V CK 355/05

Sygn. akt V CK 355/05

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 grudnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa "E.(…)" Spółki z o.o. w W. przeciwko "N.(...)" S.A. w likwidacji w

W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7

grudnia 2005 r., kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14

stycznia 2005 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala kasację i zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej 1800

(tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji pozwanej „N.(...)”

Spółki Akcyjnej od wyroku umarzającego postępowanie co do kwoty 108 301,91 zł z

odsetkami a zasądzającego na rzecz powodowej Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością 86 630,40 zł z odsetkami i kwotą 9 397,90 zł tytułem zwrotu kosztów

procesu zmienił zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej kosztów procesu obniżając

ja do kwoty 2 119 zł, a poza tym oddalił apelacje i orzekł o zwrocie kosztów

postępowania apelacyjnego na rzecz powódki.

2

W uzasadnieniu aprobowano ustalenia faktyczne sadu pierwszej instancji,

wskazujące, że spośród robót instalacyjnych zamówionych przez pozwaną (automatyka

wentylacji i klimatyzacji w budynku opery), powodowa spółka nie wykonała nawilżaczy

parowych a wystawienie faktury było przedwczesne i niezgodne z rzeczywistym stanem

wykonanych robót, natomiast odnośnie do robót pozostałych objętych fakturami powódki

były one wykonane, odebrane i niezapłacone do kwoty 86 630,90 zł. Zmiana rozliczenia

kosztów procesu uwzględniała fakt cofnięcia roszczenia o należność za roboty

niewykonane dokonanego bez zrzeczenia się roszczenia, w związku z czym powódka

odpowiada za niekorzystny dla siebie wynik procesu co do kwoty 108 301,91 zł

ponosząc większą cześć kosztów procesu. W pozostałym zakresie wyrok sądu

pierwszej instancji był prawidłowy, przy czym w uzasadnieniu wyeksponowano brak

w sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym

szczegółowych zarzutów odnośnie do roszczeń, które nie zostały cofnięte a niezależnie

od tego bezzasadność zarzutów podnoszonych w późniejszym postępowaniu mających

wykazać, że nie doszło do zawarcia umowy między stronami ze względu na brak

umocowania działającego, w imieniu pozowanej spółki R. K.

Kasacje od tego wyroku wniosła pozwana opierając ja na drugiej podstawie, którą

wyczerpują następujące zarzuty:

1. naruszenie art. 503 § 1 k.p.c. i art. 47914

k.p.c. przez uznanie, że w sprawie

gospodarczej rozpoznawanej w postępowaniu upominawczym pozwany traci prawo

podnoszenia wniosków dowodowych, zarzutów oraz okoliczności faktycznych jeżeli nie

zgłosił ich w sprzeciwie od nakazu zapłaty,

2. naruszenie art. 217 k.p.c. i art. 505 § 1 k.p.c. przez uznanie, że pierwszy z

wymienionych przepisów nie ma zastosowania po wniesieniu sprzeciwu od nakazu

zapłaty,

3. naruszenie art. 233 k.p.c. przy ocenie wiarygodności zeznań świadków Z. i

K. a odmówienie wiary zeznaniom św. K.,

4. naruszenie art. 47912

wskutek oparcia orzeczenia na dowodach

nieprzedstawionych przez powoda w pozwie.

Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjne mu oraz o zasądzenie kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym sprawę podziela trafność wykładni art.

503 § 1 k.p.c. prowadzącej do wniosku, że prawo wniesienia sprzeciwu od nakazu

3

zapłaty wydanego w sprawie gospodarczej w postępowaniu upominawczym zawiera w

sobie prekluzję procesową zarzutów, poza zarzutami przewidzianymi w art. 25 § 2, art.

1105 § 2 i 3 k.p.c. Mogą być one podnoszone w terminie określonym w art. 217 § 1

k.p.c. lub na podstawie przewidzianej w art. 207 § 3 k.p.c. Wniosek taki wypływa z

równorzędności postępowania nakazowego i upominawczego niedopuszczającego

stosowania w postępowaniu upominawczym, w drodze analogii przepisów dotyczących

postępowania nakazowego. W postępowaniu upominawczym nie został bowiem

przewidziany - odmiennie niż w postępowaniu nakazowym (art. 495 § 3 k.p.c.) - rygor

pominięcia okoliczności faktycznych, zarzutów i wniosków dowodowych w razie ich

niezgłoszenia w sprzeciwie (wyroki SN z 13 grudnia 2003 r. I CK 363/02, OSP

2004/11/142; z 23 lutego 2005 r., III CK 323/04 – niepubl.). Postępowanie upominawcze

nie wymaga dowodów utrwalonych w odpowiedniej postaci, jak wymaga tego art. 485

k.p.c., w związku z czym rygory mające zabezpieczać jego sprawność muszą być

mniejsze - umożliwiające zgłaszanie twierdzeń i zarzutów stosownie do ujawniania się

okoliczności spornych.

Należy zatem zgodzić się co do zasady z trafnością zarzutów kasacji

dotyczących tej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku, z tym jednak zastrzeżeniem,

że nie usprawiedliwiają one wniosków kasacji.

Zawarcie umowy o wykonanie robót z zakresu automatyki klimatyzacji i wentylacji

zostało wykazane oświadczeniami woli obydwu stron sporu, przy czym według ustaleń

przyjętych za podstawę wyroku R. K. działał z upoważnienia organów uprawnionych do

reprezentacji pozwanej a zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. ogranicza się do własnej

oceny wiarygodności wymienionej osoby oraz D. Z., tj. zarzutu niepodlegającego

weryfikacji w toku postępowania kasacyjnego, tym bardziej, że jak wykazał Sąd

Apelacyjny pozwana przyznawała fakt zawarcia umowy a swoimi dokumentami

składanymi inwestorowi potwierdziła wykonanie robót.

Dlatego na podstawie art. 39312

k.p.c. kasacja podlegała oddaleniu. O kosztach

procesu na rzecz strony powodowej, która wniosła odpowiedź na kasacje orzeczono na

podstawie art. 99 k.p.c.