V KK 90/14

Sygn. akt V KK 90/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gierszon

SSA del. do SN Dariusz Czajkowski (sprawozdawca)

Protokolant Anna Kowal

w sprawie M. N. i P. P.

skazanych z art. 278 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 24 kwietnia 2014 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanych

od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 9 stycznia 2013 r.,

1) uchyla pkt VII i pkt IX zaskarżonego wyroku;

2) wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb

Państwa.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym kasacją wyrokiem, Sąd Rejonowy w K. uznał M. N. oraz P. P.

za winnych popełnienia czynu, polegającego na zaborze w celu przywłaszczenia

drewna wcześniej wyrobionego na szkodę Nadleśnictwa B., to jest przestępstwa z

art. 278 § 1 k.k. Wśród rozstrzygnięć penalnych zawartych w tym wyroku znalazło

2

się wydane w oparciu o art. 290 § 2 k.k. orzeczenie o środkach karnych w postaci

nawiązek zasądzonych od obu oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego (pkt. VII i IX

wyroku).

Powyższy wyrok w odniesieniu do M. N. oraz P. P. nie został zaskarżony

przez żadną ze stron i uprawomocnił się w pierwszej instancji.

We wniesionej na korzyść obu skazanych kasacji, Prokurator Generalny

zaskarżył wyrok wyłącznie w części orzeczonych od skazanych nawiązek. Zarzucił

temu wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu

prawa karnego materialnego - art. 290 § 2 k.k., polegającego na orzeczeniu na jego

podstawie nawiązek, mimo że M. N. i P. P. zostali skazani za kradzież drewna

dębowego i jesionowego, wcześniej wyrobionego, a nie za wyrąb drzewa, albo za

kradzież drzewa wyrąbanego lub powalonego.

W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna.

Rację ma Prokurator Generalny podnosząc, że nawiązkę na podstawie art.

290 § 2 k.k. można orzec tylko w razie skazania za wyrąb drzewa albo za kradzież

drzewa wyrąbanego lub powalonego.

W orzecznictwie od dawna istnieje zgodność, że pod pojęciem „drzewa” - w

rozumieniu art. 290 § 2 k.k. - należy przyjmować drzewo w stanie surowym, to

jest takim, w jakim pozostało w lesie po wyrąbaniu lub powaleniu, a więc w żaden

sposób nieprzerobionego (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 1972

r., sygn. VI KZP 55/71, OSNKW 1972 z. 3 poz. 43, Lex nr 18375, wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. V KK 429/11,Lex nr 1163986, wyrok

Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. III KK 196/13, Lex 1335578).

Z opisu czynu przypisanego M. N. oraz P. P. jednoznacznie wynika, że

dokonana przez nich kradzież dotyczyła nie drzewa w rozumieniu art. 290 § 2 k.k.,

a wyrobionego już drewna.

Z powyższych względów wyrok w zaskarżonej kasacją części w odniesieniu

do orzeczonych od oskarżonych nawiązek, jako wydany z rażącą obrazą prawa

materialnego - art. 290 § 2 k.k. - należało uchylić.

3

Wprawdzie wydane w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcie nie zawiera

się w literalnie odczytywanym katalogu możliwych orzeczeń sądu kasacyjnego,

zawartym w art. 537 § 2 k.p.k., ale od dawna w orzecznictwie Sądu Najwyższego

utrwalony jest pogląd, że katalog ten nie jest pełny i możliwe jest również uchylenie

zaskarżonego wyroku - bez wydawania orzeczenia następczego (patrz wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt IV KK 397/05, LEX nr 176037,

wyrok Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2007 r., sygn. akt V KK 404/07, LEX nr

346645, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt V KK

165/12 OSNKW z 2012 r., z .11 poz. 120) . Taka sytuacja zaistniała w sprawie

niniejszej, gdzie zachodzi jedynie konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego

tej części rozstrzygnięcia, które jest zbędne.

O wydatkach związanych z rozpoznaniem kasacji wniesionej przez

Prokuratora Generalnego Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z art. 638 k.p.k.