Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 29 października 2013 r.

IV KK 328/13

Wydział IV

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 328/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)

SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)

SSN Michał Laskowski

Protokolant Dorota Szczerbiak

w sprawie R. K.

skazanego z art. 244 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r.,

w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść skazanego,

od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w L.

z dnia 16 listopada 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 16 listopada 2012 roku, sygn. akt II K …/12,

Sąd Rejonowy w L. uznał R. K. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 244 k.k.

i art. 178a § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. i za to na mocy art. 11 § 3 k.k.

w zw. z art. 244 k.k. w zw. z art. 58 § 3 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 2 k.k. i art. 35 § 1

2

k.k. skazał go na 12 (dwanaście) miesięcy kary ograniczenia wolności,

zobowiązując go w tym czasie do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy

na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdzieści) godzin w stosunku miesięcznym;

na mocy art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 i 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny

w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów niemechanicznych w ruchu

lądowym na okres 2 (dwóch) lat; na mocy art. 36 § 2 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 5

k.k. zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu;

obciążył oskarżonego kosztami postępowania w sprawie z tytułu poniesionych

wydatków w kwocie 90 (dziewięćdziesiąt) złotych oraz zasądził od oskarżonego na

rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych.

Wyrok powyższy nie został zaskarżony sprzeciwem przez żadną ze stron

postępowania i stał się prawomocny w dniu 14 grudnia 2012 roku (k. 37).

Kasację od powyższego wyroku, na korzyść R. K., wniósł Prokurator

Generalny, który zaskarżając wyrok w całości podniósł zarzut rażącego i mogącego

mieć istotny wpływ na orzeczenie naruszenia prawa karnego procesowego, tj. art.

501 pkt 1 k.p.k., polegającego na wydaniu na posiedzeniu wyroku nakazowego w

stosunku do osoby pozbawionej wolności w innej sprawie, zamiast rozpoznania

sprawy na zasadach ogólnych na rozprawie.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w rozumieniu art.

535 § 5 k.p.k. i podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 501 pkt 1 k.p.k. wydanie wyroku nakazowego jest

niedopuszczalne w stosunku do osoby pozbawionej wolności w tej lub innej sprawie.

Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, R. K. w okresie od dnia 23 maja 2012 roku

do dnia 4 lutego 2013 roku przebywał w Zakładzie Karnym w H., gdzie odbywał

kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach Sądu Rejonowego w L. o sygn.

akt II K …/09 oraz II K …/09 (k. 55–56). Okoliczność ta w dacie wyrokowania w

niniejszej sprawie, tj. w dniu 16 listopada 2012 roku, nie była wprawdzie znana

Sądowi Rejonowemu w L., jednakże nie ma to znaczenia dla przyjęcia, że wydanie

wyroku nakazowego nastąpiło wbrew przepisowi art. 501 pkt 1 k.p.k.,

3

określającemu jedną z negatywnych przesłanek procesowych wyrokowania w tym

trybie.

Wskazane naruszenie prawa, niezawinione przez Sąd Rejonowy, miało jednak

niewątpliwie charakter rażący. Wskutek uchybienia regulacji z art. 501 pkt 1 k.p.k.

doszło do poważnego ograniczenia możliwości realizowania przez oskarżonego

prawa do obrony, a zatem należało przyjąć, że mogło to mieć istotny wpływ na

treść zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 523 § 1 k.p.k.).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej

wyroku.

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.