w zakresie dowodów, które nie miały wpływu na

uchylenie wyroku.

Na podstawie art. 435 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. Sąd Najwyższy orzekł

także w odniesieniu do M. K., mimo braku wywiedzenia ze strony tego skazanego

nadzwyczajnego środka zaskarżenia, albowiem te same względy przemawiały za

uchyleniem orzeczeń wobec niego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

wyroku.