V KK 145/15

Sygn. akt V KK 145/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)

SSN Roman Sądej (sprawozdawca)

SSA del. do SN Dariusz Czajkowski

Protokolant Katarzyna Wełpa

w sprawie R. W.,

skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu

narkomanii,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 17 czerwca 2015 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego,

od wyroku Sądu Rejonowego w S.

z dnia 1 sierpnia 2013r.,

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze

grzywny i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego

rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 1 sierpnia 2013r. R. W. został

uznany za winnego popełnienia czynu wyczerpującego znamiona art. 62 ust. 1

ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i na podstawie tego

przepisu wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym

2

zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat; na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzeczono

wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 10 zł

każda; nadto orzeczono o zaliczeniu na poczet grzywny dnia zatrzymania, o

przepadku przedmiotu przestępstwa oraz kosztach postępowania.

Wyrok ten, bez zaskarżenia, uprawomocnił się dnia 9 sierpnia 2013r.

W dniu 20 kwietnia 2015r. kasację od tego wyroku, na korzyść R. W. wniósł

Prokurator Generalny, w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny. Podniósł

on zarzut rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa

materialnego karnego – art. 71 § 1 k.k., polegającego na wymierzeniu

oskarżonemu na podstawie tego przepisu kary grzywny w wysokości 300 stawek

dziennych, przy przyjęciu wysokości jednaj stawki na 10 zł, to jest powyżej górnej

granicy ustawowego zagrożenia i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego była zasadna w stopniu oczywistym,

uzasadniającym jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Skoro przepis art. 71 § 1 k.k. przewiduje, przy zawieszeniu wykonania kary

pozbawienia wolności, górną granicę orzekanej na jego podstawie grzywny na 270

stawek dziennych, to wymierzenie zaskarżonym wyrokiem kary 300 stawek w

oczywisty i rażący sposób narusza ten przepis, co – rzecz jasna – miało istotny

wpływ na treść wyroku. Implikacją tego stanu rzeczy była konieczność uchylenia

wyroku Sądu pierwszej instancji w zaskarżonej części i przekazanie sprawy tym

zakresie do ponownego rozpoznania, w którego toku Sąd Rejonowy powinien

respektować ustawowo określone granice grzywny, nie tracąc z pola widzenia

kierunku uwzględnionej kasacji – na korzyść oskarżonego.