III CSK 22/06

Sygn. akt III CSK 22/06

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa Skarbu Państwa-Prezydenta Miasta […]

przeciwko „P.” S.A.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 kwietnia 2006 r.,

skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 18 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

2

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2005 r. oddalił apelację

powodowego Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta […]od wyroku Sądu

Rejonowego w K. z dnia 9 listopada 2004 r., którym oddalono powództwo o

uzgodnienie treści bliżej określonej księgi wieczystej poprzez wykreślenie w dziale

II wpisu zarządu i użytkowania na rzecz pozwanych P. U podłoża tego

rozstrzygnięcia legł pogląd, że dla wykreślenia prawa zarządu, a także

użytkowania, niezbędna jest decyzja właściwego organu administracyjnego o ich

wygaśnięciu.

Skarga kasacyjna powoda – oparta na obu podstawach z art. 3983

k.p.c.

zawiera zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie

ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, art. 6 k.c., art. 10

ustawy o księgach wieczystych i hipotece, a także art. 328 § 2 oraz art. 385 k.p.c.,

i zmierza do uchylenia powyższego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawą prawną powództwa jest art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r.

o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361

ze zm. - dalej "u.k.w.h."). Zgodnie z tym przepisem, w razie niezgodności między

stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym

stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie albo

jest dotknięte wpisem nie istniejącego obciążenia lub ograniczenia, może żądać

usunięcia tej niezgodności. Przedmiotem postępowania dowodowego w takiej

sprawie jest więc ustalenie, czy istotnie zachodzi niezgodność treści księgi

wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, uzasadniająca jej usunięcie przez

dokonanie prawidłowych wpisów.

Sąd Okręgowy - odwołując się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia

27 sierpnia 1998 r., sygn. akt IIICZP 95/06, OSNC 1997, nr 1, poz. 3 - oddalił

apelację skarżącego, wyrażając przy tym przytoczony pogląd, że dla wykreślenia

prawa zarządu, a także użytkowania, niezbędna jest decyzja właściwego organu

administracyjnego o ich wygaśnięciu. Uszło jednak jego uwagi, że przepisy, które

3

stanowiły podstawę prawną tego poglądu zostały uchylone z dniem 1 stycznia

1998r. poprzez art. 241 pkt. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2004r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.).

Chodzi o art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1992 r. o zmianie ustawy

o gospodarce gruntami (...), z którego wynikało, że nieruchomości będące

w użytkowaniu osób prawnych pozostają nadal w ich użytkowaniu, a także,

stosowany w drodze analogii, art. 2 ust. 8 tej ustawy. Ponadto, że uchylająca te

przepisy ustawa o gospodarce nieruchomościami nie zawiera ich odpowiedników.

Oznacza to, że nie znajduje podstaw prawnych pogląd, iż dopóki nie zostanie

wydana ostateczna decyzja właściwego organu administracyjnego o wygaśnięciu

zarządu (użytkowania) gruntów, o które chodzi w sprawie, dopóty pozostają one

nadal w zarządzie (użytkowaniu) pozwanych. Należało zatem uznać, że

w niniejszej sprawie zakresem kognicji sądu jest objęta okoliczność, czy, jak

twierdzi skarżący, prawo zarządu (użytkowania), wpisane na rzecz pozwanych w

dziale II księgi, wieczystej wygasło.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.