V CSK 242/13

Sygn. akt V CSK 242/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Pierwszego Urzędu Skarbowego

w B.

przeciwko W. J.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 3 kwietnia 2014 r.,

skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 grudnia 2012 r.

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

2

UZASADNIENIE

Powód, Skarb Państwa - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B.

wniósł o pozbawienie w całości wykonalności wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13

kwietnia 2005 r., sygn. … 1983/04. Twierdził, że stwierdzona tym wyrokiem

wierzytelność pozwanego W. J. w stosunku do Skarbu Państwa - Pierwszego

Urzędu Skarbowego w B. została umorzona wskutek dokonanego potrącenia

wzajemnej i wymagalnej wierzytelności Skarbu Państwa - Pierwszego Urzędu

Skarbowego w B. wynikającej z wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia

11 października 2000 r., … 1787/00 i z wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 lipca

2001 r., sygn. … 336/01. Do pozwu dołączył oświadczenie powoda o potrąceniu z

dnia 16 maja 2005 r. przesłane pozwanemu, i to samo oświadczenie z dnia 30 maja

2005 r. przesłane pełnomocnikowi pozwanego adw. L. C.

Wyrokiem zaocznym z dnia 24 października 2006 r. Sąd Okręgowy w B.

uwzględnił powództwo. Na skutek sprzeciwu wniesionego od tego wyroku przez

pozwanego Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 18 czerwca 2012 r., uchylił wyrok

zaoczny tego Sądu; pozbawił wykonalności w zakresie kwoty 593.527 zł punkt 1a

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2005 r., sygn. akt … 1983/04; w

pozostałym zakresie powództwo oddalił; zasądził od pozwanego na rzecz strony

powodowej kwotę 5.760 tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz

nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w B.)

tytułem opłaty od pozwu kwotę 29.676 zł.

Ustalił, że przed Sądem Okręgowym w B. pod sygn. … 382/03, toczyło się

postępowanie z powództwa W. J. wniesione dnia 31 grudnia 1999 r. przeciwko

Skarbowi Państwa - Pierwszemu Urzędowi Skarbowemu w B. o zapłatę kwoty

1.309.337 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu. W dniu 22 maja

2003 r. W. J. wniósł drugi pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Urzędowi

Skarbowemu w B. o zapłatę kwoty 1.755.482,68 zł, zarejestrowany pod

sygnaturą … 261/03. Obie te sprawy zostały połączone do łącznego rozpoznania

pod sygn. akt … 382/03. Wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 10 maja 2004 r.,

powództwo ze sprawy … 261/03 zostało w całości oddalone i zasądzono od W. J.

3

na rzecz Skarbu Państwa - Urzędu Skarbowego kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania i w tym zakresie wyrok jest prawomocny. Natomiast co do

żądania ze sprawy … 382/03, które zostało przez Sąd Okręgowy oddalone,

nastąpiła zmiana tego rozstrzygnięcia przez Sąd Apelacyjny, który wyrokiem z dnia

13 kwietnia 2005 r., sygn. akt … 1983/04, powództwo W. J. częściowo uwzględnił

co do kwoty 663.951,84 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 31 grudnia 1999 r. W

wyroku tym Sąd jednocześnie nakazał pobrać od W. J. z zasądzonego roszczenia

od oddalonej części powództwa na rzecz Sądu Okręgowego w B. i Sądu

Apelacyjnego łącznie kwotę 123.836 zł i zasądził od powoda W. J. na rzecz Skarbu

Państwa - Pierwszego Urzędu Skarbowego kwotę 4.000 zł tytułem kosztów

postępowania. W uzasadnieniu wyroku z dnia 13 kwietnia 2005 r. Sąd Apelacyjny

wyliczył należność W. J. na dzień wniesienia pozwu, tj. 31 grudnia 1999 r. na kwotę

1.207.824,55 zł i odjął od niej przedstawioną przez pozwany Urząd Skarbowy do

potrącenia kwotę 543.872,71 zł, która stanowiła część wierzytelności Skarbu

Państwa - Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. w stosunku do W. J. wynikającej z

prawomocnego już wówczas wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 11

października 2000 r., sygn. akt … 1787/00, którym zasadzono od W. J. na rzecz

Skarbu Państwa - Urzędu Skarbowego kwotę 984.310 zł z odsetkami w wysokości

21% od dnia 22 lutego 2000 r. oraz koszty procesu w kwocie 12.053 zł. Apelacja

pozwanego od tego wyroku została oddalona i zasądzono od niego na rzecz

powoda - Urzędu Skarbowego kwotę 6.000 zł tytułem kosztów procesowych.

Do zasądzonej ,wyrokiem Sądu Apelacyjnego w sprawie … 1983/04, dla W.

J. kwoty 663.951,84 zł Urząd Skarbowy w B. zgłosił potrącenie swojej

wierzytelności pismem kierowanym do W. J. oraz do jego pełnomocnika adw. L. C.

W oświadczeniach tych z 16 i 30 maja 2005 r. Skarb Państwa - Pierwszy Urząd

Skarbowy potrącał kwotę: 583.767 zł, jako wierzytelność główną z odsetkami 21%

w stosunku rocznym od dnia 22 lutego 2000 r. do dnia 13 kwietnia 2005 r., tj.

łącznie kwotę 1.214.523,25 zł oraz dodatkowo koszty procesu z powołanych

wcześniej spraw sądowych, tj. kwoty: 12.053 zł, 6.000 zł i 4.000 zł. Kwota

wierzytelności głównej została wyliczona w ten sposób, że potrąconą kwotę

543.872,71 zł (czyli część kwoty z wyroku … 1787/00) Urząd Skarbowy rozliczył,

ustalając, że kwotę 397.950 zł zalicza się na poczet należności głównej, a

4

145.941,71 zł na poczet odsetek za okres od 22 lutego 2000 r. do 27 lipca 2001 r.

czyli do dnia wymagalności. Sposób tego rozliczenia Urząd Skarbowy przedstawił

W. J. w piśmie z dnia 5 grudnia 2002 r., kiedy jeszcze sprawa była w toku.

Jednocześnie Urząd Skarbowy w oświadczeniu o potrąceniu z dnia 16 maja 2005 r.

wyliczył wierzytelność W. J. na dzień 13 kwietnia 2005 r. na kwotę 1.324.688,52 zł,

którą powinno się pomniejszyć o kwotę 123.836 zł, jaką W. J. powinien zapłacić

Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w B. i Sądowi Apelacyjnemu, zgodnie z

wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2005 r. Ponieważ pomimo

potrącenia dokonanego pismem z dnia 16 maja 2005 r. W. J. wszczął przeciwko

Urzędowi Skarbowemu postępowanie egzekucyjne w oparciu o wyrok Sądu

Apelacyjnego, sygn. akt … 1983/04, Skarb Państwa – Pierwszy Urząd Skarbowy w

B. wniósł pozew o pozbawienie tego tytułu wykonawczego wykonalności.

Według Sądu Okręgowego, o ile wysokość wierzytelności W. J. na dzień

wniesienia pozwu jest jednoznaczna, o tyle wysokość wierzytelności Skarbu

Państwa - Pierwszego Urzędu Skarbowego jest dyskusyjna. Zgodnie z art. 499 k.c.,

potrącenie ma moc wsteczną od chwili, kiedy stało się możliwe, tj. w dniu 31

grudnia 1999 r. Chociaż wierzytelność Pierwszego Urzędu Skarbowego określona

została dopiero w wyroku z października 2000 r., a nawet później, bo z chwilą

prawomocności wyroku wydanego w sprawie … 1787/00, to skutki zgłoszenia jej do

potrącenia zadziałały z datą wsteczną od dnia 31 grudnia 1999 r. Skoro Pierwszy

Urząd Skarbowy powołał się w pozwie na przedstawioną do potrącenia dnia 16

maja 2005 r. pozostałą kwotę z wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt …

1787/00, to nie można inaczej liczyć daty skutku potrącenia, jak od tej samej, którą

przyjął Sąd Apelacyjny w wyroku w sprawie o sygn. akt … 1983/04, czyli od dnia 31

grudnia 1999 r. Sąd Apelacyjny, zasądzając w wyżej wymienionej sprawie dla

powoda W. J. kwotę 663.951,84 zł, orzekł jednocześnie, że z tej zasądzonej kwoty

powód powinien zapłacić łącznie na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego i

Sądu Okręgowego w B. tytułem opłaty od oddalonej części żądania kwotę 123.836

zł. Taką więc kwotę z tego tytułu należy odliczyć od wierzytelności W. J., bowiem

gdyby Pierwszy Urząd Skarbowy, zgodnie z tym wyrokiem, wypłacił W. J.

zasądzoną dla niego kwotę, to ten powinien część z niej, wskazaną wyżej,

przekazać na konto Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego. W. J. zobowiązany

5

został również do zwrotu Skarbowi Państwa - Pierwszemu Urzędowi Skarbowemu

w B. łącznie kwoty 29.253 zł tytułem kosztów postępowania z trzech wymienionych

wcześniej spraw. Odejmując od zasądzonej na rzecz W. J. kwoty 663.951,84 zł

wyżej wskazane kwoty: 123.836 zł i 29.253 zł, pozostaje do zapłaty kwota

510.862,84 zł. Od tej kwoty odliczyć należy zgłoszoną w tym postępowaniu do

potrącenia przez Skarb Państwa - Pierwszy Urząd Skarbowy kwotę, ale w

wysokości 440.438 zł (różnicę pomiędzy kwotą 984.310 zł zasądzoną dla

Pierwszego Urzędu Skarbowego w wyroku w sprawie o sygn. akt … 1787/00, a

zgłoszoną do potrącenia z tej kwoty i uwzględnioną przez Sąd Apelacyjny w

sprawie o sygn. akt … 1938/04 kwotą 543.872,71 zł). Wynik końcowy to kwota

70.424,84 zł, która pozostaje do zapłacenia W. J. z odsetkami ustawowymi, tak jak

ustalił Sąd Apelacyjny w wyroku w sprawie … 1938/04, od dnia 31 grudnia 1999 r.

Tytuł wykonawczy powinien być więc, zdaniem Sądu pierwszej instancji,

pozbawiony wykonalności ponad kwotę 70.424,84 zł, czyli w zakresie kwoty

593.527 zł.

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2012 r., Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu apelacji

obu stron zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że

utrzymał w mocy wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w B. z dnia 24 października

2006 r., o sygnaturze … 253/05, w punkcie l. i III., a w pozostałej części wyrok ten

uchylił i zasądził od pozwanego na rzecz powoda 7.200 zł kosztów procesu (pkt 1);

oddalił apelację pozwanego (pkt 2) oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda

2.700 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego (pkt 3).

Za nieuzasadnioną uznał apelację pozwanego opartą na zarzucie

naruszenia art. 505 pkt 3 i 4 k.c., gdyż wbrew zarzutom pozwanego nie było

podstaw do przyjęcia, że istnieje stan prawny wyłączający potrącenie.

Wierzytelność pozwanego wynikająca z wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13

kwietnia 2005 r., wydanego w sprawie … 1983/04, została zasądzona na podstawie

art. 260 Ordynacji podatkowej. W sprawie tej dokonano już częściowego potrącenia

z wierzytelności należnej W. J. wierzytelności przysługującej Skarbowi Państwa -

Urzędowi Skarbowemu. Były to te same wierzytelności, które Skarb Państwa -

Pierwszy Urząd Skarbowy przedstawił wtedy do potrącenia jedynie w części,

6

pozostałą część potrącił oświadczeniem z 2005 r., które jest podstawą powództwa.

Od wyroku z dnia 13 kwietnia 2005 r. W. J. wniósł skargę kasacyjną, w której

zakwestionował co do zasady dopuszczalność potrącenia. Sąd Najwyższy,

oddalając skargę kasacyjną, wskazał, że W. J. przysługuje roszczenie nie o zwrot

nadpłaty, ale roszczenie odszkodowawcze na podstawie art. 260 Ordynacji

podatkowej. Taka wierzytelność, wynikająca z obowiązku naprawienia szkody, jest

wierzytelnością cywilnoprawną, której dopuszczalności potrącenia nie wyłącza ani

przepis zawarty w art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej, ani inny przepis.

Sąd drugiej instancji za uzasadnioną uznał apelację powoda. Wprawdzie

wyliczenie wzajemnych wierzytelności stron wobec siebie i dokonanie potrącenia

jest w okolicznościach sprawy skomplikowane, jednakże nie było podstaw do nie

podzielenia sposobu wyliczenia potrącenia dokonanego przez powoda

i dokonywania przez Sąd pierwszej instancji własnych wyliczeń, skoro dokonane

przez powoda wyliczenie było prawidłowe.

Wierzytelność W. J. w stosunku do Skarbu Państwa wynika z wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2005 r., a jednocześnie wyrokiem tym zasądzono

od W. J. na rzecz powoda 4.000 zł tytułem kosztów procesu oraz nakazano pobrać

na rzecz Skarbu Państwa 123.836 zł i obie te kwoty zostały przedstawione do

potrącenia. W oświadczeniu o potrąceniu powód potrącał z zasądzonej wyrokiem

Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2005 r. na rzecz W. J. kwoty 663.951,84 zł:

583.767 zł, jako wierzytelność główną z odsetkami 21% w stosunku rocznym od

dnia 22 lutego 2000 r. do dnia 13 kwietnia 2005 r., tj. łącznie kwotę 1.214.523,25 zł,

oraz koszty procesu ze spraw: … 1787/00 - 12.053 zł, … 336/01 - 6.000 zł i …

1983/04 – 4.000 zł. Kwotę wierzytelności głównej wyliczono w ten sposób, że

potrąconą kwotę 543.872,71 zł (czyli część kwoty z wyroku … 1787/00) powód

rozliczył ustalając, że kwotę 397.950 zł zalicza się na poczet należności głównej, a

kwotę 145.941,71 zł na poczet odsetek za okres od dnia 22 lutego 2000 r. do dnia

27 lipca 2001 r., czyli do dnia wymagalności. Wierzytelność zaś W. J. została

wyliczona na dzień 13 kwietnia 2005 r., czyli na dzień wydania wyroku przez Sąd

Apelacyjny zasądzającego na rzecz W. J. od powoda wierzytelność w kwocie

1.324.688,52 zł, pomniejszoną o 123.863 zł, którą to kwotę w wyroku tym nakazano

7

pobrać od W. J. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w B. i Sądu

Apelacyjnego. Wyliczenie to jest jasne i logiczne i należało je podzielić, zatem z

mocy art. 498 i art. 499 k.c. wierzytelność pozwanego W. J. wynikająca z wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2005 r. została umorzona w całości przez

potrącenie. Ubocznie Sąd drugiej instancji zauważył, że wyliczenie Sądu pierwszej

instancji jest także błędne z tego powodu, iż nie uwzględnia kwoty 123.836 zł, którą

powód przekazał komornikowi. W tym stanie rzeczy istniały podstawy z art. 840

k.p.c. do pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2005 r., sygn. akt … 1983/04, w całości.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wniósł pozwany, który

zaskarżył go w części, w jakiej zmienia on zaskarżony wyrok, tj. utrzymuje w mocy

wyrok zaoczny Sadu Okręgowego w B. z dnia 24 października 2006 r., sygn. …

253/05, w punkcie I i III, i oddala skierowaną do tej części zaskarżonego wyroku

apelację pozwanego oraz zasądza od pozwanego na rzecz powoda koszty

postępowania apelacyjnego. W ramach podstawy kasacyjnej z art. 3983

§ 1 pkt 1

k.p.c. zarzucono w skardze naruszenie art. 499 k.c. poprzez jego błędną wykładnię

i niewłaściwe zastosowanie oraz nieuwzględnienie mocy wstecznej oświadczenia o

potrąceniu złożonego przez powoda. Pozwany wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należało odnieść się do wskazanego przez

pozwanego zakresu zaskarżenia skargą kasacyjną oraz podanej przez niego

wartości przedmiotu zaskarżenia. Pozwany określił, że skarga kasacyjna jest

skierowana do tej części orzeczenia, w jakiej zmienia ono zaskarżony wyrok (Sądu

Okręgowego), tj. utrzymuje w mocy wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w B. z dnia

24 października 2006 r. w punkcie I i III i oddala skierowaną do tej części

zaskarżonego wyroku apelację pozwanego. Ponadto podał wartość przedmiotu

zaskarżenia na kwotę 593.527 zł, tj. w wysokości odpowiadającej wskazanej w jego

apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia, a zarazem wysokości kwoty, co do której

Sąd Okręgowy w B., uwzględniając powództwo pozbawił wykonalności wyrok Sądu

8

Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2005 r., sygn. … 1983/04. W tym zakresie

apelacja pozwanego została oddalona, nie była więc przyczyną zmiany

zaskarżonego apelacją pozwanego wyroku Sądu pierwszej instancji. Zmiana tego

wyroku faktycznie nastąpiła jedynie w zakresie dalszej kwoty 70.424,84 zł, tj. w

części dotyczącej oddalonego przez Sąd pierwszej instancji powództwa, na skutek

uwzględnienia apelacji powoda. W rezultacie tej zmiany tytuł wykonawczy, mocą

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia 2012 r., został pozbawiony

wykonalności w całości, tj. do sumy obu wymienionych wyżej kwot: 593.527 zł i

70.424,84 zł. Użyta przez Sąd Apelacyjny w punkcie 1 wyroku z dnia 14 grudnia

2012 r. formuła, że „zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że utrzymuje w mocy

wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w B. z dnia 24 października 2006 roku, o

sygnaturze I i III (…)” była konsekwencją zarówno uwzględnienia apelacji strony

powodowej, jak również nieuwzględnienia apelacji pozwanego. Niespójna więc z

tak określonym zakresem zaskarżenia wyroku Sądu drugiej instancji była wskazana

w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 593.527 zł,

tożsama z wartością przedmiotu zaskarżenia podaną w apelacji pozwanego i

pomijająca wartość przedmiotu zaskarżenia podaną w apelacji powoda

uwzględnionej przez Sąd drugiej instancji.

Artykuł 498 § 1 k.c. określa tzw. warunki pozytywne potrącenia. Według tego

przepisu, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami

i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelnością

drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej

samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne

i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.

W piśmiennictwie, jak również orzecznictwie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia

21 stycznia 2004 r., IV CK 362/02, nie publ.), przyjmuje się, że pomimo treści art.

498 k.c. wymagającego do potrącenia, aby wymagalne były obie potrącane ze sobą

wierzytelności, wystarczy, aby wymagalna była wierzytelność potrącającego.

Brak wymagalności wierzytelności wzajemnej nie jest przeszkodą do potrącenia

wówczas, gdy potrącający, jako dłużnik, mógłby ją zaspokoić. Wskutek potrącenia,

jak stanowi art. 498 § 2 k.c., obie wierzytelności umarzają się nawzajem do

wysokości wierzytelności niższej. Oświadczenie o potrąceniu, które zostanie

9

złożone drugiej stronie, ma moc wsteczną od chwili, kiedy potrącenie stało się

możliwe (art. 499 k.c.). Potrącenie staje się możliwe wówczas, gdy powstaje tzw.

stan potrącalności, tj. w dacie, w której ziszczają się przesłanki pozytywne

potrącenia określone w art. 498 § 1 k.c. przy jednoczesnym braku przesłanek

negatywnych potrącenia, w tym określonych w art. 505 k.c. Z tą bowiem chwilą

jeden z wzajemnych wierzycieli nabywa uprawnienie do dokonania czynności

potrącenia, a skutki wykonania tego uprawnienia cofają się do chwili powstania

stanu potrącalności. Innymi słowy, w razie późniejszego, niż w chwili powstania

stanu potrącalności, złożenia oświadczenia o potrąceniu z mocy prawa następują

takie skutki prawne, jakby oświadczenie o potrąceniu zostało złożone przez

uprawnionego do tego wierzyciela w chwili powstania stanu potrącalności

(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., III CK 152/02, nie publ.).

Umorzenie wierzytelności będących przedmiotem potrącenia powoduje

wygaśnięcie praw akcesoryjnych wobec tych wierzytelności. Od chwili wystąpienia

retroaktywnego skutku wynikającego z art. 498 § 2 w zw. z art. 499 k.c., tj. od dnia

powstania stanu potrącalności, za niebyłe uznać należy te skutki prawne, które

wynikały z założenia istnienia wierzytelności, następnie umorzonych wskutek

potrącenia. Dotyczy to w szczególności naliczanych odsetek za opóźnienie lub

zwłokę za okres po dniu powstania stanu potrącalności od tej części każdej

z wierzytelności wzajemnych, które uległy z tą chwilą umorzeniu. Skutek ten nie

dotyczy jedynie tych odsetek od obu umorzonych wierzytelności należnych do

chwili powstaniu stanu potrącalności.

Uwzględniając powyższe, za uzasadniony należy uznać zarzut naruszenia

art. 499 k.c., gdyż Sąd Apelacyjny rozstrzygnął sprawę, której przedmiotem była

ocena skuteczności złożonego przez powoda oświadczenia o potrąceniu z

wierzytelnością stwierdzoną tytułem wykonawczym o pozbawienie wykonalności

którego wniósł powód, bez wyjaśnienia istoty regulacji zawartej w art. 499 k.c. oraz

bez przedstawienia oceny w ustalonym stanie faktycznym, kiedy powstał stan

potrącalności co do poszczególnych wierzytelności objętych złożonym przez

powoda oświadczeniem o potrąceniu. W szczególności z uzasadnienia

zaskarżonego wyroku nie wynika, z jakich przyczyn przyjęto jako chwilę

dokonywania wzajemnych rozliczeń stron dzień 13 kwietnia 2005 r., tj. dzień

10

wydania kwestionowanego w pozwie tytułu wykonawczego oraz uwzględniono

odsetki naliczone do tej daty. Data wydania deklaratoryjnego orzeczenia sądu

potwierdzającego istnienie wierzytelności objętej złożonym później oświadczeniem

o potrąceniu nie ma wpływu na ustalenie daty powstania stanu potrącalności.

Niczego nie wyjaśnia przy tym odwołanie się przez Sąd drugiej instancji do

pozaprawnych kryteriów jasności i logiczności, które, w ocenie tego Sądu, spełnia

rozliczenie kompensowanych wierzytelności przedstawione przez powoda.

Z tych względów na podstawie art. 39815

§ 1 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w zw.

z art. 391 § 1 i art. 39821

k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.