Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 12 stycznia 2015 r.

III KK 250/14

Wydział III

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 250/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 stycznia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Cesarz

SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

Protokolant Jolanta Włostowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Barbary Nowińskiej

w sprawie S. B. i H. G. oskarżonych z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z 23.05.1991 r. o

związkach zawodowych

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 12 stycznia 2015 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonych

od wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 5 czerwca 2014 r. zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.

z dnia 4 marca 2014 r.,

uchyla wyrok w zaskarżonej części i przekazuje sprawę

Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w

postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

2

Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 4 marca 2014 r. uznał oskarżonych S.

B. i H. G. za winnych popełnienia przestępstwa z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2014, poz. 167) i wymierzył S.

B. grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł, a H. G. grzywnę w

wysokości 80 stawek dziennych po 15 zł. Ponadto oskarżonych S. B. i H. G.

uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego im odpowiednio w pkt II aktu

oskarżenia.

Wyrok ten w części skazującej został zaskarżony przez oskarżonych. Sąd

Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten

sposób, że na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne

wobec oskarżonych warunkowo umorzył na okres roku próby. Na podstawie art.

67 § 3 k.k. w zw. z art. 49 § 1 k.k. orzekł świadczenie pieniężne wobec

oskarżonego S. B. w kwocie 500 zł, a wobec oskarżonego H. G. w kwocie 300 zł

na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Kasację od tego wyroku na niekorzyść S. B. i H. G. w części warunkowo

umarzającej postępowanie karne wniósł Prokurator Generalny. W kasacji zarzucił

rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego

materialnego, a mianowicie art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu

postępowania karnego, pomimo niespełnienia określonej w przywołanym przepisie

przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż

oskarżeni byli wcześniej karani wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 czerwca

2013 r., za przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. w tym

zakresie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna. Jedną z przesłanek umożliwiających

warunkowe umorzenie postępowania karnego jest uprzednia niekaralność sprawcy

za przestępstwo umyślne (art. 66 § 1 k.k.). Jednak w chwili wyrokowania przez

Sąd odwoławczy, oskarżeni byli prawomocnie skazani za czyn z art. 212 § 1 k.k.

(wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 czerwca 2013 r.). Wobec tego zachodziła

ujemna przesłanka uniemożliwiająca warunkowe umorzenie postępowania z uwagi

na uprzednią karalność oskarżonych za przestępstwo umyślne.

3

Sąd Okręgowy zmieniając zaskarżony wyrok skazujący i warunkowo

umarzając postępowanie karne naruszył art. 66 § 1 k.k. Nie ma przy tym

znaczenia fakt, że Sąd odwoławczy w czasie orzekania nie dysponował w aktach

sprawy aktualnymi danymi o karalności oskarżonych.

Powyżej wskazane uchybienie Sądu Okręgowego w S. stanowi rażące

naruszenie art. 66 § 1 k.k., które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż

doprowadziło do warunkowego umorzenia postępowania karnego, pomimo braku

ku temu ustawowych przesłanek.

Dlatego też Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do

ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.