IV KK 173/14

Sygn. akt IV KK 173/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)

SSN Michał Laskowski

SSA del. do SN Dariusz Czajkowski (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Wełpa

w sprawie P. O.

obwinionej z art. 77 kw

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art 535 § 5 k.p.k.

w dniu 25 czerwca 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionej

od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w C.

z dnia 14 marca 2014 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o

karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w

C. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym kasacją wyrokiem nakazowym z dnia 14 czerwca 2014 r., Sąd

Rejonowy w C. uznał obwinioną P. O. za winną popełnienia wykroczenia opisanego

w art., 77 k.w. i na podstawie tego przepisu oraz art. 24 § 1 k.w. wymierzył jej za

ten czyn karę grzywny w kwocie 300 złotych.

2

Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w

dniu 2 kwietnia 2014 r.

Kasację od tego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze – na korzyść

obwinionej – wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił on temu wyrokowi rażące i

mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a

mianowicie art. 77 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionej na podstawie tego

przepisu kary grzywny w wysokości 300 zł, to jest w wymiarze przekraczającym

górną granicę kary grzywny przewidzianej za to wykroczenie.

W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż Sąd

Rejonowy wymierzając obwinionej karę grzywny w rozmiarze 300 złotych, a zatem

przekraczającym określoną w ustawie sankcję, dopuścił się obrazy prawa

materialnego. Zgodnie z art. 77 k.w., opisane w tym przepisie wykroczenie

zagrożone jest karą grzywny do 250 złotych.

Z tych względów należało w zaskarżonej przez Prokuratora Generalnego części

wyrok uchylić i tylko w tym zakresie sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w C.

do ponownego rozpoznania. W świetle brzmienia art. 103 § 4 k.p.w. i art. 447 § 2

zdanie drugie k.p.k., który to przepis z mocy art. 109 k.p.w. w postępowaniach w

sprawach o wykroczenia stosuje się odpowiednio, nie budzi wątpliwości

dopuszczalność uchylenia wyroku wyłącznie w części dotyczącej

orzeczenia o karze, podczas gdy orzeczenie o winie nie zostało zaskarżone lub

zostało utrzymane w mocy.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.