Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 4 września 2014 r.

V KK 274/14

Wydział V

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 274/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 września 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)

SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

SSN Roman Sądej

Protokolant Barbara Kobrzyńska

po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 4 września 2014 r., w trybie

art. 535 § 5 k.p.k.,

w sprawie Ł. S. skazanego z art. 178a § 1 k.k. i innych,

kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego,

od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w S. z dnia 29 maja 2008 r.,

uchyla zaskarżony wyrok zaoczny i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

2

Wyrokiem zaocznym z dnia 29 maja 2008 r., w sprawie o sygn. akt XIV K

…/08, Sąd Rejonowy w S. uznał Ł. S. za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 1

k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za ten czyn, na podstawie art. 244

k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., wymierzył mu karę roku i 3 miesięcy pozbawienia,

której wykonanie, na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. zostało

warunkowo zawieszone na okres próby 4 lat, a na mocy art. 71 § 1 k.k. wymierzył

mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, określając wysokość każdej

z nich na 15 złotych, nadto na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego

zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat. Sąd orzekł

również o zaliczeniu zatrzymania oskarżonego w dniu 19 stycznia 2008 r. na poczet

wymierzonej grzywny oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa

koszty sądowe w całości i wymierzył mu opłatę w wysokości 450 zł.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się bez

postępowania odwoławczego.

Kasację od tego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w S. z dnia 29 maja

2008 r., sygn. XIV K …/08, wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich w trybie art. 521 §

1 k.p.k. Zaskarżył on wyrok w całości na korzyść skazanego Ł. S. Autor kasacji

zarzucił rażące i mogące mieć istotny wpływ na jego treść, naruszenie przepisów

prawa procesowego, to jest art. 6 k.p.k., art. 132 § 2 k.p.k. i art. 479 § 1 k.p.k.,

polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd pod nieobecność oskarżonego i

wydaniu wyroku zaocznego, w sytuacji gdy Ł. S. nie został prawidłowo

powiadomiony o terminie rozprawy, co w rezultacie doprowadziło do naruszenia

jego prawa do obrony. W konkluzji Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku zaocznego Sądu I instancji i przekazanie sprawy

temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich okazała się zasadna w stopniu, o

jakim mowa w przepisie art. 535 § 3 k.p.k., a z uwagi na to, że podniesiony w niej

zarzut zasługiwał na uwzględnienie w całości, możliwe było jej rozpoznanie na

posiedzeniu. Zgodzić się należy ze skarżącym, iż zaskarżony kasacją wyrok

zaoczny zapadł z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem

przepisów prawa procesowego wskazanych w zarzucie kasacji.

3

Z akt sprawy wynika, że postępowanie przygotowawcze przeciwko Ł. S.

prowadzone było jako dochodzenie i w związku z tym jego sprawa została

rozpoznana na rozprawie w trybie uproszczonym. Poza sporem jest również, że w

toku postępowania przygotowawczego Ł. S. przesłuchany w charakterze

podejrzanego, jako miejsce swojego zameldowania i stałego zamieszkania podał

adres: K. 42 m 2. Na ten też adres wysłane zostało wezwanie na rozprawę wraz z

odpisem aktu oskarżenia, przy czym pismo to odebrał brat oskarżonego. Na

rozprawę wyznaczoną na dzień 29 maja 2008 r. oskarżony Ł. S. nie stawił się. Sąd

Rejonowy w S. uznając wezwanie za prawidłowo doręczone, a nieobecność

oskarżonego na rozprawie za nieusprawiedliwioną, po przeprowadzeniu przewodu

sądowego, wydał w dniu 29 maja 2008 r. wyrok zaoczny, skazujący Ł. S. za

zarzucane mu w akcie oskarżenia przestępstwo.

Uszło jednakże uwadze Sądu, że oskarżony Ł. S. w postępowaniu

przygotowawczym, przesłuchiwany w charakterze podejrzanego w dniu 19 stycznia

2008 r., wskazał swój aktualny (tymczasowy) adres pobytu: S., ul. N., a w aktach

sprawy na karcie 18, znajduje się notatka urzędowa z dnia 31 stycznia 2008 r.,

sporządzona przez funkcjonariusza policji, z której wynika, że oskarżony

oświadczył, iż przebywać będzie pod tym adresem w S. przez okres najbliższych

czterech miesięcy, czyli do końca maja 2008 r.

W zaistniałej sytuacji procesowej, brak było więc przesłanek do

przeprowadzenia rozprawy pod nieobecność oskarżonego i do wydania wyroku

zaocznego. Skoro oskarżony zmieniając tymczasowo miejsce swojego

zamieszkania, wskazał nowy adres, to obowiązkiem Sądu było kierowanie wszelkiej

korespondencji, w tym również wezwania na rozprawę, na wskazany przez niego

aktualny adres bytu w S., ul. N. Skierowanie wezwania na rozprawę pod

nieprawidłowy, bo nieaktualny adres oskarżonego nie można uznać za skuteczne i

prawidłowe doręczenie. Podkreślić należy, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art.

132 § 2 k.p.k. doręczenie może zostać uznane za prawidłowe tylko wtedy, gdy

pismo zostało doręczone dorosłemu domownikowi lub innej wskazanej osobie

jedynie w razie chwilowej nieobecności adresata, a nieobecność oskarżonego w

miejscu zameldowania bez wątpienia nie była chwilowa, w rozumieniu tego

przepisu.

4

Stwierdzić więc należy, że przeprowadzenie przez Sąd Rejonowy w S.

rozprawy w dniu 29 maja 2008 r., nastąpiło z rażącym i mogącym mieć istotny

wpływ na treść wyroku naruszeniem art. 479 § 1 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k., a przede

wszystkim art. 132 § 2 k.p.k., polegającym na rozpoznaniu sprawy przez sąd I

instancji pod nieobecność oskarżonego Ł.S. i wydaniu wyroku zaocznego, w

sytuacji, gdy nie był on prawidłowo powiadomiony o rozprawie, co w oczywisty

sposób naruszało jego prawo do osobistego uczestniczenia w rozprawie i podjęcia

obrony.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok zaoczny, a

sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w S., jako obecnie właściwemu do

ponownego rozpoznania, który będzie miał na uwadze powyższe zapatrywania

prawne.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.