III KK 230/13

Sygn. akt III KK 230/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)

SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)

SSN Józef Dołhy

Protokolant Jolanta Włostowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora

w sprawie Ł. K.

skazanego z art. 178 a § 1 kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 8 października 2013 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść

od wyroku Sądu Rejonowego w K.

z dnia 25 lutego 2013 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 25 lutego 2013 r., sygn. akt II K …/13,

wydanym w trybie art. 335§ 1 k.p.k. w zw. z art. 343 § 1 k.p.k., uznał Ł. K. za

winnego tego, że w dniu 15 października 2012 r. na drodze publicznej w T.,

prowadził samochód osobowy marki Skoda Fabia znajdując się w stanie

2

nietrzeźwości wynoszącym 0,82 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu i za to na

podstawie art. 178a § 1 k.k. skazał oskarżonego na karę roku pozbawienia

wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 pkt 1 k.k.

warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat, na podstawie art. 71 § 1 k.k. w zw. z art.

33 § 1 i 3 k.k. wymierzył grzywnę w kwocie 100 stawek dziennych po 20 zł za

stawkę, na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł zakaz

prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat a na podstawie art.

49 § 1 k.k. – świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł na rzecz Funduszu Pomocy

Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej i obciążył oskarżonego kosztami

sądowymi.

Wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w pierwszej

instancji w dniu 5 marca 2013 r.

Kasację od tego wyroku na niekorzyść skazanego złożył Prokurator

Generalny, zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie

przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1

k.p.k., polegające na uwzględnieniu przez sąd wniosku prokuratora o skazanie Ł. K.

bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary i

środków karnych, pomimo zaniechania wyjaśnienia wszystkich okoliczności

popełnienia przez oskarżonego czynu w zakresie jego uprzedniej karalności za

przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k., w wyniku czego doszło do obrazy

przepisu prawa karnego materialnego – art. 178a § 4 k.k. poprzez jego

niezastosowanie”, po czym wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna. Poza uwagą Sądu Rejonowego,

z naruszeniem wymienionych w zarzucie przepisów procesowych, pozostały

okoliczności wskazujące na to, że oskarżony był uprzednio skazany za

prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Wzmiankę o

toczącym się postępowaniu za ten czyn zawierała notatka urzędowa z k. 6, mówił o

tym Ł. K. w czasie przesłuchania go w charakterze podejrzanego (k. 29), organ

postępowania przygotowawczego zwrócił się do Sądu Rejonowego w S. o

nadesłanie odpisu wyroku skazującego Ł. K. za to przestępstwo (k. 7). Jednak ani

3

w dochodzeniu ani w postępowaniu sądowym do czasu wydania zaskarżonego

wyroku, uprzednie skazanie oskarżonego za taki sam czyn nie zostało

udokumentowane. Doszło do tego (skazania) w wyroku Sądu Rejonowego w S. z

dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt II K …/12, w którym Ł. K. wymierzono karę 6

miesięcy ograniczenia wolności i orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich

pojazdów mechanicznych przez rok za to, że w dniu 11 marca 2012 r. w S.

prowadził w stanie nietrzeźwości samochód osobowy (k. 10 akt SN – wyrok

dołączony do akt III KK 229/13 SN).

Rażące uchybienia wskazanym w zarzucie przepisom procesowym, najpierw

ze strony prokuratora, a następnie Sądu Rejonowego, polegające na błędnym

przyjęciu, że okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości,

doprowadziły do wadliwego opisu czynu i jego kwalifikacji przez oba organy

procesowe. Naruszenia te miały istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku,

skoro opis czynu nie oddawał w pełni zachowania oskarżonego (wszystkich

wyczerpanych przez niego znamion przestępstwa) ani adekwatnej kwalifikacji

prawnej tego zachowania.

Z przytoczonych względów należało uwzględnić wniosek kasacji.

Sąd Rejonowy w K. ponownie rozpatrując sprawę uwzględni wskazania

zawarte w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2013 r., wydanym w

sprawie III KK 229/13, dotyczącym również Ł. K.