III SK 17/13

Sygn. akt III SK 17/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maciej Pacuda (przewodniczący)

SSN Halina Kiryło

SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca)

Protokolant Anna Pęśko

w sprawie z powództwa P. T. C. Spółki Akcyjnej w W. (obecnie T – M. Polska

Spółka Akcyjna w W.)

przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej

z udziałem strony zainteresowanej Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i

Telekomunikacji

o ustalenie opłat z tytułu dostępu,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 12 lutego 2014 r.,

skarg kasacyjnych strony pozwanej i strony zainteresowanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 3 lipca 2012 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

2

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej decyzją 9 grudnia 2009 r. ustalił

wysokość opłaty z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w zakresie stawki z tytułu

zakończenia połączeń głosowych w publicznej ruchomej sieci telefonicznej P. T. C.

Sp. z o.o. w W. na poziomie 0,1677 zł/min. Zobowiązał także powoda do

corocznego przedstawiania Prezesowi Urzędu uzasadnienia wysokości stawki MTR

w oparciu o ponoszone koszty na podstawie danych za ostatni zakończony rok

obrotowy.

Przed wydaniem decyzji Prezes Urzędu przeprowadził postępowanie

konsultacyjne odnośnie projektu decyzji. Przedstawiony w ramach tego

postępowania projekt różnił się treścią uzasadniania w stosunku do decyzji. Z kolei

projekt decyzji przedstawiony Komisji Europejskiej różnił się treścią uzasadniania w

stosunku do projektu przedstawionego w ramach postępowania konsultacyjnego w

zakresie wyliczenia wskaźnika finansowego informującego o przeciętnym koszcie

kapitału zaangażowanego w finansowanie inwestycji przez powoda (WACC).

Powód zaskarżył decyzję Prezesa Urzędu odwołaniem.

Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 9 grudnia 2011 r. uchylił decyzję Prezesa

Urzędu. Zdaniem Sądu Okręgowego opisane powyżej zmiany dotyczyły

okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia i nie miały charakteru wyłącznie

redakcyjnego. Odwołując się do treści art. 15 pkt 2 i art. 16 ust. 1 Prawa

telekomunikacyjnego Sąd pierwszej instancji uznał, że wobec zmiany stanowiska

Prezesa Urzędu co do treści decyzji lub jej uzasadniania konieczne było ponowne

przeprowadzenie postępowania konsultacyjnego, ponieważ postępowanie takie

dotyczy konkretnego projektu decyzji Prezesa Urzędu. Za niezasadne Sąd

Okręgowy uznał, że powtórnej konsultacji wymaga jedynie zasadnicza zmiana

rozstrzygnięcia. Analogiczne stanowisko Sąd Okręgowy zajął w stosunku do

postępowania konsolidacyjnego.

Prezes Urzędu oraz Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji

(zainteresowany) zaskarżyli wyrok Sądu Okręgowego apelacjami.

Sąd Apelacyjny wyrokiem z 3 lipca 2012 r. oddalił obie apelacje. W

uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że rozstrzygnięcie Sądu

Okręgowego opiera się na ustaleniu, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji

3

Prezes Urzędu nie przeprowadził odpowiedniego postępowania konsultacyjnego i

konsolidacyjnego. W ocenie Sądu Apelacyjnego Prezes Urzędu przeprowadził w

niniejszej sprawie postępowanie konsultacyjne, wskazał w nim, w jaki sposób

doszedł do określonej kwoty, którą następnie uznał za słuszną i zawarł w swej

decyzji, pod czym wziął pod uwagę inne sposoby oceny prawidłowości tych opłat.

W ocenie sądu, wbrew wywodom apelacji różnice te nie dotyczyły zmian

redakcyjnych, nie wynikały z uwag wyrażonych przez Komisję, ani z uwag innych

krajowych organów regulacyjnych. Prezes Urzędu zmienił wydaną decyzję w

stosunku do konsultowanego projektu w ten sposób, że zmienił podstawy

weryfikacji oceny prawidłowości wysokości opłat powoda, zmodyfikował wysokość

wskaźnika WACC z 10,3 na 12% oraz zmienił dane stanowiące podstawę

określenia komponentów koniecznych dla kalkulacji wskaźnika WACC. Po

przeprowadzeniu postępowania konsultacyjnego i konsolidacyjnego Prezes Urzędu

dokonał ponownych wyliczeń wskaźnika WACC uzyskując ten sam wynik

arytmetyczny, co w konsultowanym projekcie. Sąd Apelacyjny przyjął, że w

postępowaniu konsolidacyjnym konsultacjom polega jedynie środek regulacyjny, a

nie uzasadnienia stosowania środka, jednak zdaniem Sądu Apelacyjnego środkiem

jest nie tylko sama decyzja, ale i jej uzasadnienie. Z tego względu ważna jest nie

tylko sama stawka końcowa, ale i sposób jej wyliczenia. Uzasadnienie środka

regulacyjnego nie może być przy tym inne na użytek postępowania konsultacyjnego

oraz postępowania konsolidacyjnego.

Prezes Urzędu zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w

całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 15 pkt 2 i art. 16 ust. 1

Prawa telekomunikacyjnego poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że

zmiana treści uzasadnienia projektu decyzji bez zmiany samego rozstrzygnięcia

(środka) nakłada na Prezesa Urzędu obowiązek ponownego przeprowadzenia

postępowania konsultacyjnego oraz naruszenie art. 18 Prawa telekomunikacyjnego

w związku z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/21 poprzez niewłaściwe zastosowanie i

przyjęcie, że zmiana treści uzasadnienia projektu decyzji bez zmiany samego

rozstrzygnięcia (środka) nakłada na Prezesa Urzędu obowiązek ponownego

przeprowadzenia postępowania konsolidacyjnego oraz przez przyjęcie, że

4

naruszenie tych przepisów uzasadnia uchylenie decyzji, w sytuacji, gdy przepisy te

nie przyznają stronie jakichkolwiek uprawnień procesowych.

Prezes Urzędu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz

orzeczenie co do istoty sprawy przez zmianę w całości wyroku Sądu Okręgowego

w W. i oddalenie w całości odwołania powoda; ewentualnie uchylenie wyroku w

całości i przekazanie Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania; bądź też

uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu

Okręgowego i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania i

rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 15 pkt 2 i art. 16 ust. 1 Prawa

telekomunikacyjnego Prezes Urzędu podniósł, że przepisy te nie precyzują

przypadków ponownego przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego.

Wykonanie obowiązku konsultacji następuje poprzez ogłoszenie projektu oraz

zebranie, podsumowanie i ogłoszenie stanowiska. Następnie organ administracji

podejmuje rozstrzygnięcie, które może odbiegać od projektu. Zgodnie z poglądami

S. P., ponowne przeprowadzenie postępowania konsultacyjnego można rozważać

tylko w przypadku zasadniczej zmiany rozstrzygnięcia. Wyniki postępowania

konsultacyjnego nie wiążą Prezesa Urzędu. W ocenie S. P. wykonanie obowiązku

konsultacji polega na ich przeprowadzeniu przed podjęciem rozstrzygnięcia, co

oznacza, że zmiana treści rozstrzygnięcia może być jednym z rezultatów

konsultacji. Dla uczynienia zadość temu obowiązkowi wystarczające jest poddanie

projektu rozstrzygnięcia konsultacjom.

Ponadto, Prezes Urzędu wskazuje, że zmiana podstawy oceny weryfikacji

wysokości opłat, modyfikacja wysokości wskaźnika WACC bez zmiany

rozstrzygnięcia (środka) przyjętego w decyzji nie powoduje po stronie Prezesa

Urzędu obowiązku przeprowadzenia ponownych konsultacji. W uzasadnieniu

pierwotnego projektu decyzji Prezes Urzędu przedstawił metodologię, jaką

zastosował do wyznaczenia stawki MTR. Opisano także sposób wyznaczenia

WACC. W toku postępowania powód kwestionował tą metodologię. Miał jednak

możliwość zajęcia stanowiska w tym zakresie. Metodologia ustalania WAC

pozostała bez zmian w wydanej decyzji (w porównaniu do projektu konsultacji,

5

mimo iż sam wskaźnik WACC uległ zmianie). Oznacza to, że cel postępowania

konsultacyjnego został osiągnięty.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 18 Prawa telekomunikacyjnego w

związku z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/21 Prezes Urzędu podniósł, że przepis

art. 18 Prawa telekomunikacyjnego także nie precyzuje przypadków, w których

wymagane jest ponowne przeprowadzenie postępowania konsolidacyjnego.

Postępowanie konsolidacyjne ma również charakter opiniodawczy. Ponadto Prezes

Urzędu wskazuje, że sposób wyliczenia stawki MTR został notyfikowany Komisji i

nie uległ zmianie w uzasadnieniu decyzji. Przedmiotem analizy i wypowiedzi

Komisji nie były szczegółowe kwestie i zmienne związane z wysokością wskaźnika

WACC. Prezes urzędu przywołał także Zalecenia Komisji Europejskiej z dnia 15

października 2008 r. w sprawie notyfikacji, terminów i konsultacji przewidzianych w

art. 7 dyrektywy 2002/21, które wskazują, że ponownej notyfikacji podlegają jedynie

zmiany zastosowanych środków naprawczych a nie uzasadnienie, czy motywy

podjęcia środków, zaś w przypadku niezmienności treści środka nie ma obowiązku

ponownej notyfikacji.

Skargę kasacyjną wniósł także zainteresowany - Krajowa Izba Gospodarcza

Elektroniki i Telekomunikacji, która zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego

zarzuciła naruszenie prawa materialnego - art. 18 Prawa telekomunikacyjnego oraz

art. 7 ust. 3 dyrektywy ramowej przez ich niewłaściwe zastosowanie przez

przyjęcie, że zmiana uzasadnienia decyzji, bez zmiany samego rozstrzygnięcia

prowadzi do konieczności ponownego przeprowadzenia postępowania

konsolidacyjnego, a także naruszenie prawa materialnego - art. 18 Prawa

telekomunikacyjnego oraz art. 7 ust. 3 Dyrektywy ramowej przez ich niewłaściwe

zastosowanie przez przyjęcie, że naruszenie przepisu art. 18 ustawy oraz art. 7 ust.

3 dyrektywy ramowej uzasadnia uchylenie decyzji, podczas gdy przepis ten nie

daje i nie może dawać stronie żadnych uprawnień procesowych. W związku z

powyższym zainteresowany wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu

Apelacyjnego w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie apelacji

powódki oraz zasądzenie na rzecz zainteresowanego kosztów postępowania.

Powód w odpowiedzi na skargi kasacyjne wniósł o ich oddalenie i

zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

6

Powód podniósł, że Prezes Urzędu w istotny sposób zmienił treść uzasadnienia

projektu zaskarżonej decyzji w zakresie podstawy weryfikacji oceny prawidłowości

opłat powoda, wysokości wskaźnika WACC, podstawy określenia komponentów

koniecznych dla kalkulacji wskaźnika WACC. Po przeprowadzeniu postępowania

konsultacyjnego i konsolidacyjnego Prezes Urzędu dokonał ponownych wyliczeń

wskaźnika, który ma istotne znaczenie dla określenia kosztów świadczenia usługi

przez powoda. Odnosząc się do argumentacji Prezesa Urzędu co do treści Zaleceń

Komisji Europejskiej, powód wskazał, że przywołany pkt 6 lit. c Zaleceń dotyczy

szczegółów technicznych „poprzednio stosowanych” środków. Nie chodzi w nim o

sytuację, w której organ regulacji zmienia projekt decyzji, w którym wprowadza

nowy środek. W ocenie powoda nowością jest nowa wartość stawki MTR. Powód

podkreśla, że Komisja Europejska ocenia w ramach procedury konsolidacji środek

przez pryzmat jego uzasadniania, na co wskazuje treść Zaleceń przewidująca

obowiązek wskazania akapitów, sekcji lub stron projektu środka, gdzie można

znaleźć konkretne informacje. Informacji takich brak w rozstrzygnięciu projektu

decyzji, są zaś one dostępne w uzasadnieniu decyzji. Zatem zmiana uzasadnienia

decyzji ma istotne znaczenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu oraz zainteresowanego mają

uzasadnione podstawy, jednak w skardze kasacyjnej zainteresowanego

nieprawidłowo określono zasadniczy wniosek kasacyjny (zainteresowany wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w całości i orzeczenie co do

istoty sprawy poprzez oddalenie apelacji powódki; podczas, gdy przedmiotem

analizy Sądu Apelacyjnego były wyłącznie apelacje: pozwanego i

zainteresowanego), na skutek czego w tej części nie mógł być on uwzględniony.

Zarówno przepisy art. 15 pkt 2, art. 16 i art. 18 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r.

Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 nr 171, poz. 1800 ze zm.) nie precyzują

przypadków, w których wymagane jest ponowne przeprowadzenie postępowania

konsultacyjnego i konsolidacyjnego. Wykonanie obowiązku konsultacji następuje

poprzez ogłoszenie projektu oraz zebranie, podsumowanie i ogłoszenie

7

stanowiska. Następnie organ administracji podejmuje rozstrzygnięcie, które może

odbiegać od projektu. Nie było również przepisu, który wymagałby ponownego

przeprowadzenia tych postępowań w przypadku zmiany uzasadnienia

rozstrzygnięcia, przewidzianego w projekcie decyzji. Stan prawny w tej kwestii uległ

zmianie dopiero od dnia 21 stycznia 2013 r. - po wejściu w życie ustawy z dnia 21

grudnia 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1445), która dodała do art. 19 Prawa

telekomunikacyjnego ust. 2a w następującym brzmieniu: „W przypadku dokonania

przez Prezesa UKE zmiany projektu rozstrzygnięcia na podstawie ust. 2 stosuje się

przepisy art. 15-20. Nie stanowi zmiany projektu rozstrzygnięcia zmiana

uzasadnienia tego projektu”.

W ocenie Sądu Najwyższego przepis ten odnosi się do postępowania

konsolidacyjnego, określonego w art. 18 omawianej ustawy. W drodze analogii

może być także stosowany w odniesieniu do postępowania konsultacyjnego,

przewidzianego w rozdziale 3. ustawy. Ponieważ jednak zaskarżona decyzja

została wydana przed dniem 21 stycznia 2013 r., wykładnia wskazanych w

skargach kasacyjnych przepisów powinna uwzględniać tę nowelizację jedynie w

aspekcie woli ustawodawcy w tej kwestii, a także sui generis wykładnię autentyczną

poprzednio obowiązujących przepisów, gdyż projekt nowelizacji nie sugeruje

odmiennej regulacji w stosunku do poprzedniego stanu prawnego, a jedynie -

sprecyzowanie dotychczasowych przepisów. W tym kontekście uzasadnienie

projektu powyższej nowelizacji (orka.sejm.gov.p1/Druki7ka) wskazuje, że

zmieniony przez Prezesa Urzędu projekt rozstrzygnięcia stanowi nowe rozwiązanie

i wymaga przeprowadzenia procedury od początku, przy czym wątpliwości może

budzić kwestia zmiany uzasadnienia projektowanego rozstrzygnięcia i prowadzenia

w tej sytuacji procedury od początku. Przepis art. 7 ust. 3 dyrektywy ramowej

wskazuje, iż w ramach postępowania konsolidacyjnego krajowy organ regulacyjny

przekazuje projektowany środek z uzasadnieniem. W kolejnych ustępach art. 7

dyrektywy ramowej jest mowa jedynie o projektowanym środku. Gdy proponowany

środek zostaje zmieniony zgodnie z ust. 6 art. 7 dyrektywy ramowej, konieczne jest

powtórzenie postępowania konsultacyjnego i konsolidacyjnego (przedłożenie

Komisji również zmienionego uzasadnienia). Zalecenia Komisji z dnia 15

8

października 2008 r. w sprawie notyfikacji, terminów i konsultacji przewidzianych w

art. 7 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie

wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dz. UE L 301 z

12.11.2008, str. 23) określają, iż notyfikacja następuje przez wypełnienie formularza

notyfikacyjnego - standardowego albo skróconego. W pkt 5 Zaleceń zobowiązuje

się - dołączyć do projektu notyfikowanych środków również "dokumenty niezbędne

do wykonywania zadań przez Komisję". W tym samym punkcie wymienia się

uzasadnienie projektu, co świadczy o tym, że jest to inny element, niezawarty w

formularzu i niejako zrównany z innymi dokumentami Wszelkie zmiany lub

aktualizacje szczegółów, które nie zmieniają charakteru lub ogólnego zakresu

środków naprawczych (np. rozszerzenie obowiązków sprawozdawczych,

szczegółowe informacje dotyczące wymaganego zakresu ubezpieczenia, kwoty kar

lub terminy realizacji), powinny być zgłaszane w postaci skróconego formularza

notyfikacyjnego (bez uzasadnienia). Nie zachodzi potrzeba powtarzania

postępowania konsolidacyjnego w przypadku nieistotnych zmian uzasadnienia, czy

wynikających z uwzględnienia opinii KE czy BEREC.

Odnosząc te konstatacje do niniejszych skarg kasacyjnych należy wskazać,

że są one zgodne ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, zawartym w wyroku z dnia

2 lutego 2011 r. (sygn. III SK 18/10), z którego wynika, że w przypadku odstąpienia

przez Prezesa Urzędu od pierwotnego, poddanego procedurze konsultacji i

konsolidacji, projektu decyzji w pewnych sytuacjach zasadne jest ponowne

przeprowadzenie postępowania konsultacyjnego i konsolidacyjnego. Kwestia ta

motywowana jest przede wszystkim koniecznością zabezpieczenia realizacji funkcji

obu postępowań i ma zapobiegać przedkładaniu do konsultacji krajowych i unijnych

projektów rozstrzygnięć regulacyjnych, których Prezes Urzędu nie zamierzał w

rzeczywistości realizować, nakładając w wydawanej decyzji inne obowiązki

regulacyjne, bądź wydając decyzję w celu rozwiązania innych problemów

funkcjonowania rynku komunikacji elektronicznej, niż objęte projektem poddanym

konsultacjom na podstawie art. 15 pkt 2 i art. 16 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego

oraz art. 18 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art. 7 ust. 3 dyrektywy

2002/21. W uzasadnieniu powołanego powyżej wyroku Sądu Najwyższego

wskazano także przykłady sytuacji, w których ponowne przeprowadzenie

9

postępowania konsultacyjnego lub konsolidacyjnego byłoby konieczne, bądź

zbędne. Zasadniczo oceny tej dokonuje sąd rozpoznający odwołanie od decyzji

Prezesa Urzędu, w którym podniesiono zarzuty dotyczące uchybienia trybowi

konsultacji krajowych i unijnych.

W niniejszej sprawie, jak wynika to z ustaleń Sądu Apelacyjnego, zmianie –

w porównaniu do projektu poddanego konsultacjom – uległo uzasadnienie decyzji,

przy czym zmiana ta obejmowała wysokość wskaźnika WACC z 10,3 na 12% oraz

dane stanowiące podstawę określenia komponentów koniecznych dla kalkulacji

wskaźnika WACC.

Sąd Najwyższy podziela stanowisko Prezesa Urzędu, zgodnie z którym

zmiana uzasadnienia decyzji, która miała miejsce w niniejszej sprawie po

zakończeniu postępowania konsultacyjnego i konsolidacyjnego względem projektu

decyzji, poddanego konsultacjom krajowym i unijnym, nie wpływała na zmianę

samego środka, który poddano tym konsultacjom na obu szczeblach. Jak wynika to

z uwag przedstawionych przez Komisję w ramach postępowania konsolidacyjnego

(notyfikacja nr PL/2009/0991 – decyzja, s. 5, tom I akt sądowych, karta nr 7) -

zgłoszony projekt środka polega na nałożeniu stawki MTR (Mobile Termination

Rate) w wysokości 0,1677 zł za minutę połączenia.

Przyjęty w zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji środek regulacyjny jest

tym samym środkiem, jaki poddano konsultacjom. Środek ten służy rozwiązaniu

tych samych problemów, które wskazano w toku procedury konsultacji. Stawka

MTR przyjęta w projekcie poddanym konsultacji ma taką samą wysokość, jak

stawka w zaskarżonej decyzji.

Zmiany wprowadzone w uzasadnieniu zaskarżonej w niniejszej sprawie

decyzji, polegające na modyfikacji wskaźnika WACC nie cechują się taką nowością

względem poddanego konsultacjom rozstrzygnięcia sprawy, która uzasadniałby

przeprowadzenie ponownego postępowania konsultacyjnego lub konsolidacyjnego.

W ocenie Sądu Najwyższego cel zakładanych przez prawodawcę unijnego

postępowań konsultacyjnych na szczeblu krajowym oraz na szczeblu unijnym

został w niniejszej sprawie zrealizowany. Jak wynika z punktu 1 Zalecenia Komisji z

dnia 15 października 2008 r. w sprawie notyfikacji, terminów i konsultacji

przewidzianych w art. 7 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w

10

sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dz.

Urz. WE z 2008 r., nr 850) celem konsultacji na szczeblu unijnym (celem

postępowania konsolidacyjnego) jest zapewnienie rozwoju spójnych praktyk

regulacyjnych oraz jednolitego stosowania unijnych dyrektyw telekomunikacyjnych,

a przez to – co potwierdza dodatkowo akapit 15 preambuły dyrektywy 2002/21 -

przyczynianie się do rozwoju rynku wewnętrznego oraz realizacji innych celów

Traktatu.

Relewantna jest także treść akapitu 14 preambuły do powołanych powyżej

Zaleceń, zgodnie z którym zmiany wskaźników gospodarczych notyfikowane są na

skróconym formularzu notyfikacyjnym. W przedstawionych w niniejszej sprawie

uwagach Komisja Europejska, oceniając poddany konsultacjom środek, nie

wypowiedziała się względem konkretnej wysokości wskaźnika WACC (Uwagi

Komisji przedstawione zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/21, akta

postępowania adm. Karta nr 291-295). Nie było więc potrzeby ponownego

notyfikowania tej kwestii. Fluktuacja tych kosztów powoduje, że ich niewielka

zmiana w uzasadnieniu decyzji w stosunku do projektu, niewpływająca na

zastosowany w decyzji środek, nie powodowała konieczności ponawiania

postępowania konsultacyjnego lub konsolidacyjnego. Dotyczy to również innych

zmian w uzasadnieniu decyzji.

Nie była w pełni adekwatna sugestia pełnomocnika powoda dotycząca

analogii decyzji Prezesa Urzędu i wyroku sądu. Stosownie do art. 366 k.p.c. co do

zasady mocą wiążącą i powagą rzeczy osądzonej objęta jest jedynie sentencja

wyroku, a nie jej uzasadnienie. Jednakże powaga rzeczy osądzonej rozciąga się

również na motywy wyroku w takich granicach, w jakich stanowią one konieczne

uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne do określenia jego zakresu (por. wyrok

Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2013 r., IV CSK 624/12, LEX nr 1353259).

Decyzje administracyjne mają wprawdzie inny charakter, jednak najbardziej istotne

jest zawarte w nich rozstrzygnięcie sprawy.

Zdaniem Sądu Najwyższego wykładnia art. 15 pkt 2, art. 16 ust. 1 i art. 18

Prawa telekomunikacyjnego w związku z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/21/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych

regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa - (Dz. U.

11

UE.L.02.108.33) wskazuje, że nie ma potrzeby przedstawiania projektu decyzji do

ponownej konsultacji w ramach postępowania konsultacyjnego lub

konsolidacyjnego, jeżeli krajowy organ regulacyjny zmienia swoją decyzję,

dostosowując ją do opinii, sugestii lub zastrzeżeń właściwych organów unijnych lub

podmiotów krajowych. Zmiana uzasadnienia decyzji implikuje obligatoryjne

ponowienie konsultacji jedynie w przypadku zmiany w stosunku do projektu

najbardziej istotnych kwestii zawartych w uzasadnieniu decyzji. Prezes Urzędu nie

jest bowiem związany nadesłanymi opiniami lub zastrzeżeniami. Istota decyzji oraz

jej uzasadnienie podlegają merytorycznej ocenie w postępowaniu sądowym

wszczętym na skutek odwołania się od decyzji. Przyjęcie odmiennego poglądu

prowadziłoby do bezpodstawnego przedłużania postępowania konsultacyjnego po

każdej zmianie uzasadnienia projektu.

W sprawach telekomunikacyjnych najbardziej istotny jest zastosowany

środek i metodologia implikująca jego zastosowanie. W ostatnich latach

obserwujemy silną tendencję obniżania stawek połączeń telefonicznych, w tym

również MTR – tj. stawek opłaty hurtowej za zakończanie połączenia

telefonicznego w ruchomej sieci telefonicznej innego operatora. W Polsce stawki

MTR są regulowane przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE).

Opracowany przez niego harmonogram zmian MTR (dostępny w Internecie)

wskazuje, że do czerwca 2012 r. trzej najwięksi operatorzy telefoniczni mieli

obniżyć te stawki do 15,20 gr za minutę połączenia, a od 1 lipca 2013 r. stawki te

powinny wynieść 4,29 gr. Również z inspiracji Komisji Europejskiej powinno dojść w

najbliższych latach do zmniejszenia opłat za roaming w europejskiej sieci

komórkowej; podjęto także prace zmierzające do zlikwidowania tych opłat

roamingowych. Sąd Najwyższy pozytywnie ocenia te dążenia - uznając, że sprzyja

to rozwojowi gospodarki, łatwiejszemu nawiązywaniu kontaktów zawodowych,

przekazywaniu informacji, zawieraniu transakcji handlowych oraz łatwiejszemu

komunikowaniu się. Kwestie te powinny być wzięte od uwagę przy egzegezie

przepisów wskazanych w skardze kasacyjnej – zwłaszcza w aspekcie wykładni

funkcjonalnej oraz teleologicznej tych przepisów.

12

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815

§ 1

k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok, o kosztach postępowania kasacyjnego orzekając

stosownie do art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821

k.p.c.