Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 18 lutego 2014 r.

IV KK 16/14

Wydział IV

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 16/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jerzy Grubba

SSN Rafał Malarski

Protokolant Dorota Szczerbiak

w sprawie L. N.

skazanego z art. 286 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

w dniu 18 lutego 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,

od wyroku Sądu Okręgowego w G.

z dnia 26 września 2007 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.

z dnia 19 lutego 2007 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego

rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi

Okręgowemu w G.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 19 lutego 2007 r. uznał oskarżonego L.

N. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i za to wymierzył mu

karę jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności.

2

Apelacje od tego wyroku wnieśli oskarżony i jego obrońca. Sąd Okręgowy w

G. wyrokiem z dnia 26 września 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.

Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego, zarzucając:

1/ rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść

orzeczenia, a mianowicie art. 439 § 1 pkt. 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.

polegające na skazaniu L. N. przez Sąd Rejonowy w G. w sprawie o sygn. akt

III K …/05 za czyn z okresu od dnia 31 sierpnia 2000 r. do 11 września 2000 r. i

utrzymanie w mocy tego rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z

dnia 26 września 2007 r. (VI Ka …/07), podczas gdy wyrokiem z dnia 22

października 2004 r. Sąd Rejonowy w B. w sprawie o sygn. akt III K …/03

uniewinnił L. N. od popełnienia oszustw z okresu od 26 sierpnia 2000 r. do

października 2000 r. przy kwalifikacji z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., który

utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 24 lutego

2005 r. w sprawie pod sygn. akt VIII Ka …/04, a przez to doszło do złamania

zasady ne bis in idem oraz res iudicata, gdyż skarżone orzeczenie zostało

wydane pomimo tego, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej

samej osoby zostało już prawomocnie zakończone;

2/ rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść

orzeczenia, a mianowicie art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. poprzez wydanie na rozprawie

dnia 26 września 2007 r. wyroku przez Sąd Okręgowy w G., który był

nienależycie obsadzony, gdyż delegacja do orzekania w Sądzie Okręgowym w

G. wydana wobec sędziego Sądu Rejonowego P. M. nie obejmowała dnia 26

września 2007 r., a więc dnia w którym ogłoszone zostało skarżone orzeczenie.

Nadto z ostrożności procesowej podniósł zarzuty rażącego naruszenia art.

433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i

art. 410 k.p.k. oraz art. 286 § 1 k.k.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i

umorzenie postępowania, ewentualnie uniewinnienie oskarżonego bądź uchylenie

zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w G. i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

3

Prokurator Prokuratury Okręgowej w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł

o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Za oczywiście zasadny uznać należy podniesiony w kasacji obrońcy zarzut,

stanowiący bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 2

k.p.k., polegającą na nienależytej obsadzie Sądu odwoławczego w dniu 26

września 2007 r., kiedy to ogłoszono wyrok.

Z akt sprawy wynika, że Sędzia Sądu Rejonowego P. M. posiadał delegację

Prezesa Sądu Okręgowego w G., wydaną na postawie art. 77 § 8 u.s.p, do

orzekania w Wydziale Karnym Odwoławczym Sądu Okręgowego w G. w dniach:11,

14, 19, 21, 25, 28 września 2007 r. oraz 2, 3, 9, 12, 19 października 2007 r. (k.

619), nie dysponował jednak aktem takiej delegacji na dzień 26 września 2007 r., w

którym nastąpiło ogłoszenie wyroku. Oczywiste jest, że akt delegacji sędziego do

innego sądu powinien obejmować nie tylko dzień, w którym prowadzona jest

rozprawa z jego udziałem, ale również dzień, w którym ogłaszane jest zapadłe w

wyniku wcześniejszego rozpoznania sprawy orzeczenie (por. wyroki SN: z 1

sierpnia2007 r., IV KK 179/07, z 10 czerwca 2010 r., IV KK 422/09, z 25 listopada

2010 r., V KK 177/10).

Zatem w niniejszej sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której

mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., bowiem w składzie Sądu odwoławczego na

rozprawie, na której ogłoszono wyrok uczestniczył Sędzia Sądu niższego rzędu bez

delegacji, co powoduje, że tego dnia Sąd był nienależycie obsadzony. Powyższe

skutkuje konieczność uchylenia – w oparciu o art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. – orzeczenia i

przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w

postępowaniu odwoławczym.

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.