III PK 75/09

Sygn. akt III PK 75/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 1 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z powództwa J. M.

przeciwko C. Spółce Akcyjnej w R.

o wyrównanie premii za II i III kwartał 2007 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2010 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w R.

z dnia 10 września 2009 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Okręgowemu w R. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

2

Uzasadnienie

Pozwany „C.” S.A. w sprawie z powództwa J. M. o wyrównanie premii za II i

III kwartał 2007 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w R. z

dnia 10 września 2009 r.. Wyrokiem tym Sąd uwzględnił apelację powódki i

zasądził od strony pozwanej kwotę 21.611,39 zł tytułem wyrównania premii za II

kwartał 2007 r. Powódka była zatrudniona od dnia 1 czerwca 2007 r. na stanowisku

wiceprezesa zarządu pozwanej Spółki. Tego samego dnia, na takich samych

warunkach płacowych, pozwana zatrudniła drugiego wiceprezesa zarządu –

mężczyznę. Zgodnie z tymi warunkami podstawą obliczenia premii za drugi kwartał

2007 r. były wyniki finansowe pozwanej z czerwca tegoż roku, czyli od czasu

podjęcia pracy przez obydwoje wiceprezesów.

W apelacji powódka podniosła zarzuty błędnego obliczenia jej premii za II

kwartał 2007 r. oraz naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty

za nieuzasadnione. Stwierdził jednakże, iż wiceprezes – mężczyzna otrzymał

wyższą premię za sporny okres i na podstawie naruszenia zasady równego

traktowania pracowników (art. 112

i art. 183c

k.p.) zasądził na rzecz powódki premię

uwzględniającą wyniki finansowe pozwanej w całym II kwartale 2007 r.

W skardze kasacyjnej pozwana zarzuciła naruszenie art. 183c

k.p. oraz art.

378 § 1 zd. II w związku z art. 47 k.p.c., art. 378 § 1 zd. I, art. 379 pkt 5 oraz art.

523 k.p.c. Zdaniem skarżącej naruszenie przepisów o równym traktowaniu

pracowników nie może być podstawą zasądzenia premii, można na tej podstawie

domagać się odszkodowania, ale powódka nie dochodziła tego świadczenia.

Podniesiono także, iż nie było podstaw do stosowania art. 183c

k.p., gdyż powódka i

wiceprezes – mężczyzna otrzymali premie w tej samej wysokości. W przypadku

naruszenia zasady równego traktowania pracowników Sąd Rejonowy powinien

orzekać w składzie sędziego jako przewodniczącego i dwóch ławników, a nie

jednoosobowo, jak w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy przekroczył granice apelacji

i pozbawił pozwaną możliwości obrony swoich spraw.

Powódka wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania względnie o jej

oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

3

Skarga jest uzasadniona w sposób oczywisty. Sąd Okręgowy orzekł na

podstawie art. 112

k.p., stanowiącego o równych prawach pracowników z tytułu

jednakowego wypełniania takich samych obowiązków, co dotyczy w szczególności

równego traktowania kobiet i mężczyzn oraz na mocy art. 183c

k.p. odnoszącego tę

zasadę wprost do wynagrodzenia przez stwierdzenie, że pracownicy mają prawo

do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej

wartości. Orzekając na tej podstawie Sąd Okręgowy zmienił przedmiot procesu bez

żądania powódki, która wywodziła swoje roszczenie z umowy o pracę i przepisów

dotyczących wynagrodzenia za pracę, a nie przepisów antydyskryminacyjnych. Sąd

Okręgowy pominął art. 183d

k.p., który jako sankcję za naruszenie zasady równego

traktowania w zatrudnieniu przewiduje odszkodowanie. Sąd Okręgowy pominął

także art. 183b

§ 1 k.p., który wprowadza odmienne przesłanki odpowiedzialności

pracodawcy, z możliwością jego uwolnienia się od odpowiedzialności w razie

różnego ukształtowania sytuacji pracowników, jeżeli udowodni on, że kierował się

obiektywnymi powodami. Zauważyć wreszcie trzeba, że z ustaleń Sądu

Rejonowego nie wynika, iżby wiceprezes – mężczyzna otrzymał wyższą premię niż

powódka, powódka nie podnosi tego w apelacji, zaś Sąd Okręgowy nie prowadził

postępowania dowodowego.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815

i art. 108

§ 1 k.p.c.