V KK 140/14

Sygn. akt V KK 140/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)

SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca)

SSN Andrzej Stępka

Protokolant Anna Kowal

w sprawie M. Z.

ukaranego za wykroczenie z art. 87 § 1a k.w.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, odbytym w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

w dniu 27 maja 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

od wyroku Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 15 listopada 2013 r.,

uchyla wyrok w zaskarżonej części, dotyczącej orzeczenia o

środku karnym.

UZASADNIENIE

Prokurator Generalny zaskarżył kasacją, wniesioną na korzyść M. Z.,

prawomocny wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 15 listopada 2013 r. w

części dotyczącej orzeczenia o środku karnym. Wskazanemu orzeczeniu zarzucił

„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa

materialnego – art. 87 § 3 k.w., polegające na orzeczeniu wobec M. Z. środka

2

karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, w sytuacji uznania wyżej

wymienionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1a k.w., co

wykluczało możliwość wydania orzeczenia o środku karnym w oparciu o przepis art.

87 § 3 k.w., uprawniało natomiast do zasądzenia na podstawie przepisu art. 87 § 4

k.w., fakultatywnego zakazu prowadzenia pojazdów o zakresie przedmiotowo

ograniczonym do pojazdów innych, niż mechaniczne”. Na tej podstawie Prokurator

Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja, przy uwzględnieniu jej kierunku, kwalifikowała się do uwzględnienia

w trybie określonym przepisem art. 535 § 5 k.p.k. O oczywistej zasadności

wysuniętego w niej zarzutu przekonuje, wynikający wprost z jego treści,

stwierdzony stan sprawy.

M. Z., który stanął pod zarzutem popełnienia czynu polegającego na

prowadzeniu w stanie nietrzeźwości, w dniu 30 września 2013 r. na drodze

publicznej, roweru, tj. przestępstwa z art. 178a § 2 k.k., został zaskarżonym

wyrokiem uznany za winnego popełnienia tego czynu, z tym że Sąd Rejonowy

przyjął, iż czyn ten stanowi wykroczenie określone w art. 87 § 1a k.w. Za

wykroczenie to Sąd ten wymierzył M. Z. karę 500 zł grzywny, a ponadto – na

podstawie art. 87 § 3 k.k. – orzekł wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich

pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.

Treść przytaczanego wyroku wskazuje zatem dowodnie, że zawarte w nim

orzeczenie o środku karnym narusza w sposób rażący wymienione w zarzucie

kasacji przepisy prawa – w brzmieniu art. 87 k.w., obowiązującym od dnia 9

listopada 2013 r., wprowadzonym ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie

ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z

dnia 25 października 2013 r., poz. 1247). Z unormowania art. 87 § 3 k.w. wynika

jednoznacznie, że orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich

pojazdów, w tym mechanicznych, jest nawet obligatoryjne, ale w odniesieniu do

sprawcy, który dopuścił się wykroczenia określonego w art. 87 § 1 k.w.

(polegającego na prowadzeniu, po użyciu alkoholu lub innego podobnie

działającego środka, pojazdu mechanicznego), nie zaś wykroczenia z art. 87 § 1a

k.w., którego popełnienie przypisano M. Z. W konsekwencji, nie może więc budzić

3

wątpliwości, że zaskarżone kasacją orzeczenie nie znajdowało podstaw prawnych i

w takim razie – wobec rażącego charakteru stwierdzonego naruszenia prawa i jego

oczywistego wpływu na jego treść – powinno ulec uchyleniu.