V KK 352/14

Sygn. akt V KK 352/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 grudnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)

SSN Andrzej Ryński

SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

Protokolant Barbara Kobrzyńska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika,

w sprawie K. G.

skazanego z art. 209 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie,

w dniu 10 grudnia 2014 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego,

na niekorzyść oskarżonego K. G.,

od wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 25 lipca 2014 r.,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 27 marca 2014 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 27 marca 2014 r.:

2

I. oskarżonego K. G. uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu aktem

oskarżenia czynu stanowiącego przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. i za to na

mocy art. 209 § 1 k.k. skazał go na karę roku i 2 (dwóch) miesięcy

pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie tak

orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby

wynoszący 4 (cztery) lata;

III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązał oskarżonego K. G. do

regularnego płacenia alimentów na rzecz pokrzywdzonego syna N. Ł.

Orzeczenie zawiera też stosowne rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.

Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca oskarżonego .

Sąd Okręgowy w P. po rozpoznaniu apelacji wyrokiem z dnia 25 lipca 2014

r., , utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście

bezzasadną.

Od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 lipca 2014 r., utrzymującego w

mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 marca 2014 r., kasację wywiódł

Prokurator Generalny, który na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył powyższy

wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego K. G.

Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k.

Prokurator Generalny zarzucił rażącą obrazę przepisu prawa procesowego, a to art.

113 k.p.k., polegającą na niepodpisaniu wyroku przez sędziego, który brał udział w

jego wydaniu, co stanowi uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. i wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w P.

do ponownego rozpatrzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 113 k.p.k. wyrok podpisują wszyscy członkowie

składu orzekającego. Niepodpisanie wyroku przez sędziego zgodnie z treścią art.

439 § 1 pkt 6 k.p.k. niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów

oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia skutkuje uchyleniem niepodpisanego

wyroku.

3

Analiza podpisów złożonych na wyroku Sądu Okręgowego w P. oraz treść

oświadczenia sędziego D. M. – P. wskazują, że podpisało go dwóch sędziów Sądu

Okręgowego M. S. i D. M. – P. (dwukrotnie) natomiast nie został podpisany przez

sędziego Sądu Rejonowego delegowanego do Sądu Okręgowego K. S.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w

wyroku.