IV KK 35/14

Sygn. akt IV KK 35/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 sierpnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)

SSN Krzysztof Cesarz

SSN Józef Dołhy (sprawozdawca)

Protokolant Dorota Szczerbiak

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Beaty Mik

w sprawie P. S.

oskarżonego z art. 207 § 1 kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 20 sierpnia 2014 r.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w C.

z dnia 3 grudnia 2013 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w C. wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r. orzekł, że P. S.

dopuścił się przestępstwa określonego w art. 207 § 1 k.k. i na podstawie art. 66 § 1

i 3 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne wobec

oskarżonego na okres próby jednego roku, a na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z

2

art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od

nadużywania alkoholu. Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i

uprawomocnił się w dniu 11 grudnia 2013 r.

Od tego wyroku kasację wniósł – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. i z

zachowaniem terminu określonego w art. 524 § 3 k.p.k. – Prokurator Generalny.

Zaskarżając wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego P. S., zarzucił

rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego

materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu

postępowania karnego wobec P. S., pomimo niespełnienia określonej w tym

przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne. W

konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym.

W świetle treści art. 66 § 1 k.k. niekaralność za przestępstwo umyślne jest

jednym z warunków, od których zależy możliwość warunkowego umorzenia przez

sąd postępowania karnego. Tym samym nie spełniają tego warunku osoby karane

już uprzednio za jakiekolwiek przestępstwo umyślne, bez względu nawet na ich

podobieństwo do aktualnego czynu i rodzaju wcześniej wymierzonej kary.

W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z zebranego przez

Sąd Rejonowy materiału dowodowego wynikało, że P. S. skazany został wyrokiem

Sądu Rejonowego w C. z dnia 6 lipca 2012 r., sygn. akt XVI K …/11, za

przestępstwo określone w art. 207 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres próby 2 lat.

Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia 18

grudnia 2012 r., sygn. akt VII Ka …/12 (k. 110-111). Skazanie to nie ulegało

zatarciu z mocy prawa, a wskazany w art. 76 § 1 k.k. okres upłynie dopiero w dniu

18 czerwca 2015 r. Oczywiste jest zatem, że w czasie orzekania w niniejszej

sprawie P. S. był karany za przestępstwo umyślne.

W sprawie doszło do pojednania się sprawcy z pokrzywdzonymi, spełniony

został zatem warunek określony w art. 66 § 3 k.k., jednakże określony w art. 66 § 1

warunek uprzedniej niekaralności ma charakter bezwzględny.

3

W wypadku przestępstwa zagrożonego karą nie przekraczającą 5 lat

pozbawienia wolności pojednanie stron jest wprawdzie nieodzowne dla możliwości

warunkowego umorzenia postępowania, jednakże stanowi wówczas warunek

konieczny, ale nie wystarczający. Nadal bowiem respektowania wymagają

określone w art. 66 § 1 k.k. przesłanki dopuszczalności warunkowego umorzenia

(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2008 r., sygn. akt III KK 77/08, LEX

nr 424883).

Mając powyższe na względzie należało, uwzględniając zarzut i wniosek

kasacji, uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w C. do

ponownego rozpoznania.