V KK 211/13

Sygn. akt V KK 211/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 września 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)

SSN Eugeniusz Wildowicz

SSA del. do SN Dariusz Czajkowski (sprawozdawca)

Protokolant Joanna Sałachewicz

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora

w sprawie M. K.

skazanego z art. 58 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 12 września 2013 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 18 stycznia 2013 r.

1) uchyla wyrok w zaskarżonej części i sprawę przekazuje

Sądowi Rejonowemu w M. w tym zakresie do ponownego

rozpoznania;

2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża

Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 18 stycznia 2013 r. M. K. został uznany

za winnego dwóch czynów popełnionych w warunkach ciągu przestępstw, za które

na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 91 § 1

2

k.k. Sąd ten wymierzył mu karę 150 stawek dziennych grzywny, przyjmując jedną

stawkę za równoważną kwocie 10 złotych.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w

dniu 26 stycznia 2013 roku.

Kasację od tego wyroku na niekorzyść skazanego M. K. wniósł Prokurator

Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie

przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29

lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, polegające na wymierzeniu M. K.

kary nieprzewidzianej za ten czyn, to jest kary grzywny w wysokości 150 stawek

dziennych, przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 10 złotych, podczas

gdy przestępstwo udzielania środka odurzającego zagrożone jest karą pozbawienia

wolności do lat 3.

W konkluzji Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi

Rejonowemu w M.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego, wniesiona na niekorzyść skazanego M.

K. w części orzeczonej wobec niego kary jest oczywiście zasadna. Ponad wszelką

wątpliwość orzeczenie kary, która nie jest przewidziana w ustawie jako sankcja za

dany występek, stanowi oczywistą i rażącą obrazę prawa materialnego. Przepis art.

58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, penalizujący udzielanie środka

odurzającego innej osobie, za przestępstwo to przewiduje karę pozbawienia

wolności, a nie grzywnę. Z treści wyroku Sądu Rejonowego w M. w żadnym razie

nie wynika natomiast, by Sąd ten stosując karę wolnościową kierował się normą art.

58 § 3 k.k., zezwalającą na odstąpienie od kary izolacyjnej na warunkach w tym

przepisie opisanych.

Z tych względów, kasacja Prokuratora Generalnego, żądająca uchylenia

prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 18 stycznia 2013 r. w

zaskarżonym zakresie, w pełni zasługuje na uwzględnienie.

O wydatkach związanych z rozpoznaniem kasacji Prokuratora Generalnego

Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z treścią przepisu art. 638 k.p.k.

3