III KK 193/14
Wydział III
Przepisy powołane w orzeczeniu
-
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń.
Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114
-
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
-
Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.
Dz.U. 2001 nr 106 poz. 1148
Treść orzeczenia
Sygn. akt III KK 193/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Dołhy (przewodniczący)
SSN Przemysław Kalinowski
SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)
Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka
w sprawie Z. Z.
ukaranego za wykroczenie z art. 95 k.w.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 8 lipca 2014 r.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B.
z dnia 14 marca 2013 r.
1) uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej
orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi
Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania;
2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża
Skarb Państwa.
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt … 1233/13, Sąd
Rejonowy w B. uznał Z. Z. za winnego tego, że w dniu 12 listopada 2012 r. o godz.
2.20 w K. na ul. O., kierował pojazdem marki Audi 80 o nr rej. […], nie posiadając
przy sobie wymaganego dokumentu, tj. aktualnego ubezpieczenia OC, tj. czynu z
art. 95 k.w. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył karę grzywny w
wysokości 300 zł.
Od prawomocnego wyroku nakazowego kasację na korzyść ukaranego
wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o
karze i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie
prawa materialnego, to jest art. 95 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu
Z. Z. za popełnienie wykroczenia z art. 95 k.w. kary 300 zł grzywny, pomimo tego,
że wykroczenie określone w tym przypisie zagrożone jest karą grzywny do 250 zł.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie
sprawy Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co pozwoliło na
jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.
Zaskarżony wyrok nakazowy został bowiem wydany z rażącym naruszeniem prawa
materialnego, gdyż Sąd Rejonowy wymierzył obwinionemu karę grzywny powyżej
ustawowego zagrożenia przewidzianego za wykroczenie z art. 95 k.w. Z tego
powodu to uchybienie miało istotny wypływ na treść wyroku, albowiem wymierzona
kara grzywny jest oczywiście karą surowszą od kary grzywny przewidzianej za
przypisane wykroczenie. Dlatego też w tym zakresie zaskarżony wyrok nakazowy
został uchylony a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. W związku z
tym Sąd Rejonowy powinien jeszcze raz rozpoznać kwestię wymiaru kary, która
może zostać orzeczona w wyroku nakazowym.
Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.