V KK 69/14

Sygn. akt V KK 69/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gierszon

SSA del. do SN Dariusz Czajkowski (sprawozdawca)

Protokolant Anna Kowal

w sprawie M. W.

skazanego z art. 242 § 3 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 24 kwietnia 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez obrońców skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 25 października 2013 r.,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z.

z dnia 22 października 2012 r.

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania w postępowaniu

odwoławczym.

2

UZASADNIENIE

Zaskarżonym kasacją wyrokiem, Sąd Okręgowy w P. utrzymał w mocy wyrok

Sądu Rejonowego z dnia 22 października 2012 roku, sygn. akt … 889/12, mocą

którego M. W. został skazany za przestępstwo z art. 242 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1

k.k.

We wniesionej kasacji obrońcy skazanego zarzucili wyrokowi Sądu

Okręgowego w P. rażące naruszenie prawa karnego procesowego, mające istotny

wpływ na treść zaskarżonego wyroku w postaci art. 440 k.p.k., polegające na

zaniechaniu dokonania przez Sąd Okręgowy w P. wszechstronnej kontroli

odwoławczej z przekroczeniem granic zaskarżenia i podniesionych w apelacji

obrońcy zarzutów, w następstwie czego doszło do rażąco niesprawiedliwego

utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji wydanego z naruszeniem prawa

karnego materialnego, to jest art. 64 § 1 k.k., poprzez zastosowanie tego przepisu,

pomimo braku ustawowych przesłanek do przyjęcia, że M. W. popełnił zarzucany

czyn w warunkach powrotu do przestępstwa w nim określonych.

W konkluzji kasacji wniesiono o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w P. z

dnia 25 października 2013 r., sygn. akt … 97/13 i przekazanie sprawy temu Sądowi

do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na kasację Prokurator Okręgowy w P. wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. i przekazanie sprawy temu Sądowi

do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna.

Z informacji znajdujących się w aktach sprawy w sposób nie budzący

wątpliwości wynika, że skazany M. W. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za

przestępstwo podobne odbywał w okresie innym, niż przyjął to w sentencji swego

wyroku Sąd Rejonowy w Z. Kara za to przestępstwo została bowiem objęta

wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w P. z dnia 13 listopada 2008 r., sygn.

akt …225/08, a odbycie jej w rozmiarze co najmniej 6 miesięcy, miało miejsce

dopiero po popełnieniu czynu będącego przedmiotem niniejszego postępowania.

W tej sytuacji brak było podstaw do zastosowania wobec skazanego obostrzeń

wynikających z przepisu art. 64 § 1 k.k., co powinien z urzędu dostrzec Sąd

3

Okręgowy w P., dokonujący kontroli odwoławczej wyroku Sądu I instancji tym

bardziej, że w motywacyjnej części orzeczenia Sąd a quo przyznał się do

popełnionej pomyłki i zasadnie skonstatował, że może ona już być skorygowana

wyłącznie w ramach postępowania odwoławczego (por. str. 4 - 5 uzasadnienia

wyroku Sądu Rejonowego w Z.).

Brak reakcji Sądu odwoławczego na oczywistą obrazę prawa materialnego

zawartą w rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnym i bezzasadne zaakceptowanie

orzeczenia Sądu Rejonowego w części związanej z przyjęciem przepisu art. 64 § 1

k.k., jako podstawy skazania, przesądza również o oczywistej niesprawiedliwości

wyroku w rozumieniu art. 440 k.p.k. (patrz m. in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9

września 2011 r. sygn. akt. IV KK 41/11, LEX nr 960544, wyrok Sądu Najwyższego

z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt IV KK 298/1, LEX nr 1112326). Zasadnie

zatem kasacja podnosi obrazę przez Sąd II instancji wskazanego przepisu, co musi

skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. i

przekazaniem sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu

odwoławczym.