II UK 113/13

Sygn. akt II UK 113/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku F. C.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z deportacją do byłego ZSRR,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 października 2013 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 19 kwietnia 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie przed Sądem

Apelacyjnym w zakresie objętym rozprawą przeprowadzoną w

dniu 19 kwietnia 2012 r. i przekazuje sprawę temu sądowi do

ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację F. C. od wyroku Sądu Pracy i

2

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 czerwca 2011 r. oddalającego jej odwołanie

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 18 stycznia 2011 r. w

przedmiocie odmowy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z

deportacją do byłego ZSRR.

W skardze kasacyjnej, obejmującej wyrok Sądu drugiej instancji w całości i

zawierającej wniosek o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania, ubezpieczona zarzuciła nieważność postępowania wskutek obrazy

art. 379 pkt 5 k.p.c. w związku z art. 214 k.p.c., art. 133 § 3 k.p.c. i art. 391 k.p.c.

Zamknięcie rozprawy apelacyjnej i wydanie wyroku mimo nieskutecznego

zawiadomienia jej pełnomocnika o terminie rozprawy, w której nie brała udziału

oraz niedoręczenia mu odpisu opinii biegłych neurologa i ortopedy doprowadziło do

pozbawienia jej możności obrony swych praw.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, do pozbawienia strony

możliwości obrony jej praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.) dochodzi wówczas, gdy z powodu

naruszenia przez sąd lub stronę przeciwną określonych przepisów lub zasad

postępowania cywilnego, strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu

lub istotnej jego części i nie miała możliwości usunięcia skutków tych uchybień na

następnych rozprawach poprzedzających wydanie wyroku (por. wyroki Sądu

Najwyższego: z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155/74, OSP z 1975 r. nr 3, poz. 66, z

dnia 13 marca 1998 r., I CKN 561/97 niepubl., czy z dnia 27 maja 1999 r., II CKN

318/98, niepubl.).

Przed terminem rozprawy apelacyjnej wyznaczonej na 19 kwietnia 2012 r.

pełnomocnik skarżącej powiadomił Sąd Apelacyjny o zmianie adresu jego

kancelarii. Zawiadomienie o rozprawie oraz odpis opinii biegłych zostały jednak

wysłane pod adresem pełnomocnika podanym przez niego poprzednio, w związku

z czym nie był on obecny na rozprawie, podczas której Sąd przeprowadził dowody

istotne w sprawie i wydał wyrok. Okoliczności te wskazują na nieważność

postępowania przed Sądem drugiej instancji.

3

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 386 § 2

k.p.c. w związku z art. 39821

k.p.c.).