IV KK 417/13

Sygn. akt IV KK 417/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Kazimierz Klugiewicz

SSN Eugeniusz Wildowicz

Protokolant Dorota Szczerbiak

w sprawie A. W.

skazanego z art. 207 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 29 stycznia 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

od wyroku Sądu Rejonowego w W.

z dnia 30 lipca 2013 r.,

I. uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. co do oddania

oskarżonego pod dozór kuratora (pkt II wyroku);

II. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb

Państwa.

UZASADNIENIE

A. W. został oskarżony o to, że: w okresie od nieustalonego dnia maja

2

2011 roku do lutego 2013 roku w S., znęcał się fizycznie i psychicznie nad

swoją żoną M. W. i córką M. W. poprzez bezpodstawne wszczynanie awantur,

szarpanie, popychanie, plucie, grożenie pobiciem i zniszczeniem domu,

używanie w stosunku do nich słów powszechnie uznawanych za obelżywe,

wyrzucanie z domu, niszczenie wspólnego mienia, zakłócanie spoczynku

nocnego, tj. o czyn z art. 207 § 1 k.k.

Sąd Rejonowy w W. wyrokiem nakazowym z dnia 30 lipca 2013 roku, uznał

oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem

oskarżenia, tj. występku z art. 207 § 1 k.k. i za to z mocy art. 207 § 1 k.k. w

związku z art. 58 § 3 k.k. oraz w związku z art. 34 k.k. i art. 35 § 1 k.k.

wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności,

zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele

społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym. W pkt

II wyroku na mocy art. 36 § 1 k.k. oddał oskarżonego pod dozór kuratora

sądowego. Ponadto na mocy art. 36 § 2 k.k. w związku z art. 72 § 1 pkt 5 k.k.

zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się w okresie wykonywania kary

od nadużywania alkoholu (pkt III).

Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się

w dniu 10 sierpnia 2013 roku.

Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w

części dotyczącej orzeczenia o dozorze kuratora na korzyść skazanego, zarzucił

wyrokowi:

- „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa

karnego materialnego, to jest art. 1 § 1 k.k. w związku z art. 1 pkt 6 lit. a ustawy z

dnia 5 listopada 2009 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks

postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks

karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 206, poz. 1589),

polegające na oddaniu oskarżonego A. W. w okresie wykonywania kary

ograniczenia wolności pod dozór kuratora, pomimo tego, że przepis art. 36 § 1 k.k.,

wskazany jak podstawa prawna tego rozstrzygnięcia, został z dniem 8 czerwca

2010 roku uchylony na mocy wymienionej ustawy”.

3

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jako oczywiście zasadna podlegała uwzględnieniu w trybie określonym

w art. 535 § 5 k.p.k. Rację ma Prokurator Generalny, że w dacie orzekania przez

Sąd Rejonowy w W. oddanie oskarżonego pod dozór kuratora w oparciu o przepis

art. 36 §1 k.k. nie było możliwe, albowiem przepis ten został uchylony z dniem 8

czerwca 2010 r. ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny,

ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Kodeks karny wykonawczy,

ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (art. 1 pkt 6 lit. a -

Dz. U. nr 260, poz. 1589). Zatem zaskarżony kasacją wyrok dotknięty jest rażącą

obrazą prawa, tj. art. 1 pkt 6 lit. a wyżej wskazanej ustawy, a w konsekwencji,

zastosowaniem dyspozycji przepisu art. 36 § 1 k.k. i orzeczeniem dozoru kuratora

wobec skazanego, pomimo że zarówno w dacie popełnienia przypisanego mu

przestępstwa, jak i w dacie orzekania przepis ten nie obowiązywał. Skoro stan

prawny nie pozwalał na nałożenie na skazanego dozoru kuratora, to konieczne

stało się uchylenie wyroku w zaskarżonej części. Co oczywiste, takie

rozstrzygnięcie nie wymaga wydania orzeczenia następczego, albowiem już na

skutek wyroku kasatoryjnego wyrok wydany przez Sąd Rejonowy w W. odpowiada

w tym zakresie prawu.

Orzeczenie o wydatkach postępowania kasacyjnego uzasadnione jest treścią art.

638 k.p.k.