Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 22 stycznia 2014 r.

V KK 364/13

Wydział V

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 364/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)

SSN Jerzy Grubba

SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)

Protokolant Anna Kowal

w sprawie M. D.,

skazanego z art. 270 § 1 k.k. i inn.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 stycznia 2014 r.

kasacji wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego

od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 22 października 2012 r.,

1) uchyla pkt I zaskarżonego wyroku oraz pkt III tego wyroku

w zakresie dotyczącym wyroku Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 21

kwietnia 2011 r., sygn. akt II K 306/11, i w tej części przekazuje

sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ż.;

2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża

Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem łącznym z dnia 22 października 2012 r. (sygn. akt II K 947/12),

Sąd Rejonowy Ż., rozpoznając wniosek M. D., skazanego następującymi wyrokami:

2

1. Sądu Rejonowego z dnia 5 października 2010 r. (sygn. akt II K 660/10) za

czyn z art. 270 § 1 k.k. popełniony w grudniu 2008 r. na karę 4 miesięcy

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres

2 lat próby,

2. Sądu Rejonowego z dnia 21 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II K 306/11) za

czyny z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnione w dniach

10.12.2010 r., 12.12.2010 r., 13.12.2010 r. i 22.12.2010 r. na karę 1 roku

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres

próby 2 lat, które to wykonanie następnie zarządzono postanowieniem Sądu

Rejonowego z dnia 16.03.2012 r. (sygn. akt II Ko 471/12),

3. Sądu Rejonowego z dnia 17 maja 2011 r. (sygn. akt II K 1818/10) za czyn z

art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. popełniony w dniu 10.12.2008 r. na

karę 1 roku pozbawienia wolności, za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11

§ 3 k.k. popełniony w okresie od nieustalonego dnia do dnia 22.12.2008 r. na

karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o

przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w okresie od grudnia 2008 r. do dnia

5.01.2009 r. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, gdzie następnie na

podstawie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. wymierzono mu karę łączną w

wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym

zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, które to wykonanie

następnie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 23.03.2012

r. (sygn. akt II Ko 473/12),

4. Sądu Rejonowego z dnia 25 lipca 2011 r. (sygn. akt Il K 874/11) za czyn z

art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. popełniony w dniu 30.10.2008 r. na

karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej

wykonania na okres 2 lat próby oraz na karę grzywny w wymiarze 50 stawek

dziennych po 10 złotych każda, których wykonanie zarządzono

postanowieniami Sądu Rejonowego z dnia 24.02.2012 r. (sygn. akt II Ko

472/12) i z dnia 18.07.201 r. (sygn. akt 2 II Ko 1735/12),

5. Sądu Rejonowego z dnia 28 grudnia 2011 r. (sygn. akt II K 1995/11) za czyn

z art. 286 § 1 k.k. popełniony w dniu 26.09.2011 r. na karę 1 roku

3

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres

3 lat próby,

orzekł:

1. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. i art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. połączył

skazanemu M. D. kary pozbawienia wolności, orzeczone wyrokami

opisanymi w punktach C i D i wymierzył mu karę łączną 1 roku i 7 miesięcy

pozbawienia wolności,

2. w pozostałych punktach poszczególne wyroki podlegające połączeniu

pozostawił do odrębnego wykonania,

3. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie

połączenia kar orzeczonych wyrokami opisanymi w punktach B i E,

4. na podstawie art. 89 § 1 k.k. a contrario w zw. z art. 4 k.k. umorzył

postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego obejmującego karę

orzeczoną w punkcie A,

5. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o

opłatach w sprawach karnych zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu

Państwa kosztów sądowych.

Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony postępowania i

uprawomocnił się w dniu 5 listopada 2012 r.

Od tego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator

Generalny, zarzucając wyrokowi z dnia 22 października 2012 r. rażące i mające

istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa karnego

materialnego í procesowego, a mianowicie art. 85 k.k. i art. 572 k.p.k., polegające

na błędnym przyjęciu przez Sąd Rejonowy w Ż., iż wyrok tego Sądu z dnia 21

kwietnia 2011 r., sygn. akt II K 306/11 nie jest pierwszym, w rozumieniu art. 85 k.k.,

wyrokiem podlegającym łączeniu ze skazaniami w sprawach tego Sądu pod

sygnaturami II K 1818/10 i II K 874/11, w wyniku czego doszło do połączenia

węzłem kary łącznej jedynie kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem z

dnia 17 maja 2011 r. (sygn. akt II K 1818/10) za czyny popełnione w dniach 10

grudnia 2008 r., 22 grudnia 2008 r. i w okresie od grudnia 2008 r. do 5 stycznia

2009 r. oraz wyrokiem z dnia 25 lipca 2011 r. (sygn. akt II K 874/11) za czyn

popełniony w dniu 30 października 2008 r. i umorzenia na podstawie art. 572 k.p.k.

4

postępowania w przedmiocie połączenia węzłem kary łącznej kary pozbawienia

wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2011 r. ( sygn. akt II K 306/11)

za czyny popełnione w dniach 10, 12, 13 i 22 grudnia 2010 r.

Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi

Rejonowemu w Ż.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna w stopniu upoważniającym do jej rozpoznanie w trybie

art. 535 § 5 k.p.k.

Analiza zapadłych w stosunku do M. D. wyroków w powiązaniu z datami

popełnienia przestępstw przypisanych tymi orzeczeniami prowadzi do

jednoznacznego wniosku, że w zbiegu realnym, o jakim stanowi art. 85 k.k.

pozostają czyny objęte następującymi wyrokami Sądu Rejonowego w Ż. z dni: 21

kwietnia 2011 r. (sygn. akt II K 306/11), 17 maja 2011 r. (sygn. akt II K 1818/10)

oraz 25 lipca 2011 r. (sygn. akt Il K 874/11). Biorąc bowiem pod uwagę daty

wszystkich czynów przypisanych M. D. na przestrzeni lat, a ujawnionych w

postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, to wyrok w sprawie pod

sygnaturą II K 306/11 stanowi ów „pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok” w

rozumieniu art. 85 k.k. i tym samym wyznacza elementy zbiegu realnego

przestępstw będącego podstawą do wymiaru kary łącznej (czyny z grudnia 2008,

stycznia 2009 oraz grudnia 2010).

Rację ma Prokurator Generalny wskazując na materialnoprawny charakter

regulacji art. 85 i n k.k., co implikowało obowiązek zastosowania wskazanych

regulacji w stosunku do osoby M. D., co z kolei w niniejszym postępowaniu

nastąpiło z rażącym naruszeniem tychże przepisów. W tej sytuacji umorzenie

postępowania w oparciu o art. 572 k.p.k. w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym

czynu w sprawie pod sygn. akt II K 306/11 stanowiło rażące naruszenie tego

przepisu, bez wątpienia mające istotny wpływ na treść wyroku łącznego, gdyż nie

objął on tego jednostkowego wyroku, który w efekcie został przekazany do

osobnego wykonania.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Ż. dokona zatem

połączenia kar jednostkowych, orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Ż. z dni

5

21 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II K 306/11), 17 maja 2011 r. (sygn. akt II K

1818/10) oraz 25 lipca 2011 r. (sygn. akt Il K 874/11)., a następnie wymierzy karę

łączną w granicach określonych przez przepis art. 86 § 1 k.k.

Mając na uwadze powyższe rozważania, orzeczono jak w sentencji.

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.