II PK 100/13

Sygn. akt II PK 100/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)

SSN Józef Iwulski (sprawozdawca)

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

w sprawie z powództwa D. K.

przeciwko Bankowi […]

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 stycznia 2014 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W.

z dnia 25 października 2012 r.,

oddala skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r., VII P …/10, Sąd Rejonowy - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w W. zasądził od pozwanego Banku - między innymi -

na rzecz powoda D. K. kwotę 35.652,74 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 16

grudnia 2007 r. do dnia zapłaty tytułem wyrównania bonusu świątecznego za rok

2007, a ponadto orzekł o kosztach procesu.

Sąd Rejonowy ustalił, że powód był zatrudniony w Banku […]. W dniu 29

2

listopada 2007 r. pozwany Bank przejął w trybie art. 231

k.p. zorganizowaną i

wydzieloną część Banku […] i w jego miejsce stał się pracodawcą powoda. W

listopadzie 2007 r. powodowi wypłacono kwotę 950 zł brutto tytułem nagrody

świątecznej przewidzianej w regulaminie wynagradzania, który obowiązywał w

Banku […]. W wyniku przejęcia powód został objęty postanowieniami zakładowego

układu zbiorowego pracy, który obowiązywał w pozwanym Banku od grudnia 2005

r. Zgodnie z § 21 tego układu, pracownikom przysługuje bonus świąteczny

wypłacany ze środków przeznaczonych na wynagrodzenia osobowe w terminie do

15 grudnia każdego roku. Bonus świąteczny otrzymują pracownicy, którzy

pozostają w stosunku pracy z Bankiem w dniu 1 grudnia danego roku

kalendarzowego (w dniu przyznania bonusu). Podstawą naliczenia bonusu

świątecznego jest miesięczne wynagrodzenie zasadnicze przysługujące

pracownikowi w dniu 1 grudnia w roku wypłaty. Jest on wypłacany w wysokości

proporcjonalnej do okresu pozostawania w stosunku pracy w roku jego wypłaty, w

skali 1/365 za każdy dzień, za który pracownik otrzymał wynagrodzenie. Natomiast

stosownie do postanowień § 11 regulaminu wynagradzania pracowników Banku

[…], pracownicy zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu otrzymują coroczną nagrodę

świąteczną w wysokości 950 zł brutto. Nagroda przysługuje pracownikom, którzy są

zatrudnieni przez co najmniej 10 miesięcy w danym roku kalendarzowym i

pozostają w stosunku pracy w dacie wypłaty nagrody (30 listopada każdego roku

kalendarzowego). Pomiędzy organizacjami związkowymi działającymi w Banku […]

a pozwanym Bankiem nie zawarto żadnych porozumień regulujących sposób

wypłaty bonusu świątecznego pracownikom, którzy zostali przejęci z Banku […]. W

grudniu 2007 r. pozwany Bank wypłacił powodowi bonus świąteczny odpowiadający

wysokości 1/12 tego świadczenia obliczonego za cały rok 2007.

Przy takich ustaleniach faktycznych Sąd pierwszej instancji uznał powództwo

za usprawiedliwione. Według Sądu Rejonowego, pozwany Bank w wyniku przejęcia

zakładu pracy, w którym powód dotychczas świadczył pracę, stał się z mocy prawa

(art. 231

k.p.) stroną dotychczasowego stosunku pracy ukształtowanego w oparciu

o umowę o pracę oraz regulamin wynagradzania obowiązujący w Banku […]. W

dniu przejęcia powód został jednocześnie objęty zakładowym układem zbiorowym

pracy obowiązującym u nowego pracodawcy, w tym postanowieniami o zasadach

3

wypłaty bonusu świątecznego. Powołując się na treść art. 9 § 1 i 3 oraz art. 24113

§

1 k.p., Sąd pierwszej instancji wywiódł, że "nagroda świąteczna" określona w

regulaminie wynagradzania obowiązującym u dotychczasowego pracodawcy oraz

świadczenie nazwane "bonusem świątecznym" przewidziane w zakładowym

układzie zbiorowym pracy dla pracowników zatrudnionych w pozwanym Banku są

tożsame, bo ich wypłata z końcem roku kalendarzowego pozostaje w związku ze

świętami Bożego Narodzenia. Przedmiotowe świadczenia nie mają charakteru

uznaniowego a przesłanką ich otrzymania jest pozostawanie pracownika w

zatrudnieniu. Zestawienie treści postanowień regulujących powyższe świadczenia

skłania do wniosku, że zdecydowanie korzystniejszy charakter - z punktu widzenia

interesów pracownika - mają postanowienia układu zbiorowego, bowiem nie

uzależniają uprawnienia do otrzymania bonusu świątecznego od okresu

zatrudnienia w zakładzie pracy, natomiast wysokość tego świadczenia jest

uzależniona od stażu pracy, co w przypadku powoda uprawnia go do otrzymania

kwoty wyższej niż wynikająca z regulaminu wynagradzania obowiązującego u

dotychczasowego pracodawcy (950 zł). W tym zakresie postanowienia układu

zbiorowego pracy - w odniesieniu do powoda - zastępują obowiązujące go

dotychczas postanowienia regulaminu wynagradzania Banku […]. W 2007 r. powód

był więc uprawniony do otrzymania od pozwanego Banku bonusu świątecznego w

pełnej wysokości, a nie w wysokości proporcjonalnej do okresu przypadającego po

dacie przejęcia pracownika (1/12 świadczenia). Według Sądu pierwszej instancji,

dokonana przez pozwany Bank w 2007 r. wypłata na rzecz powoda bonusu

świątecznego w wysokości 1/12 świadczenia należnego za cały rok kalendarzowy

stanowiła przejaw nierównego traktowania w zatrudnieniu i dyskryminacji

pracowników zatrudnionych w przejmowanym zakładzie pracy. Okres zatrudnienia

u dotychczasowego pracodawcy powinien zostać wliczony do okresu pracy u

nowego pracodawcy, jeżeli zależą od tego uprawnienia pracownicze. Tymczasem

pozwany Bank w sposób prawnie niedopuszczalny podzielił pracowników

legitymujących się przebytym w 2007 r. takim samym stażem zatrudnienia na dwie

grupy: 1) tych, którzy otrzymali w 2007 r. bonus świąteczny w pełnej wysokości oraz

2) tych, którzy ten bonus otrzymali w 1/12 części. Zdaniem Sądu Rejonowego,

zastosowane przez stronę pozwaną kryterium zróżnicowania pracowników ze

4

względu na pozostawanie w stosunku pracy z przejętym zakładem pracy nie

znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia ani nie ma oparcia w przepisach

prawa. Wobec tego roszczenie powoda o wypłatę brakującej części bonusu

świątecznego należało uwzględnić. Jednocześnie Sąd pierwszej instancji, mając na

uwadze, że powód już otrzymał u poprzedniego pracodawcy kwotę 950 zł tytułem

"nagrody świątecznej", o tę sumę zmniejszył przysługującą powodowi od

pozwanego Banku należność tytułem wyrównania "bonusu świątecznego".

Wyrokiem z dnia 25 października 2012 r., Sąd Okręgowy- Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu

pierwszej instancji i orzekł o kosztach postępowania odwoławczego. Sąd drugiej

instancji podzielił ustalenia oraz ich ocenę prawną Sądu Rejonowego, z tym

zastrzeżeniem, że według Sądu Okręgowego treść § 21 ust. 5 układu zbiorowego

pracy obowiązującego w pozwanym Banku "odczytywana dosłownie" gwarantuje

osobom uprawnionym wypłatę bonusu świątecznego proporcjonalnie do okresu

zatrudnienia w roku kalendarzowym, w którym następuje wypłata, przy czym nie

wiąże tego warunku z zatrudnieniem w pozwanym Banku. Ale nawet gdyby przyjąć,

że w tym wypadku chodzi wyłącznie o zatrudnienie w pozwanym Banku, to i tak

należy stwierdzić, że z uwagi na konsekwencje prawne wynikające z art. 231

k.p.,

do okresu uprawniającego do przedmiotowego świadczenia trzeba zaliczyć okres

zatrudnienia w Banku […], z którego zostali przejęci pracownicy pozwanego Banku

uprawnieni do bonusu świątecznego. W takim razie roszczenie powoda zasługiwało

na uwzględnienie.

Od wyroku Sądu drugiej instancji pozwany Bank wniósł skargę kasacyjną, w

której zarzucił naruszenie: 1) § 2 ust. 1 oraz § 12 ust. 1 pkt 5 zakładowego układu

zbiorowego pracy (zuzp) przez niezastosowanie tych postanowień przy ocenie

charakteru prawnego i zasad wypłaty bonusu świątecznego; 2) § 21 ust. 1 i 5 zuzp

wskutek uznania, że przy obliczaniu wysokości bonusu świątecznego należy

uwzględniać także dni, za które pracownik nie otrzymał wynagrodzenia od

pozwanego Banku w roku wypłaty bonusu, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych

postanowień prowadzi do wniosku, że bonus świąteczny jest składnikiem

wynagrodzenia za pracę (świadczeniem ściśle związanym z zatrudnieniem na

rzecz pozwanego) i przy obliczaniu jego wysokości należy uwzględniać jedynie dni,

5

za które pracownicy otrzymali w roku wypłaty bonusu wynagrodzenie od

pozwanego banku; 3) art. 78 § 1 i art. 80 k.p. w związku z § 21 ust. 5 zuzp przez ich

niezastosowanie przy ocenie charakteru prawnego i zasad ustalania wysokości

bonusu świątecznego, pominięcie cechy ekwiwalentności bonusu świątecznego

jako składnika wynagrodzenia za pracę i nieuwzględnienie przy ocenie zasad

wypłaty bonusu świątecznego znaczenia ilości pracy świadczonej na rzecz

pozwanego Banku w roku wypłaty bonusu; 4) art. 231

§ 1 k.p. w związku z § 21 ust.

5 zuzp przez przyjęcie, że "okres zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy

wlicza się do okresu pracy u nowego pracodawcy, jeżeli zależą od niego

uprawnienia pracownicze u pracodawcy przejmującego" w sytuacji, gdy art. 231

§ 1

k.p. nie wywołuje skutku prawnego wskazanego przez Sąd Okręgowy, ale

ustanawia ochronę stałości dotychczasowych warunków pracy i płacy

przejmowanego pracownika (warunków pracy i płacy sprzed daty przejścia zakładu

pracy na nowy podmiot), która w okolicznościach sprawy została zrealizowana

wobec powoda. Strona pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w

stosunku do powoda D. K. w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, przez zmianę

wyroku Sądu pierwszej instancji i oddalenie powództwa w całości oraz o

zasądzenie kosztów postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku

w stosunku do powoda w całości i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi

drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:

W pierwszym rzędzie należało uznać za niezasadny zarzut naruszenia § 2

ust. 1 i § 2 ust. 1 pkt 5 zuzp. Z § 2 ust. 1 zuzp wynika jedynie przedmiot regulacji

układowej (zasady i warunki wynagradzania pracowników Banku oraz

przyznawania innych świadczeń związanych z pracą), a z § 12 ust. 1 pkt 5 zuzp -

zaliczenie bonusu świątecznego, należnego pracownikom Banku, do składników

wynagrodzenia. Z kolei ustalający wysokość bonusu § 21 ust. 5 zuzp uzależnia ją

wyłącznie od okresu pozostawania w stosunku pracy w roku wypłaty oraz od ilości

dni, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie. Wymienione postanowienia

układowe nie uzależniają zatem wysokości bonusu od okresu pozostawania w

6

stosunku pracy z określonym pracodawcą, a w konsekwencji od wynagrodzenia

wypłaconego przez tego właśnie pracodawcę.

Sąd Najwyższy oddalił już skargi kasacyjne strony pozwanej w sprawach o

takim samym stanie faktycznym i prawnym, co aktualnie rozpoznawana. W

wyrokach z dnia 3 sierpnia 2012 r., I PK 42/12 (OSNP 2013, nr 23-24, poz. 271)

oraz z dnia 29 maja 2013 r., II PK 283/12 (niepublikowany), Sąd Najwyższy

stwierdził w szczególności, że zakładowy staż pracy warunkujący wysokość

określonego świadczenia powinien zostać wyraźnie zastrzeżony. Nie można go

domniemywać, zwłaszcza w sytuacji, gdy mogłoby to naruszać uprawnienia

pracowników przejętych w ramach transferu (przejścia zakładu lub jego części na

nowego pracodawcę). Z tej przyczyny wykładnia § 21 ust. 5 zuzp prowadzi do

wniosku, że nawet jeżeli w tym postanowieniu układowym chodzi o staż zakładowy,

to jest to "staż zakładowy rozumiany inaczej niż pojmuje to pozwany pracodawca".

Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela w pełni ocenę przedstawioną w

pisemnych motywach tych orzeczeń. Za przyjętą przez Sądy obu instancji

interpretacją postanowień układowych, zgodnie z którymi powodowi należy się

bonus świąteczny w wysokości odniesionej do jego zatrudnienia w całym roku

2007, a nie tylko za jeden miesiąc (grudzień 2007 r.), przemawiają bowiem istotne

argumenty. Po pierwsze, powód pozostawał jako pracownik przez cały rok 2007 w

tym samym (przedmiotowo) stosunku pracy. Zmienił się tylko pracodawca, co

nastąpiło na podstawie art. 231

§ 1 k.p. w związku z przejściem zakładu pracy

powoda na innego pracodawcę, czyli z przejęciem pracowników (w tym powoda)

przez nowego pracodawcę. Przed tym przejęciem po stronie pracodawcy

występował Bank […], a po przejęciu - pozwany Bank. Z chwilą przejęcia

pracownika przez nowego pracodawcę nie powstaje nowy (inny) stosunek pracy,

ale trwa nadal (jest kontynuowany) dotychczasowy stosunek pracy, ze zmianą

podmiotową po stronie pracodawcy. Taki skutek wynika bezpośrednio z art. 231

§ 1

k.p. Zasadnicza ochronna funkcja tego przepisu, obejmująca gwarancję stałości

dotychczasowych warunków pracy i płacy przejmowanego pracownika (warunków

pracy i płacy sprzed przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę), nie

pozostaje w kolizji z przyjętą przez Sąd Okręgowy wykładnią § 21 ust. 5 zuzp w

związku z art. 231

§ 1 k.p., zgodnie z którą cały rok 2007 był okresem pozostawania

7

powoda w stosunku pracy w roku kalendarzowym, w którym miała nastąpić wypłata

spornego bonusu, a przy tym - okresem pozostawania w tym samym

(przedmiotowo) stosunku pracy. Po drugie, treść § 21 ust. 5 zuzp nie wyłącza z

okresu uwzględnianego przy obliczaniu wysokości bonusu świątecznego czasu, w

którym stroną stosunku pracy był inny (dotychczasowy) pracodawca, osoby

uprawnionej (sprzed daty przejęcia pracownika przez pozwany Bank). Znaczenie

art. 231

§ 1 k.p. dla interpretacji § 21 ust. 5 zuzp sprowadzało się do potwierdzenia,

że skoro w tym postanowieniu odwołano się do "okresu pozostawania w stosunku

pracy w roku wypłaty", to należy uwzględnić czas trwania tego samego

(rozumianego przedmiotowo) stosunku pracy sprzed przejścia zakładu pracy na

nowego pracodawcę. Oznacza to, że powód - przy obliczaniu wysokości należnego

mu bonusu świątecznego za 2007 r. - w istocie nie domagał się uwzględnienia

okresu pozostawania w jakimś innym stosunku pracy, niezwiązanym ze stosunkiem

pracy łączącym go z pozwanym pracodawcą. Domagał się natomiast

uwzględnienia prawnie doniosłego (ze względu na treść art. 231

§ 1 k.p.) okresu

zatrudnienia bezpośrednio poprzedzającego przejęcie go przez skarżący Bank

wraz z częścią zakładu pracy, w której świadczył (tę samą) pracę.

Przepisy prawa pracy niekiedy posługują się zwrotem "zatrudnienie u

danego pracodawcy" (np. art. 36 § 1 k.p. oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca

2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy

z przyczyn niedotyczących pracowników). Tym niemniej nawet w takich

przypadkach - gdy regulacje wyraźnie i jednoznacznie odnoszą się do zakładowego

stażu pracy - ustawodawca uznał za celowe uwzględnienie okresu zatrudnienia u

poprzedniego pracodawcy, jeżeli zmiana pracodawcy nastąpiła na zasadach

określonych w art. 231

k.p. (por. art. 36 § 11

k.p. oraz art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 13

marca 2003 r.). W odniesieniu do tych regulacji - uzależniających pewne

uprawnienia pracownika od okresu zatrudnienia "u danego pracodawcy" - uznano

za celowe usunięcie wątpliwości dotyczących uwzględnienia okresu zatrudnienia w

ramach tego samego (przedmiotowo) stosunku pracy, u innego (poprzedniego)

pracodawcy, od którego pracownik został przejęty na podstawie art. 231

§ 1 k.p.

Obydwa przywołane przepisy powszechnie obowiązującego prawa pracy -

odmiennie niż § 21 ust. 5 zuzp - odwołują się do okresu zatrudnienia "u danego

8

pracodawcy", a nie do "pozostawania w stosunku pracy" (w tym samym

rozumianym przedmiotowo stosunku pracy). Przepisy te wyraźnie różnicują

sytuację pracowników ze względu na to, kto był w danym okresie pracodawcą.

Takiego (podmiotowego) rozróżnienia nie dokonuje § 21 ust. 5 zuzp, nadając

jedynie znaczenie okoliczności pozostawania pracownika w tym samym

(ujmowanym przedmiotowo) stosunku pracy przez cały rok, za który przysługuje

bonus świąteczny. Powód pozostawał przez cały rok 2007 w tym samym

(przedmiotowo) stosunku pracy, a zatem spełnił wymagania przewidziane w § 21

ust. 5 zuzp dla uzyskania bonusu świątecznego za cały rok 2007 (w pełnej

wysokości), a nie tylko za część tego roku (za 1 miesiąc). Powyższe oznacza, że

nawet gdyby przyjąć, iż § 21 ust. 5 zuzp uzależnia wysokość bonusu świątecznego

od stażu zakładowego, to i tak należałoby uwzględnić przy obliczaniu tego stażu

okres zatrudnienia powoda w Banku […], czyli u pracodawcy, od którego powód

został przejęty przez pozwany Bank w oparciu o art. 231

k.p.

Co do zarzutu obrazy postanowień § 21 ust. 2 i 5 zuzp trzeba zauważyć, że

dotyczą one różnych kwestii. Z § 21 ust. 2 zuzp wynika jedynie, że o nabyciu prawa

do bonusu świątecznego przesądza pozostawanie osoby uprawnionej w dniu 1

grudnia danego roku kalendarzowego w stosunku pracy z pozwanym Bankiem.

Niewątpliwie ten warunek powód spełnił, skoro w dniu 1 grudnia 2007 r. (po

przejściu z Banku […]) był już pracownikiem strony pozwanej. Gdyby powód został

przejęty przez pozwany Bank w późniejszej dacie, to w oparciu o§ 21 ust. 2 zuzp

nie przysługiwałoby mu prawo do bonusu świątecznego. Natomiast w § 21 ust. 5

zuzp uregulowano sposób ustalenia wysokości bonusu świątecznego, przy czym

wysokości tego świadczenia w żaden sposób nie uzależniono od długości okresu

pozostawania przez osobę uprawnioną w stosunku pracy z Bankiem w ciągu 2007

r. Treść tego postanowienia pozwala przyjąć, że przy obliczaniu wysokości bonusu

świątecznego należy uwzględnić nie tylko okres pozostawania pracownika w

stosunku pracy z pozwanym Bankiem, ale łączny okres, przez który w danym roku

kalendarzowym trwał stosunek pracy pracownika. Jest to tym bardziej uzasadnione,

gdy pracownik przez cały rok kalendarzowy pozostawał w tym samym (rozumianym

przedmiotowo) stosunku pracy, a zmienił się jedynie (z mocy prawa - art. 231

§ 1

k.p.) jego pracodawca. Skutek, jaki wywołuje art. 231

§ 1 k.p., oznacza w tym

9

przypadku przejęcie pracownika z całym jego dotychczasowym stażem

zakładowym wypracowanym u dotychczasowego pracodawcy. Innymi słowy, skoro

przyjmuje się, że w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego

pracodawcę trwa nadal ten sam (przedmiotowo) stosunek pracy, a zmienia się

jedynie pracodawca (zmiana dotyczy tylko strony podmiotowej stosunku pracy), to

zostaje zachowana treść dotychczasowego stosunku pracy, w tym uprawnienia

pracownika wynikające z okresu zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy.

Nieuzasadnione są zarzuty naruszenia art. 78 § 1 i art. 80 k.p. głównie

dlatego, że nie zachodzą podstawy uznania spornego bonusu świątecznego za

premię, której wysokość powinna być uzależniona od udziału pracownika w

wypracowaniu zysku przez pozwany Bank albo co najmniej od okresu

rzeczywistego, efektywnego zatrudnienia u tego pracodawcy. Skarżący Bank zatem

niezasadnie twierdzi, że do naruszenia art. 78 § 1 i art. 80 k.p. w związku z § 21

ust. 5 zuzp doszło w wyniku niezastosowania tych przepisów Kodeksu pracy przy

ocenie charakteru prawnego i zasad ustalania wysokości bonusu świątecznego,

czyli w wyniku pominięcia cechy ekwiwalentności bonusu świątecznego jako

składnika wynagrodzenia za pracę (art. 80 k.p.) i nieuwzględnienia przy ocenie

zasad wypłaty bonusu świątecznego znaczenia ilości pracy świadczonej na rzecz

pozwanego Banku w roku wypłaty bonusu (art. 78 § 1 k.p.). Również twierdzenie

skarżącego, że sposób obliczenia wysokości bonusu przewidziany w § 21 ust. 5

zuzp został powiązany z wynagrodzeniem otrzymanym przez pracownika w danym

roku kalendarzowym bezpośrednio od pozwanego Banku (czyli w grudniu 2007 r.),

nie wynika (ani bezpośrednio, ani pośrednio) z treści tego postanowienia. Nawet

gdyby przyznać rację stronie skarżącej, że sporny bonus jest składnikiem

wynagrodzenia ściśle związanym z płacą, którą powód otrzymywał bezpośrednio

od pozwanego pracodawcy, to trzeba zauważyć, że powód przez cały rok

kalendarzowy 2007 świadczył pracę w ramach tego samego (ujmowanego

przedmiotowo) stosunku pracy. Przejmując część zakładu pracy prowadzonego

dotychczas przez Bank […] (poprzedniego pracodawcę powoda), pozwany Bank

przejął (z mocy prawa) wszelkie zobowiązania związane z zatrudnieniem

przejmowanych przez siebie pracowników. Oprócz pracowników, procesowi

przejęcia (transferu) została poddana również część przedsiębiorstwa

10

prowadzonego dotychczas przez Bank […], w tym korzyści (zysk) wypracowany

(także przez powoda) w okresie od stycznia do listopada 2007 r. Skoro pozwany

Bank przejął część przedsiębiorstwa, razem z wypracowanym zyskiem (w tym

przez powoda), to również i z tego punktu widzenia nie można zakładać, że wyrok

Sądu Okręgowego został wydany z naruszeniem art. 78 § 1 i art. 80 k.p.

Skarga kasacyjna nie ma więc uzasadnionych podstaw, bowiem

zakładowego stażu pracy warunkującego wysokość świadczenia dochodzonego

pozwem (w sytuacji, gdy staż ten nie był wyraźnie, w sposób jednoznaczny,

zastrzeżony w przepisach płacowych obowiązujących u danego pracodawcy), nie

można było domniemywać, zwłaszcza gdy miałoby to naruszać uprawnienia

pracownika przejętego w ramach transferu na zasadach określonych w art. 231

k.p.

Nawet, gdyby postanowienie zakładowego układu zbiorowego pracy uzależniało

wysokość spornego bonusu świątecznego od stażu zakładowego, to przy

obliczeniu tego stażu należało w przypadku powoda uwzględnić okres zatrudnienia

u pracodawcy, od którego został on przejęty na podstawie art. 231

k.p.

Z tych względów skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art.

39814

k.p.c.