II KK 253/13

Sygn. akt II KK 253/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 września 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka (przewodniczący)

SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)

SSN Andrzej Ryński

Protokolant Ewa Oziębła

w sprawie M. J. N.

skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

w dniu 27 września 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,

od wyroku Sądu Rejonowego w S.

z dnia 26 kwietnia 2013 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej M. J.

N. i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w S., wraz z aktem oskarżenia przeciwko M. J. N.,

któremu zarzucono popełnienie jednego przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. oraz ośmiu

przestępstw z art. 291 § 1 k.k., skierował do Sądu Rejonowego w S. wniosek w

2

trybie art. 335 k.p.k. o skazanie tego oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy i

wymierzenie mu za każdy z czynów kar po 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz

50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na

10 zł. Ponadto prokurator wniósł o wymierzenie mu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat

próby, 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda oraz oddania go w okresie

próby pod dozór kuratora sądowego.

Wyrokiem skazującym Sądu Rejonowego w S. z dnia 26 kwietnia 2012r.,

uwzględniającym wniosek prokuratora w trybie art. 335 k.p.k., M.J. N. wymierzono

kary zgodne z wnioskiem prokuratora, z tą różnicą, że okres warunkowego

zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności określono na 5 lat.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się z dniem 6

maja 2013r.

Kasację od tego wyroku wywiódł Prokurator Generalny. Orzeczeniu temu

zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów

prawa procesowego, to jest art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k.,

polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności z

warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat próby, mimo uwzględnienia

wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia

rozprawy, w którym określono okres próby na 3 lata. Skarżący wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku w części dotyczącej M. J. N. i przekazanie sprawy w tym

zakresie Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego, z uwagi na swoją oczywistą zasadność,

podlegała uwzględnieniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. W sprawie nie wystąpiły

okoliczności z art. 536 k.p.k. powodujące przekroczenie rozpoznania granic tej

skargi.

Wydając zaskarżony wyrok, sąd a quo dopuścił się rażącego naruszenia art.

335 § 1 k.p.k. oraz art. 343 § 7 k.p.k. przez określenie dłuższego wymiaru okresu

próby niż uzgodniony z oskarżonym. W judykaturze akcentuje się konsensualny

charakter wniosku składanego w trybie art. 335 k.p.k., w związku z czym traktować

go należy jako swoistą ugodę zawartą pomiędzy oskarżycielem a oskarżonym. Sąd

3

rozpatrując ten wniosek może go uwzględnić bądź dokonać za zgodą obydwu stron

odpowiednich modyfikacji, nie może natomiast samoistnie ingerować i zmieniać

jego treści (zob. wyrok SN z 29 sierpnia 2012r., II KK 202/12, Lex nr 1220798;

wyrok SN z 23 lutego 2012r., III KK 477/11, Lex nr 1119530; wyrok SN z 2 lutego

2011r., V KK 382/10, Lex nr 785292). Nie znajdując podstaw do uwzględnienia

wniosku, w trybie art. 343 § 7 k.p.k., należy skierować sprawę do rozpoznania na

zasadach ogólnych. Tymczasem w niniejszej sprawie sąd a quo na posiedzeniu

uwzględnił wniosek, wymierzając jednocześnie karę inną, niż ta uzgodniona

pomiędzy stronami postępowania. Zaistniałe uchybienia skutkowały więc uchylenie

zaskarżonego wyroku w części dotyczącej M. J. N.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, sąd winien uniknąć uchybień będących

przedmiotem kasacji. Brak jest przy tym przeszkód, aby ponownie rozpoznać

wniosek w trybie art. 335 k.p.k. i dokonać jego akceptacji, przy założeniu

orzeczenia kary uzgodnionej. W przypadku gdyby brak było podstaw do

wymierzenia oskarżonemu kary w tym trybie, sprawę należy skierować na rozprawę

główną.

Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w części

dyspozytywnej wyroku.