WK 3/14

Sygn. akt: WK 3/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Janusz Godyń (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wiesław Błuś

SSN Andrzej Tomczyk

Protokolant :asystent SN Anna Krawiec

w sprawie st. szer. pchor. F. S., wobec którego warunkowo umorzono

postępowanie karne, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w trybie

art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 6 maja 2014 r. kasacji na korzyść, wniesionej przez

Naczelnego Prokuratora Wojskowego, od wyroku Wojskowego Sądu

Garnizonowego w L. z dnia 9 października 2013 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę

Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L. do ponownego

rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego z dnia

9 października 2013 r. słuchacz Wyższej Szkoły Oficerskiej […] - st. szer. pchor. F.

S. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że:

2

„1. 4 i 5 kwietnia 2013 r. będąc wyznaczonym rozkazem dziennym dowódcy

II kompanii batalionu szkolnego […] z dnia 2 kwietnia 2013 r. do pełnienia służby w

składzie pododdziału alarmowego garnizonu […], wykonał rozkaz niezgodnie z jego

treścią w ten sposób, że 4 kwietnia 2013 r. około godziny 2230

oddalił się z miejsca

pełnienia służby do klubu P., z którego powrócił 5 kwietnia 2013 r. około godziny

300”

, tj. przestępstwa określonego w art. 343 § 1 k.k.;

„2. 5 kwietnia 2013 r. około godziny 630

na terenie placu apelowego […] naruszył

nietykalność cielesną żołnierza młodszego stopniem - szer. pchor. M. P. z ww.

szkoły w ten sposób, że co najmniej raz uderzył go pięścią w twarz”, tj.

przestępstwa określonego w art. 351 w z w. z art. 353 k.k.

Wyrok zapadł po przeprowadzeniu przez sąd posiedzenia, w toku którego

rozpoznany został wniosek prokuratora o warunkowe umorzenie postępowania

karnego. Uwzględniając stanowisko oskarżyciela publicznego, Sąd orzekł

o warunkowym umorzeniu postępowania karnego na warunkach określonych we

wniosku.

Orzeczenie uprawomocniło się z dniem 17 października 2013 r.

Wyrok zaskarżył w drodze kasacji na korzyść st. szer. pchor. F. S. Naczelny

Prokurator Wojskowy, zarzucając:

„uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienione

w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z art. 671 § 3 k.p.k. w zw. z art. 671 § 1 k.p.k.

w zw. z art. 339 § 1 pkt 2 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy st. szer. pchor.

F. S. przez sąd na posiedzeniu w przedmiocie warunkowego umorzenia

postępowania karnego wobec wyżej wymienionego oskarżonego - bez udziału

obrońcy, którego udział w tym posiedzeniu był obligatoryjny, bowiem oskarżony

pełnił służbę w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego”.

W konkluzji, autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości

i przekazanie sprawy Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna.

Z treści art. 671 § 3 k.p.k. w zw. z § 1 tego artykułu jednoznacznie wynika, że

udział obrońcy w posiedzeniu w przedmiocie warunkowego umorzenia jest

3

obligatoryjny przed wszystkimi sądami wojskowymi w sprawie przeciwko

żołnierzowi pełniącemu służbę w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.

Przedmiotową sprawę Wojskowy Sąd Garnizonowy rozpoznawał na

posiedzeniu w trybie art. 339 § 1 pkt 2 k.p.k. bez udziału obrońcy (vide: protokół

posiedzenia – k. 233), mimo że oskarżony pełnił służbę w charakterze kandydata

na żołnierza zawodowego. Bezsporne jest zatem, że naruszone zostało prawo do

obrony obowiązkowej, gwarantowane oskarżonemu przez art. 671 § 3 k.p.k. w zw.

z § 1 tego artykułu.

Z tego względu, stwierdzając naruszenie przez wojskowy sąd garnizonowy

prawa do obrony oskarżonego, stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą

(art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.), Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną

w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k., uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał

sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.