II KK 191/15

Sygn. akt II KK 191/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 lipca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)

SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Puszkarski

Protokolant Marta Brylińska

w sprawie T. R.

skazanego z art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 23 lipca 2015 r.,

kasacji obrońcy skazanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 grudnia 2014 r.

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W.

z dnia 7 sierpnia 2014 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu

odwoławczym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. […], T. R.

został uznany winnym przestępstwa z art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z

art. 11 § 2 k.k., za które wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności i karę 120

2

stawek dziennych grzywny po 50 zł każda. Powyższy wyrok został utrzymany w

mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2014 r., a apelację obrońcy

T. R. uznano za oczywiście bezzasadną.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego kasację na korzyść skazanego wniósł

obrońca, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające

istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie przepisów art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457

§ 3 k.p.k., poprzez:

- brak odniesienia się sądu do dokumentu – dowodu zaliczonego w poczet

materiału dowodowego w dniu rozprawy, tj. nierozpoznanie i nieomówienie w ogóle

tego dowodu, czy zdaniem sądu miał on istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia

sprawy czy też nie,

- nierozpoznanie zarzutów skargi apelacyjnej , zwłaszcza w odniesieniu do

punktu II. 1 lit. b – przez co przeprowadzona kontrola odwoławcza jest

niekompletna i wadliwa. W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego

wyroku Sądu Apelacyjnego i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego

w W. oraz przekazanie sprawy w tym zakresie temu Sądowi Okręgowemu do

ponownego rozpoznania w I instancji.

W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut podniesiony w kasacji jawi się jako zasadny w stopniu oczywistym.

Obrońca trafnie zarzucił naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.

Podniesiony w pkt II.1 b) apelacji zarzut pochopnego oddalenia wniosku o

przesłuchanie świadka P. K. nie został w ogóle rozważony na łamach pisemnego

uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego. To niewątpliwie rażące naruszenie

wskazanych wyżej przepisów prawa procesowego, mogło mieć istotny wpływ na

rozstrzygniecie, skoro okoliczności, o którym miał zeznać świadek, dotyczące

osoby dysponującej sprzętem budowlanym będącym przedmiotem leasingu oraz

losów tego sprzętu, stanowiły istotny element rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie

(co wynika z rozważań Sądu Okręgowego na s. 16 uzasadnienia). Z tego względu,

3

niezbędne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Apelacyjny rozpoznając ponownie niniejszą sprawę rozważyć powinien

starannie wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacji, a w uzasadnieniu

wyroku wskazać powody, dla których uznał je za zasadne bądź niezasadne.