III KK 354/13

Sygn. akt III KK 354/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący)

SSN Dorota Rysińska

SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)

Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka

w sprawie A. R.,

skazanego z art. 288 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 24 października 2013 r.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 marca 2011 r.,

1) uchyla pkt III zaskarżonego wyroku;

2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 marca 2011 r. Sądu Rejonowego A. R. został uznany

winnym popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę

5 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary warunkowo zawieszono na

okres próby dwóch lat, a na podstawie art. 77 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k.

2

Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 500 stawek dziennych. Wyrok ten

uprawomocnił się w dniu 13 kwietnia 2011 r.

Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny zarzucając rażące

naruszenie prawa materialnego, a to art. 71 § 1 k.k. przez orzeczenie na podstawie

tego przepisu grzywny (obok kary pozbawienia wolności, której wykonanie

warunkowo zawieszono) w rozmiarze przekraczającym ustawową granicę 270

stawek dziennych. Prokurator Generalny wniósł jednocześnie o uchylenie

zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o grzywnie i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna. Art. 71 § 1 k.k. przewiduje, iż grzywna

orzeczona obok kary pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo

zawieszono na podstawie art. 69 § 1 k.k., nie może przekraczać 270 stawek

dziennych. Orzeczenie na podstawie tego przepisu wobec A. R. grzywny w

wymiarze 500 stawek dziennych jest rażącym naruszeniem prawa materialnego, co

uzasadnia uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie.

Brak jest wszakże podstaw do przekazania sprawy do ponownego

rozpoznania przez Sąd Rejonowy w K., bowiem w dniu 13 października 2013 r.

doszło do zatarcia skazania za czyn określony w zaskarżonym wyroku z uwagi na

upływ 6 miesięcy od zakończenia dwuletniego okresu próby. W tej sytuacji nie

istnieje już w obrocie prawnym wyrok, z którego wynikałoby, że A. R. został uznany

winnym popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k., za które - przy ponownym

rozpoznaniu sprawy - można by orzec grzywnę obok kary pozbawienia wolności z

warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Każde inne rozstrzygnięcie, obejmujące w szczególności uchylenie całego

zaskarżonego wyroku, byłoby działaniem na niekorzyść oskarżonego i - z uwagi na

kierunek kasacji - jest niedopuszczalne.

W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji.

3