III PK 119/13

Sygn. akt III PK 119/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maciej Pacuda

SSN Krzysztof Staryk

w sprawie z powództwa J. W.

przeciwko Urzędowi Gminy w J.

i Zespołowi Szkół Nr 1 w J.

o ustalenie, że powódka jest pracownikiem Urzędu Gminy w J., zasądzenie

wynagrodzenia, przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2014 r.,

skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w L.

z dnia 22 maja 2013 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego

rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego

Sądowi Okręgowemu w L.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 31 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w P. ustalił, że powódka J. W.

jest pracownikiem Urzędu Gminy w J. od 1 stycznia 2011 r. i że jej stosunek pracy

2

trwa oraz zasądził od Urzędu Gminy szczegółowo określone w wyroku kwoty. W

pkt. 3 wyroku Sąd oddalił powództwo o przywrócenie do pracy skierowane

przeciwko Zespołowi Szkół Nr 1 w J.

W uzasadnieniu wyroku podniesiono przede wszystkim, że powódka wniosła

pozew przeciwko Zespołowi Szkół nr 1 w J., domagając się uznania

wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne oraz zasądzenia wynagrodzenia.

W toku sporu, powódka zmodyfikowała powództwo i domagała się przywrócenia do

pracy lub zasądzenia od pozwanego odszkodowania. Następnie w piśmie

procesowym z 7 listopada 2012 r. złożyła wniosek o wezwanie do udziału po

stronie pozwanej Urzędu Gminy w J., domagając się ustalenia, że jest jego

pracownikiem oraz wnosiła o zasądzenie od Urzędu Gminy wynagrodzenia za czas

od rozwiązania stosunku pracy.

Sąd Rejonowy ustalił, że powódka 1 września 1987 r. zawarła umowę o

pracę z Gminnym Zespołem Ekonomiczno-Administracyjnym Szkół w J. na

stanowisku woźnej oddziałowej w przedszkolu, a następnie od 25 czerwca 1989 r.

jako samodzielny referent ds. finansowych. Stosunek pracy został rozwiązany z 28

lutego 1994 r. w związku z likwidacją Gminnego Zespołu Ekonomiczno-

Administracyjnego Szkół i przejęciem przez Szkołę Podstawową w J. funkcji

finansowania szkół na terenie gminy. Od 1 marca 1994 r. powódka została

zatrudniona w Szkole Podstawowej […] w J. w księgowości na stanowisku

specjalisty do spraw finansowych. W związku z przejęciem przez Gminę w J. od 1

stycznia 1996 r. prowadzenia szkół podstawowych i utworzeniem Samorządowego

Zespołu Ekonomiczno- Administracyjnego Oświaty, dyrektor Szkoły Podstawowej

rozwiązał z powódką 31 grudnia 1995 r. umowę o pracę za porozumieniem, a

powódka od 1 stycznia 1996 r. stała się pracownikiem Samorządowego Zespołu

Ekonomiczno- Administracyjnego Oświaty, dalej jako specjalista do spraw

finansowych.

W maju 2000 r. powódka otrzymała od Zarządu Gminy w J. zawiadomienie

w trybie art. 231

§ 3 k.p., że 30 czerwca 2000 r. następuje likwidacja Zespołu

Ekonomiczno-Administracyjnego Oświaty w J., łącząca się z przejęciem

likwidowanego zakładu przez Szkołę Podstawową w J. Od 1 lipca 2000 r. powódka

ponownie stała się pracownikiem Szkoły Podstawowej […] w J. na stanowisku

3

specjalisty do spraw finansowych. Oprócz powódki, sprawami finansowo

księgowymi dla szkoły podstawowej, gimnazjum i przedszkola zajmowała się B. K.,

zaś sprawami księgowości w Zespole Szkół […] zajmowały się dwie inne osoby.

Zarządzeniem Nr […] z dnia 24 sierpnia 2010 r. Wójt Gminy J. w celu

prawidłowego i efektywnego wykonywania zadań związanych z obsługą finansową

szkół, dla których organem prowadzącym jest Gmina J., podjął działania

zmierzające do organizacji z dniem 1 września 2010 r. wspólnej obsługi finansowej.

Wykonanie tego zarządzenia powierzył dyrektorom szkół. Pismem z 22 grudnia

2010 r. Dyrektor Szkoły Podstawowej w J. poinformował Wójta, że nie jest w stanie

zrealizować nałożonego na niego polecenia związanego z organizacją wspólnej

obsługi finansowej szkół i wnosił o przejęcie obsługi finansowo-księgowej

wszystkich placówek oświatowych od 1 stycznia 2011 r. przez organ prowadzący.

Także dyrektor Zespołu Szkół w J. 1 stycznia 2011 r. powierzył prowadzenie

obsługi finansowej organowi prowadzącemu.

Na początku 2011 roku Wójt Gminy J. ogłosił nabór na jedno wolne

stanowisko Głównego Księgowego Jednostek Oświatowych oraz na dwa wolne

stanowiska podinspektorów w referacie finansowo-podatkowym. Powódka zgłosiła

się na stanowisko podinspektora, jednak 21 marca 2011 r. Komisja Rekrutacyjna

poinformowała ją, iż nie spełnia wymogu posiadania wyższego wykształcenia. Po

zakończeniu procedury naboru na stanowisko Głównego Księgowego Jednostek

Oświatowych wybrany został J. G. oraz A. A. i B. W. na stanowiska

podinspektorów Urzędu Gminy w J. Od lutego 2011 r. swoją pracę na stanowisku

Głównego Księgowego dla wszystkich placówek oświatowych prowadzonych przez

Gminę J. wykonywał J. G., a sprawami płac dla tych jednostek oświatowych

zajmowała od stycznia 2011 r. powódka oraz od marca 2011 r. także A. A., z tym,

że J. G. był przełożonym tylko dla A. A.

Po 1 stycznia 2011 r. J. W. zajmowała się nadal naliczaniem wynagrodzenia

dla pracowników Szkoły Podstawowej, Gimnazjum i Samorządowego Przedszkola,

a także od lutego 2011 r. naliczała wynagrodzenie dla pracowników Zespołu Szkół.

Powódka od marca 2011 r. pomagała i przyuczała do pracy A. A., która wcześniej

nie pracowała w oświacie. Wypłaty przygotowywała dla pracowników wszystkich

placówek oświatowych prowadzonych przez Gminę J. aż do momentu odejścia na

4

długotrwałe zwolnienie lekarskie. Zakres czynności dla powódki po 1 stycznia 2011

r. na piśmie nie uległ zmianie, a swoją pracę wykonywała na terenie Szkoły

Podstawowej w J.

Uchwałą Rady Gminy J. z 15 kwietnia 2011 r. połączono 1 września 2011 r.

Szkołę Podstawową i Przedszkole Samorządowe w Zespół Szkół Nr 1 w J. Także

Uchwałą Rady Gminy J. z 15 kwietnia 2011 r. zlikwidowano Zespół Szkół w J. […]

oraz utworzono 1 września 2011 r. Zespół Szkół Nr 2, w skład którego weszły

następujące szkoły: Technikum, Technikum Uzupełniające dla Dorosłych, Szkoła

Policealna, Liceum Ogólnokształcące, Zasadnicza Szkoła Zawodowa, Liceum

Profilowane i Uzupełniające, Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych oraz

Gimnazjum w J.

Powódka otrzymała świadectwo pracy za okres jej pracy w Szkole

Podstawowej ,tj. od 1 lipca 2000 r. do 31 sierpnia 2011 r. Stanowisko powódki ujęte

było w arkuszu organizacji roku szkolnego 2010/2011 Szkoły Podstawowej w J.

Dnia 1 września 2011 r. dyrektor Zespołu Szkół Nr 1 w J. zawarł z powódką

umowę o pracę na stanowisku samodzielnego referenta na czas nieokreślony.

Stanowisko powódki - specjalista do spraw finansowych nie było przewidziane w

arkuszu organizacji roku szkolnego 2011/2012 Zespołu Szkół Nr 1 w J.

W piśmie z 14 września 2011 r. skierowanym do dyrektora Zespołu Szkół Nr

1 w J. oraz w piśmie z 15 września 2011 r. skierowanym do dyrektora Zespołu

Szkół Nr 2, Wójt T. K. poinformował, że czynności związane z obsługą finansową

Zespołów Szkół będzie realizował J. G., którego miejscem zatrudnienia jest Urząd

Gminy J. Dyrektor Zespołu Szkół Nr 1 w J. został zobligowany we wrześniu 2011 r.

przez Gminę J. do rozwiązania z powódką stosunku pracy do końca 2011 r., bo

tylko do końca roku były przyznane środki na wynagrodzenie dla powódki.

W piśmie z 5 grudnia 2011 r. dyrektor Zespołu Szkół Nr 1 zwrócił się do

Wójta Gminy J. o wprowadzenie zmian do arkusza organizacyjnego roku

szkolnego 2011/2012 przez uwzględnienie J. W. na stanowisku samodzielnego

referenta, na co Wójt nie wyraził zgody. Dnia 6 marca 2012 r. powódka otrzymała

oświadczenie woli dyrektora Zespołu Szkół Nr 1 w J. o rozwiązaniu z nią umowy o

pracę za trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia, a jako przyczynę wskazano

5

likwidację stanowiska pracy, w związku z przejęciem obsługi finansowo-księgowej

w Zespole Szkół Nr 1 w J. przez Urząd Gminy w J.

Sąd Rejonowy uznał za zasadne roszczenie powódki skierowane przeciwko

Urzędowi Gminy w J. o ustalenie, że jest pracownikiem Urzędu Gminy w J.

Powołując przepisy art. 189 k.p.c., art. 231

k.p., wskazał, że z dniem 1 stycznia

2011 r. powódka stała się pracownikiem pozwanego Urzędu Gminy J.

W ocenie Sądu Urząd Gminy w J. na skutek zarządzenia Wójta o

zorganizowaniu wspólnej obsługi finansowej dla szkół, dla których organem

prowadzącym jest Gmina J., a potem faktycznego przejęcia od Szkoły

Podstawowej w J. i Zespołu Szkół […] z dniem 1 stycznia 2011 r. zadań

polegających na obsłudze finansowo-księgowej placówek oświatowych, przejął

część zakładu pracy, tj. Szkoły Podstawowej w J. i stał się z tym dniem

pracodawcą dla pracowników wykonujących na ten dzień w Szkole Podstawowej

pracę związaną z realizacją wskazanych zadań.

Od 1 lipca 2000 r. J. W. była pracownikiem Szkoły Podstawowej w J. i jako

specjalista do spraw finansowych zajmowała się obsługą finansową Szkoły

Podstawowej, Przedszkola Samorządowego oraz Gimnazjum i po 1 stycznia 2011

r. wykonywała te same czynności, w tym samym miejscu pracy, przy tym samym

biurku, na tym samym komputerze i programie informatycznym. Były to czynności

przypisane od 1 stycznia 2011 r. zadaniom referatu finansowo-podatkowego

Urzędu Gminy w J.

Powódka z mocy prawa przestała z dniem 31 grudnia 2010 r. być

pracownikiem Szkoły Podstawowej w J., a stała się pracownikiem Urzędu Gminy w

J. Powódka stała się pracownikiem Urzędu Gminy w J. od 1 stycznia 2011 r. i jest

nim do chwili obecnej, zaś Zespół Szkół Nr 1 w J. nie był pracodawcą powódki i nie

mógł składać oświadczeń woli o rozwiązaniu stosunku pracy. W tej sytuacji Sąd

oddalił roszczenie powódki o przywróceniu jej do pracy w Zespole Szkół Nr 1 w J.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie roszczenia powódki o zasądzenie

wynagrodzenia Sąd I instancji oparł na art. 415 k.c. w związku z art. 300 k.p.,

wskazując, że Urząd Gminy w J. wbrew treści art. 231

§ 1 k.p. nie przyjął powódki

jako pracownika, doprowadził do rozwiązania stosunku pracy przez nieuprawniony

podmiot, co spowodowało szkodę w postaci utraty zarobku od 1 lipca 2012 r.

6

Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu apelacji pozwanego Urzędu Gminy,

wyrokiem z 22 maja 2013 r. zmienił zaskarżony wyrok w pkt. 1, 2 i 5 w ten sposób,

że oddalił powództwo i zasądził od powódki 675 zł tytułem zwrotu kosztów oraz

zasądził od powódki 367,50 zł tytułem zwrotu kosztów za II instancje.

W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że w sprawie nie doszło do zmiany

pracodawcy trybie art. 231

k.p., a powódka od 1 stycznia 2011 r. nie stała się

pracownikiem Urzędu Gminy w J. Podkreślono, że w wyniku błędnej oceny

materiału dowodowego Sąd I instancji niezasadnie przyjął, iż doszło do

nieformalnego przejęcia przez Urząd Gminy w J. części składników majątkowych

Szkoły Podstawowej w J. i powódki wykonującej zadania z zakresu obsługi

finansowo-księgowej dla przedszkola, szkoły podstawowej i gimnazjum w J.

Przejęcia takiego nie może stanowić korzystanie przez poszczególne jednostki

organizacyjne gminy z majątku innych jednostek organizacyjnych tej gminy. O

przejęciu przez Gminę J. w rozumieniu art. 231

§ 1 k.p. części zakładu pracy -

szkoły podstawowej - nie przesądza również wykonywanie przez powódkę

tożsamych czynności obsługi finansowo-księgowej w okresie przed rozpoczęciem

tej obsługi przez Urząd Gminy J. i po rozpoczęciu tej obsługi. Powódka była

pracownikiem szkoły podstawowej, wykonywała czynności związane z obsługą

finansowo-księgową placówek oświatowych powierzone jej przez dyrektora szkoły

podstawowej. Okoliczność, że swoje obowiązki pracownicze wykonywała w

pierwszym półroczu 2011 r. wspólnie z zatrudnionym przez Gminę głównym

księgowym i pracownikami referatu finansowo-podatkowego, nie ma znaczenia dla

rozstrzygnięcia sprawy.

W ocenie Sądu powódka z dniem 1 września 2011 r. stała się z mocy prawa

pracownikiem Zespołu Szkół nr 1 w trybie art. 231

k.p., a zawarcie przez nią nowej

umowy o pracę 1 września 2011 r. nie miało charakteru konstytutywnego.

Sąd Rejonowy dokonując oceny materiału dowodowego, nie uwzględnił

innych okoliczności mających wpływ na wynik sprawy. Po reorganizacji placówek

oświatowych i wprowadzeniu przez Urząd Gminy wspólnej obsługi finansowo-

księgowej opartej na zatrudnionych pracownikach, Dyrektor Zespołu Szkół Nr 1 w

J. zawarł 1 września 2011 r. z powódką umowę o pracę. Nawiązanie stosunku

pracy z powódką nie było realizacją poleceń Wójta Gminy J. Stanowisko powódki -

7

specjalista do spraw finansowych nie było przewidziane w arkuszu organizacji roku

szkolnego 2011/2012 Zespołu Szkół Nr 1 w J. Powódka nie podjęła działań

zmierzających do potwierdzenia jej zatrudnienia w pozwanym Urzędzie. W marcu

2011 r. starała się o zatrudnienie, zgłaszając się do naboru na stanowisko

podinspektora w referacie finansowo-podatkowym. Powódka czuła się

pracownikiem Zespołu Szkół Nr 1.

Rozpoczęcie sprawowania obsługi finansowo-księgowej jednostek

oświatowych, dla których organem prowadzącym była Gmina J., polegało na

zatrudnieniu po przeprowadzeniu konkursów nowych pracowników, a zatem nie

opierało się na dotychczas zatrudnionych pracownikach.

Konkludując, stwierdzono, że w stanie faktycznym sprawy nie doszło do

przejęcia części zakładu pracy pomiędzy Szkołą Podstawową w J. a Gminą J. i że

powódka od 1 stycznia 2011 r. nie stała się z mocy prawa pracownikiem

pozwanego Urzędu Gminy w J.

W cenie Sądu Okręgowego na uwzględnienie zasługuje również zarzut

naruszenia art. 321 § 1 k.p.c. Jak wynika z treści żądania pozwu oraz pisma

pełnomocnika powódki z 7 listopada 2012 r. powódka domagała się zasądzenia

wynagrodzenia z tytułu nieuzasadnionego wypowiedzenia umowy o pracę. Sąd

zasądził wymienione w wyroku kwoty w oparciu o art. 415 k.c. w związku z art. 300

k.p. Zasądzenie sumy pieniężnej, która mieści się w wprawdzie w kwotowych

granicach powództwa, lecz z innej podstawy faktycznej stanowi orzeczenie ponad

żądanie i narusza art. 321 k.p.c. W ocenie Sądu Okręgowego w przypadku

wykazania przez powódkę gotowości świadczenia pracy, Sąd Rejonowy powinien

był rozstrzygnięcie oprzeć na art. 81 k.p.

Na powyższy wyrok skargę złożyła powódka. Wyrok zaskarżono w całości.

Zarzucono naruszenie: 1) art. 231

§ 1 k.p. „przez przyjęcie, że w stanie faktycznym

i prawnym niniejszej sprawy w dacie 1 stycznia 2011 r. nie doszło do przejścia

części zakładu pracy, w którym powódka świadczyła pracę na innego pracodawcę -

Urząd Gminy J.”, 2) art. 321 § 1 k.p.c. „przez przyjęcie, że Sąd Rejonowy

zasądzając na rzecz powódki żądane kwoty pieniędzy tytułem odszkodowania,

orzekł ponad żądanie, w sytuacji, gdy strona powodowa na rozprawach 31 sierpnia

2012 r. i 24 października 2012 r. domagała się zasądzenia na jej rzecz

8

odszkodowania i żądanie to nie zostało cofnięte”, 3) art. 4771

k.p.c. „przez uznanie,

że w sytuacji, gdy strona powodowa w toku procesu zgłosiła żądanie zasądzenia

na jej rzecz kwoty pieniędzy, wskazując, że domaga się odszkodowania i

wynagrodzenia, Sąd Rejonowy uwzględniając zgłoszone żądanie i zasądzając

kwotę pieniędzy tytułem odszkodowania, orzekł ponad żądanie.

Wniesiono o uchylenie zaskarżanego wyroku w całości i orzeczenie co do

istoty przez ustalenie, że powódka J. W. jest pracownikiem Urzędu Gminy w J. od 1

stycznia 2011 r. i stosunek pracy trwa nadal, zasądzenie od Urzędu Gminy w J. na

rzecz J. W. kwoty po 3.760 zł miesięcznie za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31

stycznia 2013 r. oraz orzeczenie o kosztach, ewentualnie o uchylenie

zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Sądowi II instancji i orzeczenie o kosztach.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna okazała się mieć uzasadnione podstawy.

Zasadnicze znacznie dla rozstrzygnięcia ma niewątpliwie kwestia przejścia

części zakładu pracy na nowego pracodawcę. W zaskarżonym wyroku Sąd

Okręgowy przyjął, że do przejścia tego nie doszło. Natomiast w skardze kasacyjnej

podniesiono z tego powodu zarzut naruszenia art. 231

§ 1 k.p. Zarzut ten należało

uznać za uzasadniony.

Problematyka przejścia zakładu pracy, a w szczególności jego części na

nowego pracodawcę jest niezmiernie skomplikowana (zob. Ł. Pisarczyk: Przejście

zakładu pracy na innego pracodawcę, Warszawa 2013, s. 58-95). Świadczy o tym

bardzo bogate orzecznictwo, jak i wypowiedzi doktryny prawa pracy. Wynika to

przede wszystkim z bardzo zróżnicowanych okoliczności prawnych i faktycznych

poszczególnych sporów.

Z niekwestionowanych ustaleń faktycznych wynika, że powódka była

zatrudniona na stanowisku specjalisty do spraw finansowych w Zespole Szkół w J.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. zadania z zakresu obsługi finansowo-księgowej zostały

przejęte przez urząd gminy. Powódka zaś nadal wykonywała swoje obowiązki

związane z obsługą finansową wszystkich szkół, których organem prowadzącym

9

była Gmina J. Powódka pomagała i przyuczała do pracy nową osobę zatrudnioną

przez urząd gminy. Ostatecznie dyrektor Zespołu Szkół rozwiązał za

wypowiedzeniem umowę o pracę z powodu likwidacji stanowiska pracy.

Na podstawie powyższego można stwierdzić, że niewątpliwie doszło do

przejęcia zadań przez nowy podmiot, a powódka zadania te wykonywała. Należy w

tym miejscu przypomnieć, że przejście następuje z mocy prawa, jeżeli spełnione są

tego przesłanki. W szczególności należy pamiętać, że zasadnicze różnice

występują w przypadku przejścia części zakładu pracy sfery prywatnej

(gospodarczej) i publicznej. Ponadto podkreślenia wymaga, że istotne znaczenie

dla oceny, czy doszło do przejścia może mieć przekazanie składników mienia. W

niniejszej sprawie do przekazania takich składników nie doszło. Nie przekreśla to

jednak możliwości przyjęcia, że doszło do przejęcia części zakładu pracy. W tej

sytuacji decydujące znaczenie ma przejęcie zadań oraz ustalenie możliwości ich

wykonania bez zatrudniania nowych pracowników.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego już od dawna wyrażany był pogląd o

decydującej roli przejęcia zadań w sferze publicznej. W wyroku z dnia 10

października 2003 r., I PK 456/02 (OSNP 2004 nr 19, poz. 335) Sąd Najwyższy

stwierdził, że w przypadku pracodawcy realizującego cele publiczne o przejściu

zakładu pracy decyduje przede wszystkim przejęcie jego zadań (zob. też powołane

w uzasadnieniu orzecznictwo). W wyroku z 8 kwietnia 1998 r., I PKN 28/98 (OSNP

1999 nr 7, poz. 241) przyjęto, że porozumienie o przejęciu prowadzenia

publicznych szkół podstawowych przez gminę, zawarte z kuratorium oświaty, nie

może wyłączyć stosowania art. 231

k.p. w odniesieniu do pracowników

wykonujących obsługę administracyjno-gospodarczą i finansowo-księgową

przejętych szkół. Podobnie w wyroku z dnia 18 lutego 1994 r., I PRN 2/94 (OSNP

1994 nr 1, poz. 6) Sąd Najwyższy ustalił, że nałożenie na gminy obowiązku

przygotowania przedszkolnego spowodowało przejęcie nauczycieli klas zerowych

szkół podstawowych. Tak więc nie powinno budzić wątpliwości, że przejęcie zadań

może stanowić wstępną przesłankę do ustalenia o przejściu zakładu pracy lub jego

części na nowego pracodawcę. W sprawie przesłanka ta została spełniona.

W tej sytuacji konieczne było ustalenie, czy pracodawca przejmujący

zadania zatrudnia pracowników, którzy byliby w stanie wykonywać nowe (przejęte)

10

zadania. Z dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika bowiem, że

w przypadkach przejmowania zadań publicznych decydujące znaczenie ma

posiadanie przez podmiot przejmujący własnych zasobów kadrowych

wystarczających do ich wykonania. W takim przypadku nie dochodzi do przejęcia

zakładu pracy w rozumieniu art. 231

§ 1 k.p. (uchwała składu 7 sędziów Sądu

Najwyższego z dnia 28 marca 2013 r., III PZP 1/13, LEX nr 1294241, zob. też

powołane w uzasadnieniu bogate orzecznictwo ETS oraz Sądu Najwyższego). Na

tej podstawie należy przyjąć, że do przejścia zakładu pracy lub jego części

dochodzi w razi przejęcia zadań, jeżeli nowy pracodawca przejmuje nie tylko

zadania, ale także część załogi poprzednika zaangażowanego w wykonywanie tych

zadań (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2012 r., II PK 228/11, LEX nr

1216849 i z dnia 23 maja 2012 r., I PK 200/11, LEX nr 1221013).

W związku z powyższym w każdym przypadku konieczne jest ustalenie, czy

przejęcie nowych zadań powoduje zwiększenie zapotrzebowania na pracowników.

Jeżeli zachodzi potrzeba zatrudnienia nowych pracowników należy przyjąć, że

przejęcie zadań łączy się także z przejęciem pracowników, którzy zadania te

dotychczas wykonywali. Należy również wyraźnie podkreślić, że przepisy o

przejściu zakładu pracy lub jego części mają charakter ochronny. Nie jest w

sprawie sporne, że pracodawca przejmujący zadania zatrudnił dwóch nowych

pracowników. W żadnym razie nie można więc przyjąć, iż posiadał własne zasoby

kadrowe potrzebne do wykonania tych zadań. Odmiennie stanowisko byłoby

równoznaczne z zaakceptowaniem obejścia prawa. Nowy pracodawca mógłby

bowiem zatrudnić nowych pracowników, co wymuszałoby konieczność dokonania

zwolnienia pracowników dotychczasowych. Mało zrozumiałe jest zatem

stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż sprawowanie

obsługi finansowo księgowej polegało na zatrudnieniu nowych pracowników, a

zatem „nie opierało się na dotychczas zatrudnionych pracownikach”. Jak wcześniej

stwierdzono powódka wykonywała bezspornie zadania Urzędu Gminy. Tak więc

Sąd Okręgowy przyjmując poprawne założenia interpretacyjne przejścia zakładu

pracy doszedł do nietrafnego wniosku końcowego.

Reasumując należało przyjąć, że w okolicznościach faktycznych doszło do

przejęcia części zakładu pracy na nowego pracodawcę. Już tylko z tego powodu

11

konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania.

Zdaniem Sądu Najwyższego Sąd Rejonowy nie orzekł ponad żądanie. Stąd

uzasadnione są zarzuty naruszenia art. 321 § 1 k.p.c. oraz art. 4771

k.p.c. Ponadto

w tej sytuacji nie można uznać zasadności przyczyny wypowiedzenia umowy o

pracę (likwidacja stanowiska pracy).

W związku z powyższym przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd

Okręgowy rozstrzygnie o roszczeniach powódki, w tym znaczeniu rozwiązania

umowy o pracę przez dyrektora szkoły i roli (udziału) nowego pracodawcy.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku.