III KK 137/15

Sygn. akt III KK 137/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski (przewodniczący)

SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

SSN Eugeniusz Wildowicz

Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w sprawie A. S.

skazanego z art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i

prawach pokrewnych,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 maja 2015 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w B.

z dnia 26 października 2005 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2005 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w S. skierował

do Sądu Rejonowego w B., akt oskarżenia przeciwko A. S. zarzucając, że w dniu

22 czerwca 2005 r. około godziny 13.00 na drogowym przejściu granicznym w K. w

celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił pomocy nieustalonej osobie do zbycia

zwielokrotnionych bez uprawnień przedmiotów będących nośnikami utworów w

2

postaci 3.000 sztuk płyt DVD z zapisanymi na nich 7.505 sztuk filmów o łącznej

wartości celnej 14.995 złotych poprzez próbę wwiezienia ich samochodem marki

Opel Omega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czym działał na szkodę firm

Warner Bros Poland, Vision oraz Imperial Entertainment, to jest o przestępstwo

określone w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i

prawach pokrewnych.

W akcie oskarżenia zawarto jednocześnie wniosek w trybie art. 335 § 1

k.p.k. o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie

A. S. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej

wykonania na okres próby 3 lat oraz orzeczenie kary grzywny w wysokości 100

stawek dziennych po 20 zł każda. Wniosek ten został przez prokuratora uzgodniony

z oskarżonym w dniu 22 czerwca 2005 r. w trakcie przesłuchania go w charakterze

podejrzanego.

Sąd Rejonowy w B., na podstawie art. 343 § 6 k.p.k., wniosek prokuratora

uwzględnił i wyrokiem z dnia 26 października 2005 r. uznał A. S. za winnego

popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.

o prawach autorskich i prawach pokrewnych i za to skazał go na karę 6 miesięcy

pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 20

zł każda.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 2

listopada 2005 r.

Od powyższego wyroku kasację na korzyść A. S. wniósł Prokurator

Generalny zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie

przepisów postępowania, a mianowicie art. 343 § 1 i § 6 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1

k.p.k., polegające na zawarciu w treści wyroku skazującego oskarżonego na karę

pozbawienia wolności, rozstrzygnięcia odmiennego niż propozycja zawarta w

uwzględnionym przez sąd wniosku prokuratora, uzgodnionym z oskarżonym w

trybie art. 335 k.p.k.

W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

3

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, przez co

skutkować musi uchyleniem zaskarżonego orzeczenia w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Nie ulega wątpliwości, że uwzględniając w oparciu o przepis art. 343 § 6

k.p.k., wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia

rozprawy i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub środków karnych, sąd

związany jest treścią takiego wniosku. W konsekwencji w sytuacji, gdy w sprawie

nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku w zaproponowanym przez

prokuratora kształcie, gdy istnieje konieczność dokonania modyfikacji jego treści

przez strony, czy to na korzyść, czy też na niekorzyść oskarżonego, sprawa winna

być skierowana na rozprawę i rozpoznana na zasadach ogólnych (art. 343 § 7

k.p.k.).

Tymczasem jak wynika z protokołu posiedzenia z dnia 26 października 2005

r., Sąd Rejonowy, uwzględniając na mocy art. 343 § 6 k.p.k. wniosek prokuratora,

wydał wyrok skazujący A. S. na karę pozbawienia wolności bez warunkowego

zawieszenia jej wykonania, które to rozstrzygnięcie odbiegało od uzgodnień między

oskarżonym, a prokuratorem dokonanych w dniu 22 czerwca 2005 r.

Wykraczając poza zakres zawartej między stronami ugody i nie przekazując

sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych, Sąd Rejonowy rażąco naruszył

wskazane w skardze kasacyjnej przepisy prawa procesowego, tj. art. 343 § 6 i 7

k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k. Uchybienie to miało oczywisty i istotny wpływ na

treść zapadłego orzeczenia, skoro bez uprzedniej akceptacji stron, w miejsce

postulowanej kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, wymierzono karę

bezwzględnego pozbawienia wolności.

W tym stanie rzeczy, konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku w

całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Kierując się powyższą argumentacją Sąd Najwyższy orzekł, jak w części

dyspozytywnej wyroku.