IV KK 177/14

Sygn. akt IV KK 177/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)

SSN Michał Laskowski

SSA del. do SN Dariusz Czajkowski (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Wełpa

w sprawie H. B., P. Ś. i D. G.

skazanych z art. 193 k.k. i art. 158 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 25 czerwca 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanych,

od wyroku Sądu Rejonowego w K.

z dnia 14 lutego 2014 r.,

uchyla wyrok w zaskarżonej części w odniesieniu do H. B., P.

Ś. i D. G. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi

Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym kasacją wyrokiem, Sąd Rejonowy uznał oskarżonych H. B.,

P. Ś. i D. G. za winnych popełnienia czynów z art. 193 k.k. oraz art. 158 § 1 k.k. i

wymierzył im za nie kary jednostkowe, w rozmiarze odpowiednio 3 oraz 8 miesięcy

pozbawienia wolności. Tytułem kary łącznej orzekł wobec tych oskarżonych kary po

2

roku pozbawienia wolności, których wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby

3 lat. Powyższy wyrok był wynikiem zaakceptowania w całości wniosku prokuratora

złożonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. o wydanie w takim kształcie wyroku

skazującego, po uzgodnieniu z oskarżonymi powyższych kar.

Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w

dniu 22 lutego 2014 r.

Kasację od tego wyroku, w części odnoszącej się do wyżej wymienionych

oskarżonych, wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił on rażące i mające istotny

wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a

mianowicie art. 343 § 7 k.p.k. i art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu

przez sąd wadliwego wniosku prokuratora o wydanie wobec H. B., P. Ś. i D. G.,

wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie uzgodnionych z

nimi kar, w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia przepisu prawa

materialnego, a mianowicie 86 § 1 k.k., polegającego na orzeczeniu na podstawie

tego przepisu, za przypisane oskarżonym przestępstwa z art. 193 k.k. i art. 158 § 1

k.k., kar łącznych w wymiarze przekraczającym górną granicę sumy kar

jednostkowych orzeczonych za poszczególne przestępstwa.

W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna. Aprobując wadliwy

w świetle przepisu prawa materialnego – art. 86 § 1 k.k. - wniosek prokuratorski,

Sąd Rejonowy dopuścił się też rażącej i mającej istotny wpływ na treść orzeczenia

obrazy przepisu art. 343 § 7 k.p.k. Wniosek w takim kształcie, kiedy uzgodniona

kara łączna przekroczyła sumę kar jednostkowych za przestępstwa jednostkowe,

nie powinien znaleźć akceptacji Sądu i w takiej sytuacji należało na powyższą

niezgodność albo zwrócić uwagę stron, wzywając je do uzgodnienia propozycji

zgodnych z wymogami prawa materialnego, albo - jeżeli powyższe okazało by się

niemożliwe – rozpoznać sprawę na zasadach ogólnych (por. wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt III KK 265/13, LEX nr

1380961).

3

Z powyższych względów Sąd Najwyższy wyrok w zaskarżonej części uchylił i

sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania, w trakcie

którego Sąd ten zastosuje się do opisanych wyżej wymogów procedowania i zasad

wymiaru kary łącznej.