III KK 153/13

Sygn. akt III KK 153/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 września 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)

SSN Jarosław Matras

SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca)

Protokolant Jolanta Włostowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwa

w sprawie P. G.

oskarżonego z art. 191 § 1 kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 11 września 2013 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść

od wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 10 stycznia 2013 r.,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w C.

z dnia 21 czerwca 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego

rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S. w postępowaniu

odwoławczym.

2

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S. wyrokiem dnia 10 stycznia 2013 r., zmienił m.in. w

stosunku do P. G. wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 21 czerwca 2012 r.,

skazujący tego oskarżonego za czyn z art. 191 § 1 k.k. na karę grzywny w

wysokości 50 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 20 zł (art. 58

§ 3 k.k.), w ten sposób, że: na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k.

postępowanie karne wobec m. in. P. G. o czyn mu przypisany z art. 191 § 1 k.k.

warunkowo umorzył na okres próby roku. Nadto, zasądził od ww. na rzecz

Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie

pieniężne w kwocie 100 zł. Wyrokiem tym rozstrzygnięto także w przedmiocie

wydatków i opłaty za obie instancje.

Kasację od orzeczenia Sądu Okręgowego w S., na niekorzyść skazanego P.

G., wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na

treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 66 § 1 k.k.,

polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko P. G.,

pomimo niespełnienia określonej w tym przepisie przesłanki uprzedniej

niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż w dacie orzekania oskarżony

był już skazany za popełnienie przestępstwa umyślnego określonego w art. 158 § 1

k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k..

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy

Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu

odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i zawarty w niej

postulat uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania zasługuje w całej rozciągłości na

uwzględnienie.

Istotnie w przedmiotowej sprawie, na etapie postępowania odwoławczego,

doszło do rażącego naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 66 § 1 k.k.,

polegającego na warunkowym umorzeniu postępowania w stosunku do skazanego

P. G., podczas gdy nie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące zapadłe

rozstrzygnięcie.

3

Przypomnieć wypada, że warunkowe umorzenie postępowania jest możliwe

jeśli szczegółowe przesłanki związane z czynem oraz z osobą sprawcy uzasadniają

dodatnią prognozę kryminologiczną wobec niego. Jedną z przesłanek, warunkującą

takowe rozstrzygnięcie - zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.k. - jest ustalenie, że

sprawca nie był uprzednio karany za przestępstwo umyślne. Oznacza to wyraźny

wymóg dotychczasowej niekaralności danego sprawcy za przestępstwo umyślne.

Takiego warunku nie spełniają osoby, które w czasie orzekania były już

prawomocnie skazane za jakiekolwiek przestępstwo umyślne, bez względu na ich

podobieństwo do aktualnego czynu i rodzaju wcześniej wymierzonej kary (zob.

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. IV KK 50/07, OSNwSK

2007/1/923; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt III KK 39/13,

Lex 1312366).

Tymczasem, jak wskazuje lektura akt, w przedmiotowej sprawie doszło do

warunkowego umorzenia postępowania pomimo, że oskarżony w dniu 10 stycznia

2013 r., tzn. w dniu wydania zaskarżonego kasacją wyroku, był prawomocnie

skazany za przestępstwo umyślne. Co więcej był już osobą skazaną w czasie

wyrokowania przez Sąd I instancji (przed 21 czerwca 2012r.). P. G. został bowiem

skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w C. z dnia 15 maja 2012 r.,–

wyrok zyskał prawomocność w dniu 8 czerwca 2012 r. – za czyn z art. 158 § 1 k.k.

w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k.,

na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki na

kwotę 20 zł.

O ile nieznajomość tej okoliczności nie wywierała zasadniczego wpływu na

rozstrzygnięcie Sądu I instancji, o tyle niewiedza Sądu II instancji w omawianym

zakresie miała bezpośredni i istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia.

Podkreślić należy, że dla oceny czy do warunkowego umorzenia postępowania

doszło z rażącym naruszeniem art. 66 § 1 k.k., nie ma znaczenia to, czy orzekający

w tym przedmiocie sąd dysponował informacją o uprzedniej karalności sprawcy za

przestępstwo umyślne, czy - jak w niniejszej sprawie - akta sprawy takiej informacji

nie zawierały.

Trudno przy tej okazji jednak nie dostrzec, że w niniejszej sprawie istniała

możliwość i zachodziła konieczność sprawdzenia powyższej okoliczności przez

4

Sąd Okręgowy, co niesłusznie zostało zaniechane, albowiem zawarte w aktach

informacje z Krajowego Rejestru Karnego przedstawiały stan na dzień 9 maja 2012

r. (k. 359).

Z tych względów Sąd Najwyższy, orzekła jak w sentencji wyroku.