V KK 417/13
Wydział V
Przepisy powołane w orzeczeniu
-
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
art. 12 art. 69 art. 85 art. 86 art. 89 art. 90 art. 158 art. 279
-
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
art. 626 art. 17 art. 638 art. 632 art. 414 art. 439 art. 535 art. 537 art. 572 art. 577 art. 624
Treść orzeczenia
Sygn. akt V KK 417/13
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)
SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)
SSN Dariusz Świecki
Protokolant Anna Kowal
w sprawie P. K.
w przedmiocie wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 11 marca 2014 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
od wyroku Sądu Rejonowego w N.
z dnia 20 lutego 2012 r.
I. uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 537 § 2
k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. postępowanie w przedmiocie
wyroku łącznego obejmującego skazania opisane w pkt I do V w
części wstępnej wyroku umarza, zaś wydatkami postępowania
karnego w tym przedmiocie obciąża Skarb Państwa;
II. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem łącznym z dnia 20 lutego 2012 r., Sąd Rejonowy w N., po
rozpoznaniu wniosku P. K. z dnia 5 maja 2011 r., skazanego prawomocnymi
wyrokami:
I. Sądu Rejonowego z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt II K 587/08, za czyn z
art. 279 § 1 k.k. i inne popełniony w nocy z 15/16 listopada 2008 r. na karę 6
miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania
na okres 3 lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 17 grudnia
2010 r., sygn. akt II Ko 1955/10 zarządzono wykonanie orzeczonej kary
pozbawienia wolności;
II. Sądu Rejonowego z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt II K 19/09, za czyn z
art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.
popełniony od czerwca 2006 r. do marca 2007 r. na karę 6 miesięcy
pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres
4 lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 17 grudnia 2010 r.,
sygn. akt II Ko 1956/10 zarządzono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia
wolności;
III. Sądu Rejonowego z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt II K 160/08, za czyny z
art. 158 § 1 k.k. popełnione w nocy 3 czerwca 2006 r. na karę 8 miesięcy
pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres
3 lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 17 grudnia 2010 r.,
sygn. akt II Ko 1957/10 zarządzono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia
wolności;
IV. Sądu Rejonowego z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II K 2490/10, za
czyn z art. 279 § 1 k.k. popełniony 27 września 2010 r. na karę 1 roku (w
wyroku łącznym mylnie wskazano 2 lata) pozbawienia wolności z
warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby;
V. Sądu Rejonowego z dnia 9 maja 2011 r., sygn. akt II K 1633/10, za czyn z
art. 279 § 1 k.k. i inne popełniony 29 maja 2010 r. na karę 1 roku i 4
miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania
na okres 5 lat próby;
- orzekł w ten sposób, że:
1. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyroki opisane w pkt I,
3
II i III części wstępnej wyroku, Sądu Rejonowego sygn. akt II K 587/08, II
K 19/09 i II K 160/08 i wymierzył skazanemu P. K. karę łączną 1 roku i 6
miesięcy pozbawienia wolności;
2. orzekł, że w pozostałym zakresie opisane w pkt 1 i połączone wyroki
podlegają odrębnemu wykonaniu;
3. na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej
kary łącznej opisanej w pkt I okresy odbytych kar w sprawach: Sądu
Rejonowego sygn. akt II K 587/08 od dnia 17 listopada 2008 r. do dnia 12
grudnia 2008 r. i od dnia 28 lutego 2011 r. do dnia 3 sierpnia 2011 r., w
sprawie sygn. akt II K 19/09 od dnia 3 sierpnia 2011 r. do dnia 3 lutego
2012 r. oraz w sprawie sygn. akt II K 160/08 od dnia 3 lutego 2012 r. do
dnia 20 lutego 2012 r. i nadal;
4. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyroki opisane w pkt IV
i V części wstępnej wyroku, Sądu Rejonowego sygn. akt II K 2490/10
oraz Sądu Rejonowego sygn. akt II K 1633/10 i wymierzył skazanemu
P.K. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;
5. na podstawie art. 89 § 1 k.k. i art. 90 § 1 k.k. warunkowo zawiesił
wykonanie orzeczonej wobec P. K. w pkt 4 kary łącznej na okres 5 lat
próby i oddał skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
6. orzekł, że w pozostałym zakresie opisane w pkt 4 połączone wyroki
podlegają odrębnemu wykonaniu;
7. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego P. K. od kosztów
postępowania na rzecz Skarbu Państwa (k. 76).
Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w
dniu 3 marca 2012 r. (k. 79).
Wcześniej Sąd Rejonowy w N., wyrokiem z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt II
K 1197/11, który stał się prawomocny w dniu 27 grudnia 2011 r., po
rozpoznaniu wniosku P. K. z dnia 31 sierpnia 2011 r. i wskazaniu w części
wstępnej wyroku, iż został on skazany prawomocnymi wyrokami tożsamymi z
tymi, co do których orzekano w postępowaniu w przedmiocie wyroku łącznego
w sprawie II K 1639/11 Sądu Rejonowego w N. orzekł, w sposób następujący:
1. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyroki opisane w pkt I -
4
III Sądu Rejonowego sygn. akt II K 587/08, II K 19/09, II K 160/08 i wymierzył
skazanemu karę łączną 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności,
2. orzekł, że w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu
wykonaniu,
3. na podstawie art. 572 k.p.k. i art. 414 § 1 k.p.k. postępowanie odnośnie
wydania wyroku łącznego co do wyroku opisanego w pkt IV i V części wstępnej
wyroku, Sądu Rejonowego, sygn. akt II K 2490/10 i sygn. akt II K 1633/10,
umorzył wobec braku warunków do wydania wyroku łącznego,
4. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej
pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres odbytej przez skazanego kary
w sprawie II K 587/08, II K 19/09.
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 20
lutego 2012 r., sygn. akt II K 1639/11, na korzyść skazanego wniósł Prokurator
Generalny. Zarzucając wyrokowi:
- rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa
karnego procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu
wyroku łącznego obejmującego skazania P. K. wyrokami Sądu Rejonowego o
sygn. akt II K 587/08, II K 19/09, II K 160/08 i II K 1633/10 oraz Sądu
Rejonowego o sygn. II K 2490/10, które to skazania zostały już wcześniej objęte
prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego z dnia 19 grudnia 2011 r.,
sygn. akt II K 1197/11, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą
określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., - wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku
łącznego Sądu Rejonowego w N. i umorzenie postępowania w oparciu o przepis
art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, co zważywszy na jej kierunek skutkuje
uwzględnieniem jej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Nie budzi najmniejszych
wątpliwości, że w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego w
sprawie II K 1197/11 Sądu Rejonowego w N. prawomocnie rozstrzygnięto w
sposób stanowczy co do dwóch układów skazań. Pierwszy obejmował skazania
w sprawach II K 587/08, II K 19/09 i II K 160/08 Sądu Rejonowego w N., zaś
drugi dotyczył skazań ujętych w wyrokach w sprawach II K 2490/10 Sądu
5
Rejonowego w G. i II K 1633/10 Sądu Rejonowego w N. Tożsamy układ skazań
był przedmiotem rozważań oraz rozstrzygnięcia w zaskarżonym kasacją wyroku
łącznym, zaś jedyną różnicą było to, iż w zakresie skazań określonych
wyrokami II K 2490/10 oraz II K 1633/10 to kary pozbawienia wolności nimi
orzeczone zostały połączone i warunkowo zawieszone (pkt 4 i 5 wyroku II K
1639/11), zaś w wydanym wcześniej prawomocnym wyroku łącznym II K
1197/11 postępowanie co do kary łącznej zostało prawomocnie umorzone
wobec braku warunków (pkt 3 wyroku). Przypomnieć należy, że w sytuacji, gdy
wykonanie obu orzeczonych kar pozbawienia wolności w sprawach II K 2490/11
i II K 1633/10 zostało warunkowo zawieszone, to zgodnie z dominującą linią
orzeczniczą Sądu Najwyższego – oczywiście przy spełnieniu warunku z art. 85
k.k. (co w przypadku tych skazań miało miejsce) – nie było możliwe orzeczenie
innej kary niż kara pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem
wykonania (por. np. uchwała SN z dnia 25 października 2000 r., I KZP 28/00,
OSNKW 2000/11-12/91; wyrok SN z dnia 10 stycznia 2008 r., II KK 283/07, R-
OSNKW 2008/1/55). W wyroku łącznym II K 1197/11 Sąd Rejonowy w N. nie
połączył jednak tych kar, a umorzył postępowanie w przedmiocie wydania
wyroku łącznego w tym zakresie. Brak uzasadnienia wyroku nie pozwala na
ustalenie powodu takiego rozstrzygnięcia, choć można przypuszczać, iż kara
łączna w ocenie tego sądu powinna przekroczyć wówczas dwa lata (do
połączenia były kary dwóch lat oraz roku i sześciu miesięcy pozbawienia
wolności), bo wówczas niemożliwe było jej warunkowe zawieszenie (art. 69 § 1
k.k.), co jednocześnie stanowiło podstawę umorzenia postępowania.
Niezależnie jednak od motywów takiego rozstrzygnięcia, prawomocne
umorzenie na podstawie art. 572 k.p.k. postępowania w przedmiocie wydania
wyroku łącznego w zakresie kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach
II K 2490/10 Sądu Rejonowego w G. oraz II K 1633/10 Sądu Rejonowego w N.,
a których wykonanie zostało warunkowo zawieszone, stanowi określoną w art.
17 pkt 7 k.p.k. przeszkodę procesową do ponownego orzekania w tym samym
przedmiocie (a więc co do tych samych skazań – por. np. wyrok SN z dnia 30
listopada 2011 r., II KK 149/11, OSNKW 2011, z.12, poz.113), chyba że nastąpi
zmiana w statusie orzeczonych kar, tj. zostanie prawomocnie zarządzone
6
wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności. Powagę rzeczy osądzonej
uzyskuje bowiem także postanowienie o umorzeniu postępowania z powodu
braku warunków do wydania wyroku łącznego, i o ile przeszkoda ta ma
charakter trwały w odniesieniu do przedmiotowych skazań, gdy nie jest co do
nich spełniony warunek z art. 85 k.k. (warunek czasowy), to inaczej rzecz się
kształtuje, gdy przedmiotem takiego orzeczenia jest spełniający warunek z art.
85 k.k. zbieg skazań – za czyny popełnione przed dniem 8 czerwca 2010 r. (art.
89 §1a k.k.) – na kary pozbawienia wolności, których wykonanie w wyroku
warunkowo zawieszono. Gdyby w takim układzie doszło następnie do
prawomocnego zarządzenia wykonania kar pozbawienia wolności warunkowo
zawieszonych, to wcześniejsze umorzenie postępowania z powodu braków
warunków do wydania wyroku łącznego nie stoi na przeszkodzie ponownemu
procedowaniu i orzekaniu w tym przedmiocie, albowiem zmienił się status tych
kar w zakresie ich wykonania (por. wyrok SN z dnia 16 stycznia 2009 r., IV KK
273/08, R-OSNKW 2009/1/125; postanowienie SN z dnia 3 października 2005 r.,
V KK 128/08, OSNKW 2005, z.12, poz.119). Taka sytuacja nie zaistniała jednak
w niniejszej sprawie, co oznacza, iż cały zaskarżony kasacją wyrok dotknięty
jest uchybieniem wskazanym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7
k.p.k., co musi skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem
postępowania w tym zakresie. Rację ma też Prokurator Generalny, że zarówno
niższa kara łączna orzeczona za pierwszy zbieg skazań (rok i 5 miesięcy
pozbawienia wolności), jak i fakt, iż nie jest już możliwe od strony prawnej
zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej w
sprawie II K 2490/10 Sądu Rejonowego w G., jednoznacznie dowodzą
skierowania kasacji na korzyść skazanego.
Z tych wszystkich powodów należało orzec jak w wyroku. Rozstrzygnięcie o
kosztach postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego uzasadnione
jest treścią art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k., zaś o wydatkach
postępowania kasacyjnego orzeczono w oparciu o przepis art. 638 k.p.k.
Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.