Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 20 września 2013 r.

II CNP 7/13

Wydział II

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CNP 7/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 września 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 września 2013 r.,

skargi K. K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 4 czerwca 2012 r.,

wydanego w sprawie z powództwa K. K.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "T."

o ustalenie,

oddala skargę.

2

UZASADNIENIE

Powód K. K. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 4 czerwca 2012 r., w którym

oddalono jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 10 listopada 2011 r.

Sąd Rejonowy oddalił powództwo powoda wytoczone pozwanej spółdzielni

Mieszkaniowej, uznając za nieuzasadnione żądanie powoda o ustalenie, że na

powodzie nie ciążyło zobowiązanie do zapłaty kwoty 2.961,56 zł z tytułu opłat

związanych ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu w okresie

określonym w pozwie.

W ocenie skarżącego, wskazany wyrok Sądu Okręgowego jest sprzeczny

z prawem w rozumieniu art. 4241

§ 1 k.p.c., ponieważ narusza art. 999 k.p.c. w zw.

z art. 350 § 1 k.p.c. Błędne oznaczenie w postanowieniu o przysądzeniu prawa

rzeczowego (własnościowego prawa do lokalu) spowodowało niemożność

wprowadzenia się powoda do tego lokalu przy zachowaniu jednak obowiązku

ponoszenia opłat związanych z własnościowym lokalem spółdzielczym.

Zdaniem skarżącego, do czasu sprostowania postanowienia o przysądzeniu

własnościowego prawa do lokalu postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2008 r. nie był

on zobowiązany - wbrew stanowisku Sądu Okręgowego - do ponoszenia

wspomnianych opłat.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie sygn. akt III Ca …/12 wynika,

że w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2008 r. przysądzono skarżącemu

własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr 49 przy ul. R. w Ł. w toku

postępowania przetargowego (k. 22-23 akt), znajdującego się w zasobach

pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej. Powód (jako nabywca licytacyjny) uiścił całą

cenę nabycia prawa. W dniu 8 sierpnia 2008 r. wydano postanowienie prostujące

oczywistą omyłkę m.in. w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2008 r. w ten sposób,

że w miejsce „ulicy R. 29” wpisano - „ulicy R. 21” (art. 350 § 1 k.p.c.).

Sąd Okręgowy trafnie przyjął w zaskarżonym wyroku, że nabycie

własnościowego prawa do lokalu przez powoda nastąpiło w chwili

3

uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu tego prawa z dnia 31 stycznia

2008 r., tj. w dniu 13 marca 2008 r. W tym dniu powstał też po stronie skarżącego

(nabywcy prawa) wobec spółdzielni obowiązek ponoszenia opłat związanych z tym

prawem. Sytuacja taka nie uległa zmianie w związku z omyłką zaistniałą

w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2008 r. Sąd Okręgowy trafnie przy tym zauważył,

że czym innym jest możliwość nabycia ograniczonego prawa rzeczowego

(spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu), a czym innym możliwość

wykonywania uprawnień wynikających z tego prawa m.in. w postaci objęcia lokalu

we władanie. Postanowienie o przysądzeniu w swej pierwotnej wersji (przed

sprostowaniem spowodowało także ten drugi skutek dla skarżącego. Nie można

jednak twierdzić, że kwestionowany wyrok Sądu Okręgowego z dnia 4 czerwca

2012 r. był sprzeczny z prawem w rozumieniu art. 4241

§ 1 k.p.c., ponieważ do

wydania tego wyroku doszło po rektyfikacji postanowienia z dnia 31 stycznia 2008 r.

o przysądzeniu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, a postanowienie

to - także po jego rektyfikacji (art. 352 § 1 k.p.c.) wywierało skutek konstytutywny

w postaci nabycia prawa rzeczowego od chwili jego uprawomocnienia, tj. od dnia

13 marca 2008 r.

W tej sytuacji należało oddalić skargę jako nieuzasadnioną (art. 42411

§ 1

k.p.c.).

jw

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.