II KK 207/15

Sygn. akt II KK 207/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 lipca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Michał Laskowski

SSN Zbigniew Puszkarski

Protokolant Marta Brylińska

w sprawie M. H.

ukaranej z art. 77 k.w.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 23 lipca 2015 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

od wyroku Sądu Rejonowego w W.

z dnia 14 maja 2015 r.

uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze i

sprawę w tej części przekazuje do ponownego rozpoznania

Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 14 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w sprawie sygn.

akt […] uznał obwinioną M. H. za winną popełnienia zarzucanych jej wykroczeń z

art. 77 k.w. (popełnionych w dacie 18 listopada 2014 r., oraz 2 i 9 grudnia 2014 r. w

2

I.) i na podstawie art. 77 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1 k.w.

wymierzył jej karę łączną grzywny w wysokości 300 (trzysta) zł. Wyrok ten

uprawomocnił się 30 maja 2015 r.

Kasację na korzyść ukaranej wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok

w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucił wyrokowi rażące i mające istotny

wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa materialnego, to jest art. 77 k.w.

polegające na wymierzeniu obwinionej M. H. za popełnienie wykroczenia z art. 77

k.w., na podstawie art. 77 k.w. z przekroczeniem ustawowego progu zagrożenia –

kary 300 zł grzywny, pomimo tego, że przepis ten przewiduje sankcję do 250 zł

grzywny lub karę nagany.

Podnosząc taki zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jako oczywiście zasadna podlegała uwzględnieniu w trybie określonym

w art. 535 § 5 k.p.k. Nie budzi wątpliwości, że w procesie wymierzenia kary za

zbieg wykroczeń wypełniających dyspozycję z art. 77 k.w. doszło od rażącej obrazy

art. 77 k.w., albowiem orzeczono karę powyżej górnej granicy ustawowego

zagrożenia przewidzianego w tym przepisie. Przyczyną tego rażącego uchybienia

było – prawdopodobnie – wymierzenie kary bez sprawdzenia jakie ustawowe

zagrożenie przewidziano w art. 77 k.w.; zbędne natomiast było przywołanie w treści

wyroku art. 24 § 1 k.w. Zgodnie z treścią art. 77 k.w. kara grzywny może zostać

orzeczona do kwoty 250 zł. Mając na uwadze, że rażąca obraza przepisu art. 77

k.w. miała wpływ na treść wyroku nakazowego, należało zaskarżony wyrok uchylić

w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazać do

ponownego rozpoznania. Orzekając karę w oparciu o przepis art. 9 § 2 k.w.

właściwy sąd uwzględni, że kara grzywny może być orzeczona tylko do kwoty 250

zł.

Z tych powodów orzeczono jak wyżej.