Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 3 grudnia 2014 r.

II KK 246/14

Wydział II

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 246/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 grudnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)

SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

SSN Eugeniusz Wildowicz

Protokolant Marta Brylińska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga

w sprawie A. J.

dot. wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 3 grudnia 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w W.

z dnia 18 stycznia 2012 r.,,

1. uchyla zaskarżony wyrok łączny w części objętej punktami

1 i 3 części dyspozytywnej wyroku i w tym zakresie umarza

postępowanie;

2. kosztami procesu w tej części obciąża Skarb Państwa.

U Z A S A D N I E N I E

2

Sąd Rejonowy w W. wydał w dniu 18 stycznia 2012 r. wyrok łączny, sygn. III

K 18/11, w stosunku do A.J. prawomocnie skazanego 22 jednostkowymi wyrokami.

Sąd Rejonowy połączył kary pozbawienia wolności orzeczone 10 poszczególnymi

wyrokami i wymierzył A. J. 4 kary łączne pozbawienia wolności.

W punkcie 1 części dyspozytywnej wyroku łącznego Sąd Rejonowy połączył

kary orzeczone wyrokami:

1. Sądu Rejonowego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. II K 58/04 (wyrok

oznaczony w wyroku jako pkt VII), w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia

wolności;

2. Sądu Rejonowego z dnia 29 czerwca 2004 r., sygn. II K 156/04 (pkt VIII),

w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności,

i orzekł karę łączną roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności.

W punkcie 2 części dyspozytywnej tego wyroku natomiast połączono kary

orzeczone wyrokami:

1. Sądu Rejonowego z dnia 12 lipca 2006 r., sygn. V K 282/06 (pkt IX), w

wymiarze roku pozbawienia wolności;

2. Sądu Rejonowego z dnia 13 września 2006 r., sygn. VK 323/06 (pkt XI), w

wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności,

i orzeczono karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

W punkcie 3 z kolei połączono kary orzeczone wyrokami:

1. Sądu Rejonowego z dnia 24 lipca 2006 r., sygn. V K 453/06, w wymiarze 6

miesięcy pozbawienia wolności;

2. Sądu Rejonowego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. V K 452/06, w wymiarze

8 miesięcy pozbawienia wolności.

W punkcie 4 wyroku połączono kary wymierzone w kolejnych pięciu wyrokach i

orzeczono karę łączną roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności. W stosunku do

pięciu innych wyroków umorzono postępowanie w przedmiocie wydania wyroku

łącznego.

Wyrok łączny z dnia 18 stycznia 2012 r. nie został zaskarżony i

uprawomocnił się z dniem 26 stycznia 2012 r.

Kasację od tego wyroku na korzyść A. J. wniósł Prokurator Generalny.

Zaskarżył wyrok w zakresie orzeczeń zawartych w punktach 1 i 3 części

3

dyspozytywnej i zarzucił rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie

przepisów prawa procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na

orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności obejmującej skazania A. J.

prawomocnymi wyrokami jednostkowymi Sądu Rejonowego z dnia 25 maja 2004 r.,

sygn. II K 58/04, z dnia 29 czerwca 2004 r., sygn. II K 156/04 oraz z dnia 20

grudnia 2006 r., sygn. V K 452/06, pomimo istnienia ujemnej przesłanki procesowej

w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem skazania te zostały już wcześniej

objęte prawomocnymi wyrokami łącznymi Sądu Rejonowego: z dnia 17 listopada

2004 r., sygn. II K 240/04 i z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. II K 368/07, co stanowi

bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w punktach 1

i 3 jego części dyspozytywnej i umorzenie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna i należało uwzględnić

zawarty w niej wniosek. Wyrok łączny jest wprawdzie wyrokiem sui generis, nie jest

jednak pozbawiony cechy prawomocności i zawarte w nim orzeczenia podlegają

ochronie powagi rzeczy osądzonej – res iudicata. Przepis art. 575 § 1 k.p.k. stanowi,

że jeżeli po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku

łącznego, z chwilą jego wydania poprzedni wyrok łączny traci moc. Nie oznacza to

jednak, że w nowym wyroku łącznym można ponownie dokonywać połączenia tych

samych kar orzeczonych w jednostkowych wyrokach, które zostały już połączone i

objęte karami łącznymi w poprzednim wyroku łącznym. Wymierzenie nowej kary

łącznej w nowym wyroku łącznym zasadne jest wówczas, gdy w branym pod

uwagę zbiegu realnym przestępstw i w sekwencji wyroków stanowiących podstawę

do orzeczenia kary łącznej pojawiają się nowe elementy, których nie brano pod

uwagę w poprzednim wyroku łącznym. Jeśli nowe (lub istniejące, ale nieznane)

elementy nie zaistnieją, to orzeczenie zawarte w wydanym wcześniej wyroku

łącznym jest prawomocne, a późniejszy wyrok łączny obejmujący te same skazania

narusza powagę rzeczy osądzonej i jest dotknięty wadą w postaci bezwzględnej

przyczyny odwoławczej przewidzianej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1

pkt 7 k.p.k.

4

W odniesieniu do skazanego A.J., przed wydaniem wyroku łącznego

zaskarżonego kasacją, wydany został przez Sąd Rejonowy w dniu 17 listopada

2004 r., sygn. II K 240/04, wyrok łączny, którym połączono kary pozbawienia

wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. II K

58/04 oraz Sądu Rejonowego z dnia 29 czerwca 2004 r., sygn. II K 156/04. Były to

te same orzeczenia, które wymieniono w punkcie 1 części dyspozytywnej

zaskarżonego kasacją wyroku, oznaczone w tym wyroku jako pkt VII i VIII. Doszło

zatem do ponownego orzeczenia kary łącznej obejmującej te same kary

pozbawienia wolności, które objęte już były węzłem kary łącznej orzeczonej we

wcześniej wydanym wyroku łącznym. W tym przypadku były to przy tym te same

dwie kary pozbawienia wolności wymierzone tymi samymi wyrokami jednostkowymi,

różnica dotyczyła jedynie wymiaru kary łącznej. W pierwszym wyroku łącznym -

Sądu Rejonowego z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. II K 240/04, była to kara roku

pozbawienia wolności, w drugim wyroku łącznym (zaskarżonym kasacją) kara

łączna roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Doszło tym samym do naruszenia

powagi rzeczy osądzonej i zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej, a

więc do naruszenia art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Nieco inaczej sytuacja kształtuje się w odniesieniu do zawartego w

zaskarżonym wyroku orzeczenia z punktu 3 części dyspozytywnej. Wymierzona w

tym punkcie kara łączna roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności stanowiła wynik

połączenia kar, z których jedna (w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności

orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. V K

452/06,) objęta była już karą łączną orzeczoną w wyroku łącznym Sądu

Rejonowego z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. II K 368/07. W tym wyroku łącznym

Sąd Rejonowy połączył tę karę z inną karą pozbawienia wolności. W zaskarżonym

kasacją wyroku łącznym Sąd Rejonowy w W. dokonał połączenia z inną karą

jednostkową, przyjmując jako podstawę wymierzenia kary łącznej inny zbieg realny

przestępstw, inną sekwencję dwóch wyroków jednostkowych aniżeli we wcześniej

wydanym wyroku łącznym. Podstawę orzekania stanowiły jednak w tym wypadku te

same wyroki jednostkowe, które brane były pod uwagę przez Sąd Rejonowy

wydający wyrok łączny z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. II K 368/07.

5

Innymi słowy, w punkcie 3 części dyspozytywnej zaskarżonego kasacją

wyroku łącznego, Sąd Rejonowy w W. dokonał połączenia kar i orzekł karą łączną

na podstawie tych samych wyroków, które stanowiły już przedmiot rozstrzygnięcia

w wyroku łącznym Sądu Rejonowego, tyle tylko, że dokonał innego wyboru spośród

tych samych kar, które mogły podlegać połączeniu. Takie orzeczenie także

naruszyło powagę rzeczy osądzonej, stanowiąc obrazę art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w

zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. W tej sytuacji nie można było bowiem uznać, aby w

omawianym zakresie zaistniała przesłanka do wydania nowego wyroku łącznego.

Tym samym wskazane wcześniejsze wyroki łączne nie utraciły swej mocy, a

naruszające powagę rzeczy osądzonej części zaskarżonego kasacją wyroku

łącznego należało wyeliminować z obrotu prawnego.

Z powyższych względów po uchyleniu w zaskarżonej części wyroku

łącznego Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. III K 18/11,

wydanego w stosunku do A. J., umorzono postępowanie w przedmiocie wyroku

łącznego w tym zakresie.

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.