II CSK 622/14

Sygn. akt II CSK 622/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Karol Weitz

w sprawie z powództwa B. S.

przeciwko Instytutowi Centrum […] w Ł.

o zadośćuczynienie i rentę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 2 października 2015 r.,

skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 27 grudnia 2013 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

2

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 27 grudnia 2013 r. oddalił apelację powódki

od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 maja 2013 r., którym oddalono jej

powództwo przeciwko Instytutowi Centrum […] w Ł. o zapłatę 250000 zł

„zadośćuczynienia za szkodę jakiej doznała wskutek błędnego działania lekarzy

pozwanego" oraz 2000 zł miesięcznej renty. Uznał, że w działaniu lekarzy, którzy

przeprowadzili zabieg usunięcia całej tarczycy niepodobna dopatrzyć się braku

należytej staranności ani błędu; w szczególności, że porażenie nerwu krtaniowego

wstecznego zalicza się do specyficznych powikłań tego zabiegu. Poza tym, nie

dopatrzył się uchybień lekarzy w spoczywającym na nich obowiązku wyjaśnienia

powódce skutków zabiegu operacyjnego.

Skarga kasacyjna powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego - oparta na obu

podstawach z art. 3983

k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 34 ust. 2 w zw. z art.

31 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i dentysty jedn. tekst:

Dz.U. 2015, poz. 464), art. 217 w zw. z art. 286 k.p.c., i zmierza do uchylenia

tego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istota zarzutu wyartykułowana w ramach drugiej podstawy kasacyjnej

sprowadza się do twierdzenia, że Sąd Apelacyjny w ślad za Sądem pierwszej

instancji mimo zgłaszania przez skarżącą zastrzeżeń co do opinii

wydanej przez biegłego S. J., nie tylko nie uwzględnił wniosku

o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego chirurga endokrynologa z innego

terenu kraju, jak i w sposób nieprzekonywujący uznał wystarczającą moc

dowodową opinii wymienionego biegłego. Zgodnie zaś z art. 286 k.p.c. w razie

potrzeby sąd może zażądać dodatkowej opinii innego biegłego.

Skarżąca prócz zastrzeżeń, odnośnie do treści opinii biegłego S. J. także

kwestionowała jego bezstronność z uwagi na znajomość z konferencji naukowych z

dr N., uczestnikiem zespołu operującego.

W procesach lekarskich rola biegłego jest szczególna. Niepodobna w tych

procesach przechodzić do porządku nad możliwymi wpływami solidarności

3

zawodowej. Wynikiem jej nie musi być zamknięcie opinii wnioskami korzystnymi dla

pozwanego zatrudniającego lekarza, który, jak w sprawie, wykonał zabieg

operacyjny. Wpływ tej solidarności może się bowiem ograniczyć jedynie

do odbarwienia wyrazistości opinii, pewnej jej nieokreśloności, uchylenia się od

zdecydowanego, jednoznacznego stanowiska itd. Wszystko to w wysokim stopniu

osłabia podstawy wyroku sądowego.

W świetle tych założeń trafny jest zarzut skarżącej, że Sądy niższej instancji

powinny były uwzględnić jej wniosek o zażądanie dodatkowej opinii od zakładu

naukowego (nie od indywidualnego biegłego chirurga endokrynologa),

znajdującego się poza terenem działalności pozwanego Instytutu zatrudniającego

lekarza (personel medyczny), któremu zarzucała popełnienie błędu w sztuce, jak

i uchybienia w poinformowaniu o skutkach zabiegu. Wniosek taki powinien być

uwzględniony już choćby zgodnie z powszechnie stosowaną praktyką, a polegającą

na tym, że ilekroć chodzi o odpowiedzialność lekarza, a wypadek jest wątpliwy,

należy żądać opinii od specjalistów z innego terenu. Taką praktykę uzasadnia

zarówno konieczność uniknięcia ewentualnej - nieraz nawet podświadomej

przychylności lekarzy biegłych, jak i - a nawet przede wszystkim konieczność

uniknięcia jakichkolwiek, nawet niesłusznych, podejrzeń osób zainteresowanych

co do stronniczości biegłego. W szczególności w sytuacji, gdy w wyniku zabiegu

operacyjnego stan pacjenta uległ, w jego ocenie, istotnemu pogorszeniu zamiast

poprawie. W sprawie skarżąca, jak twierdzi, stała się osobą niepełnosprawną,

straciła pracę i widoki na przyszłość.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.

eb