IV KK 436/13

Sygn. akt IV KK 436/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)

SSN Kazimierz Klugiewicz

SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Protokolant Dorota Szczerbiak

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w sprawie A. S.

skazanego z art. 157 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 stycznia 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w J. z dnia 22 października 2012 r., ,

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia

o karze grzywny wymierzonej za czyn z pkt 1 i karze łącznej (pkt

3) oraz opłaty (pkt 4) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi

Rejonowemu w J. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w J., wyrokiem nakazowym z dnia 22 października 2012r., uznał

A. S. za winnego tego, że:

1) „w dniu 16 maja 2012 roku na ul. W. poprzez uderzanie pięściami, kopanie i

zepchniecie ze schodów P. Z. naruszył czynności narządu jego ciała na okres

2

powyżej siedmiu dni”, tj. czynu z art. 157 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 157 § 1

k.k. przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę

grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na

kwotę 10 zł;

2) „w dniu 16 maja 2012 r. na ul. W. kierował pod adresem P. Z., groźby

pozbawienia życia i zdrowia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonego

uzasadnioną obawę ich spełnienia”, tj. czynu z art. 190 § 1 k.k. i za to na podstawie

art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych,

ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł;

3) na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 i 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę

łączną grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej

stawki na kwotę 10 zł.

Wyrok ten, wobec niezłożenia sprzeciwu, uprawomocnił się w dniu 3 listopada

2012 r.

Obecnie kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wniósł – na podstawie

art. 521 § 1 k.p.k. – Prokurator Generalny. Zaskarżył wyrok w części dotyczącej

rozstrzygnięcia o karze grzywny i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść

wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 502 § 1 k.p.k., polegające

na orzeczeniu wobec A. S., w postępowaniu nakazowym kary łącznej grzywny w

wysokości 200 stawek dziennych, w sytuacji gdy przepis ten przewiduje możliwość

wymierzenia kary grzywny w wysokości do 100 stawek dziennych.

W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, jako że zaskarżony wyrok

nakazowy został wydany z rażącym naruszeniem art. 502 § 1 k.p.k. Zgodnie z

treścią tego przepisu w postępowaniu nakazowym można orzec m.in. karę grzywny

w wysokości do 100 stawek dziennych. Określony tu górny pułap grzywny odnosi

się zarówno do kar jednostkowych orzekanych za poszczególne zbiegające się

przestępstwa, jak również do wymierzanej na ich podstawie kary łącznej.

Niezastosowanie się do ograniczenia wskazanego w art. 502 § 1 k.p.k., co do

3

wysokości grzywny w postępowaniu nakazowym, i skazanie oskarżonego na tę

karę w liczbie stawek wyższej, stanowi rażące naruszenie powołanego przepisu.

Tymczasem Sąd Rejonowy wymierzył skazanemu A. S. wyrokiem nakazowym za

czyn przypisany mu w pkt 1 karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych oraz

karę łączną grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, a więc przekraczającej

maksymalną dopuszczalną granicę określoną w art. 502 § 1 k.p.k.

Dlatego Sąd Najwyższy uznając kasację Prokuratora Generalnego za

oczywiście zasadną, uchylił wyrok w zaskarżonej części, tj. w części dotyczącej

rozstrzygnięcia o karze grzywny jednostkowej – wymierzonej za czyn z pkt 1 oraz

kary łącznej (pkt 3), a także zasądzonej od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa

opłaty i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w J. do ponownego

rozpoznania, w trakcie którego Sąd ten będzie zobowiązany do respektowania art.

502 § 1 k.p.k.