Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 1 października 2014 r.

II KK 142/14

Wydział II

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 142/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 1 października 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)

SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

SSA del. do SN Dariusz Czajkowski

Protokolant Marta Brylińska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Lucjana Nowakowskiego

w sprawie K. C.

dot. wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 1 października 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść

(PG IV KSU …/14)

od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 2 stycznia 2014 r.,

uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. w zakresie orzeczenia

kary łącznej w pkt. 2 wyroku i sprawę w tym zakresie

przekazuje do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

2

UZASADNIENIE

Wyrokiem łącznym z dnia 2 stycznia 2014 r., Sąd Okręgowy w Ł. połączył w

pkt 2 swojego rozstrzygnięcia kary pozbawienia wolności orzeczone:

a/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 maja 2006 r. w sprawie o

sygnaturze akt VI K 758/05, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z

dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt XVII Ka 318/06, którym

wymierzono karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art.

275 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 29 września 2005 r.,

b/ wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2006 r. w sprawie

o sygn. akt VI K 73/06, którym wymierzono karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu)

miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1

k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 31 grudnia 2005 r.,

c/ wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn.

akt VI K 284/06, którym wymierzono karę 1 (jednego) roku pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat

próby, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 23 września 2009

r., a następnie postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. zamieniono na

karę 30 (trzydziestu) dni aresztu, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z

art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 6 marca 2006 r., i jako karę łączną

wymierzył karę roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, a na jej

poczet zaliczył skazanemu okres od dnia 12 listopada 2009 r. do dnia 11

listopada 2010 r.

Te same skazania objęte zostały także wyrokiem łącznym z dnia 11 maja

2010 r., sygn. akt XVIII K 191/09 Sądu Okręgowego w Ł. (orzeczono wówczas karę

dwóch lat pozbawienia wolności), przy czym wydanie nowego wyroku łącznego

konieczne było z uwagi na wydanie w dniu 18 listopada 2013 r. w sprawie VI K

284/06 Sądu Rejonowego w K. (wyrok pod lit. c) postanowienia o zamianie kary

pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu (k.17 akt).

Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się 13 lutego 2014 r.

Kasację od tego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia w jego punkcie drugim

na niekorzyść skazanego, w terminie określonym w art. 524 § 3 k.p.k., wniósł

Prokurator Generalny. Zarzucając wyrokowi:

3

- rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa

karnego materialnego - art. 85 k.k., polegające na orzeczeniu kary łącznej

obejmującej skazania wyrokami: Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 maja 2006 r.,

sygn. akt VI K 758/05, Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2006 r., sygn. akt VI K

73/06 oraz Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt VI K

284/06 w sytuacji, gdy nie istniały ku temu przesłanki określone w powołanym

przepisie, bowiem kara pozbawienia wolności orzeczona w sprawie o sygn. akt VI K

284/06 została na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 18 listopada

2013 r. zamieniona na karę 30 dni aresztu, która nie podlegała łączeniu z karami

pozbawienia wolności na podstawie powołanego przepisu, bowiem przestała być

karą tego samego rodzaju, a nadto rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku

naruszenie przepisu prawa karnego materialnego - art. 86 § 1 k.k., polegające na

orzeczeniu kary łącznej w granicy niższej od najwyższej z kar wymierzonych za

poszczególne przestępstwa, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna. Jest oczywiste, i przyznał to orzekający w sprawie sąd

(uzasadnienie wyroku str. 9-10), że objęcie karą łączną kary 30 dni aresztu

orzeczonej na mocy postanowienia z dnia 18 listopada 2013 r. w sprawie VI K

284/06 Sądu Rejonowego w K., było oczywistym i rażącym naruszeniem normy

zawartej w art. 85 k.k., która przecież nie daje podstawy do łączenia z karami

pozbawienia wolności, orzeczonymi za przestępstwa, kar aresztu orzeczonych za

wykroczenia. Niezależnie od tego rażącego uchybienia orzekający w sprawie Sąd

Okręgowy w Ł. dopuścił się również rażącego naruszenia dyspozycji przepisu art.

86 § 1 k.k. i uchybienie to także miało oczywisty i istotny wpływ na treść wyroku.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 86 § 1 k.k. kara łączna za przestępstwa

pozostające w zbiegu realnym, gdy orzeczone nimi kary nadają się do połączenia,

nie może być niższa od najwyższej z kary orzeczonej za przestępstwo. W układzie

niniejszego rozstrzygnięcia w pkt 2 zaskarżonego wyroku najwyższa kara została

orzeczona w wymiarze roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności (VI K

73/06 Sądu Rejonowego w K.), a zatem ukształtowanie kary łącznej w wysokości

4

roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności stanowiło o naruszeniu normy

zawartej w art. 86 §1 k.k.

Z tych powodów konieczne stało się uchylenie wyroku w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy do właściwego sądu, tj. do Sądu Rejonowego w K., albowiem

przedmiotem procedowania są tylko wyroki sądów rejonowych, przy czym ostatni z

tych wyroków wydał Sąd Rejonowy w K. (sygn. akt VI K 73/06 – art. 569 § 1 k.p.k.).

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.