II PK 261/14

Sygn. akt II PK 261/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Beata Gudowska (przewodniczący)

SSN Halina Kiryło

SSN Dawid Miąsik (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa T. Z.

przeciwko Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w […]

o ustalenie i wynagrodzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 października 2015 r.,

skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w […]

z dnia 11 kwietnia 2014 r.,

oddala skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy wyrokiem z 9 grudnia 2013 r., orzekł, że T. Z. (powód)

niezmiennie, także po dacie 3 kwietnia 2013 r., przysługuje wynagrodzenie

zasadnicze w stawce awansowej siódmej i zasądził od Wojskowej Prokuratury

2

Okręgowej (pozwana) na jego rzecz kwoty wykazane w wyroku wraz z odsetkami

od dat w wyroku wskazanych.

Sąd pierwszej instancji uwzględnił, że powód z dniem 1 maja 2008 r. został

powołany na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w […]. Od

7 maja 2008 r. do 20 kwietnia 2009 r. powód był delegowany do pełnienia

obowiązków służbowych w Wydziale II […]. Z dniem 20 kwietnia objął stanowisko

służbowe prokuratora Wydziału […] Prokuratury Okręgowej z wynagrodzeniem

zasadniczym w stawce awansowej siódmej, z zastosowaniem mnożnika 2,75

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, tj. w wysokości odpowiadającej

wysokości wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora prokuratury

apelacyjnej.

Z dniem 1 kwietnia 2013 r. na mocy Rozporządzenie Ministra

Sprawiedliwości zmieniającego rozporządzenie - Regulamin wewnętrznego

urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury z dnia 27 lutego

2013 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 347) Wydział […] Wojskowej Prokuratury Okręgowej

został zniesiony. W konsekwencji tej reorganizacji, powód został wyznaczony z

dniem 3 kwietnia 2013 r. na stanowisko służbowe prokuratora Wydziału Śledczego

Wojskowej Prokuratury Okręgowej, z wynagrodzeniem zasadniczym ustalonym

pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r., w stawce czwartej awansowej, z

zastosowaniem mnożnika 2,36 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, tj. w

wysokości odpowiadającej wysokości wynagrodzenia zasadniczego dla stanowiska

prokuratora prokuratury okręgowej.

Sąd Rejonowy uznał, że istota przedmiotu sporu sprowadza się do

odpowiedzi na pytanie, czy przeniesienie powoda na stanowisko służbowe

prokuratora w Wydziale Śledczym Wojskowej Prokuratury Okręgowej uprawniało

do obniżenia jego dotychczasowego wynagrodzenia, pobieranego z tytułu pracy na

stanowisku służbowym prokuratora w Wydziale […] Wojskowej Prokuratury

Okręgowej. W wyniku przeniesienia na stanowisko służbowe w Wydziale Śledczym

Wojskowej Prokuratury Okręgowej, wynagrodzenie zasadnicze obniżono ze stawki

siódmej do stawki awansowej czwartej. W konsekwencji należało rozstrzygnąć, czy

wyższe wynagrodzenie stanowiło dodatek funkcyjny, czy też przysługiwało

powodowi na stałe.

3

Sąd pierwszej instancji przyjął ostatecznie, że powód zyskał na stałe prawo

do otrzymywania wynagrodzenia w stawce awansowej siódmej, przewidzianej dla

stanowiska prokuratora prokuratury apelacyjnej. Przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia

20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. Nr 270, poz. 1599 ze zm.) wprowadza

zasadę, że wysokość wynagrodzenia prokuratorów zajmujących równorzędne

stanowiska prokuratorskie jest co do zasady równa, a różnicuje je staż pracy lub

pełnione funkcje. Jednakże w przypadku prokuratora prokuratury wojskowej w

komórce organizacyjnej do spraw przestępczości zorganizowanej ustawodawca

przyjął, że stanowisko takie jest równorzędne pod względem wynagrodzenia i

uposażenia ze stanowiskiem prokuratora prokuratury apelacyjnej (rozporządzenie

Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu

stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze

stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury, dalej jako Rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r.,

Dz.U. z 2012 r., poz. 825).

Sąd Rejonowy orzekł, że w pionie prokuratury wojskowej nie ma

odpowiednika szczebla prokuratury apelacyjnej. Wydział […] został w

powszechnym pionie prokuratury usytuowany na szczeblu prokuratury apelacyjnej.

Tożsamy pod względem zakresu obowiązków wydział został wydzielony w

wojskowej prokuraturze okręgowej. Z uwagi na analogiczny zakres obowiązków,

zrównano przysługujące prokuratorom pracującym w tych wydziałach

wynagrodzenia z wynagrodzeniami prokuratorów prokuratury powszechnej w

wydziałach […]. Sąd pierwszej instancji uznał, że ustawodawca w żadnym akcie

prawnym nie przyjął, że pełnienie obowiązków w wydziale […] jest funkcją. W

związku z wykonywanymi obowiązkami w tych wydziałach nie przyznano

prokuratorom dodatku funkcyjnego, tylko zrównano ich pod względem

wynagrodzenia z prokuratorami apelacyjnymi. Nie można w rezultacie przyjąć, że

wynagrodzenie w siódmej stawce awansowej przysługiwało powodowi wyłącznie w

związku z pełnieniem funkcji. W ocenie Sądu pierwszej instancji ustawodawca z

chwilą utworzenia w wojskowej prokuraturze okręgowej wydziału […] zakładał

stałość takiej organizacji w strukturze prokuratury wojskowej, dlatego próżno

4

poszukiwać rozwiązania kwestii wynagrodzenia takiego prokuratora w ustawie o

prokuraturze po likwidacji wydziałów […].

Sąd Rejonowy podkreślił również, że w obowiązującym stanie prawnym brak

przepisów przewidujących możliwość obniżenia wynagrodzenia prokuratorowi.

Zdaniem Sądu nabycie określonej stawki wynagrodzenia odbywa się na stałe, a jej

zmiana możliwa jest jedynie w górę. Sąd pierwszej instancji uznał jednocześnie, że

wynagrodzenie ustalone dla powoda, jako pracownika komórki organizacyjnej

prokuratury właściwej […], stanowi jego prawo nabyte, które jako takie korzysta ze

szczególnej ochrony prawnej.

Apelację od wyroku wniosła pozwana, zaskarżając go w całości.

Skarżonemu wyrokowi pozwana zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art.

62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze oraz Rozporządzenia z dnia 3 lipca 2012 r.,

poprzez błędną wykładnię polegającą na ustaleniu, że powodowi, jako

prokuratorowi wojskowej prokuratury okręgowej, po zakończeniu wykonywania

zadań we właściwej komórce […], przysługuje w dalszym ciągu, po dacie 3 kwietnia

2013 r., wynagrodzenie zasadnicze w stawce awansowej siódmej.

Powód, w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie.

Sąd Okręgowy Wydział Pracy wyrokiem z 11 kwietnia 2014 r., zmienił

zaskarżony wyrok w punktach 1 i 2 w ten sposób, że powództwo oddalił.

Sąd drugiej instancji nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego, zgodnie z

którym obowiązujące przepisy ustawy o prokuraturze oraz Rozporządzenia z dnia 3

lipca 2012 r. nie stanowiły wystarczającej podstawy do ustalenia powodowi

wynagrodzenia zasadniczego od dnia 3 lipca 2013 r. na poziomie czwartej stawki

awansowej, tj. według zasad wynagradzania prokuratora wojskowej prokuratury

okręgowej. Bezspornym jest, iż powód w okresie spornym nie posiadał statusu

prokuratora wojskowej prokuratury apelacyjnej, a zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o

prokuraturze wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów zajmujących równorzędne

stanowiska jest równe.

Sąd drugiej instancji podkreślił także, że powód zajmuje stanowisko

prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej nie będąc oficerem, stąd do zasad

jego wynagradzania zastosowanie znajduje przepis art. 116 ust. 5 ustawy o

prokuraturze, zgodnie z którym uposażenie, o którym mowa w ust. 4, oraz

5

wynagrodzenie prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

niebędących oficerami, jest równe wynagrodzeniu prokuratorów oraz asesorów w

równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

Prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej posiada ustawowo zagwarantowane

prawo do wynagrodzenia zasadniczego, według zasad przewidzianych dla

prokuratora prokuratury okręgowej. Zgodnie z art. 62 ust. 1a ustawy o prokuraturze

pochodna stawek awansowych, których wysokość ustala się z zastosowaniem

mnożników podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, które dla

prokuratorów prokuratury okręgowej, na podstawie przepisów rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego

prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom

(Dz.U. z 2010 r. Nr 56, poz. 339), kształtuje się na poziomie od czwartej do ósmej

stawki awansowej. W ocenie Sądu drugiej instancji przywołane rozwiązania

ustawowe uprawniają do przyjęcia poglądu, iż wynagrodzenie zasadnicze

prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury jest tylko i wyłącznie

zależne od stanowiska prokuratora, które aktualnie zajmuje i odpowiada

wynagrodzeniu zasadniczemu na równorzędnym wobec niego stanowisku

prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury. Osoba zajmująca

stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej posiada zatem prawo do

wynagrodzenia zasadniczego prokuratora prokuratury okręgowej.

Sąd Okręgowy orzekł, że przepisy Rozporządzenia z dnia 3 lipca 2012 r. na

zasadzie wyjątku przewidują szczególne sytuacje, w których wskazane w

rozporządzeniu określone stanowisko prokuratora w wojskowej jednostce

organizacyjnej prokuratury uprawnia do uzyskania wynagrodzenia na zasadach

przewidzianych dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury. Przepisy rozporządzenia przewidują rozwiązanie szczególne,

a jednocześnie tymczasowe, w ramach którego wskazane w rozporządzeniu,

enumeratywnie wymienione stanowiska prokuratora wojskowej jednostki

organizacyjnej prokuratury, uprawniają do uzyskania wynagrodzenia na innych,

korzystniejszych zasadach, niż reguła ustawowa, o której mowa powyżej. W ocenie

Sądu drugiej instancji powód uzyskał na czas skierowania do pełnienia obowiązków

w komórce właściwej […] szczególne uprawnienie do korzystniejszych zasad

6

ustalania wynagrodzenia, jednakże skierowanie do pełnienia obowiązków w takim

wydziale nie oznaczało zmiany statusu powoda, jako prokuratora wojskowej

prokuratury okręgowej.

Sąd drugiej instancji nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego,

dotyczącego braku podstaw prawnych do obniżenia powodowi zasad ustalania

wynagrodzenia zasadniczego z siódmej do czwartej stawki awansowej, bowiem

wynagrodzenie zasadnicze powoda jest uzależnione bezpośrednio od

zajmowanego przez niego stanowiska prokuratora wojskowej prokuratury

okręgowej. Tylko na czas pełnienia obowiązków w komórce właściwej […] powód

zyskał uprawnienie do wyższego wynagrodzenia. Z chwilą zaprzestania pracy w tej

komórce samoistnie odpadła podstawa prawna do ustalania wysokości jego

wynagrodzenia na warunkach korzystniejszych i powód wrócił z mocy prawa do

zasad wynagradzania, które obowiązują na zajmowanym przez niego stanowisku.

Sąd Okręgowy orzekł, że w przypadku powoda nie można mówić o ochronie praw

nabytych. Przepisy Rozporządzenia z dnia 3 lipca 2012 r. przewidują korzystniejsze

zasady wynagradzania tylko na czas zajmowania stanowiska prokuratora

wojskowej prokuratury okręgowej w komórce organizacyjnej właściwej […]. Powód

utracił prawo do wyższego wynagrodzenia z momentem zakończenia pełnienia

przez niego obowiązków w tej komórce.

Powód zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego skargą kasacyjną w całości,

zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię

oraz niewłaściwe zastosowanie przez nieuwzględnienie wszystkich istotnych dla

sprawy okoliczności, a w szczególności art. 62 ust. 1 pkt 1ea ustawy o

prokuraturze, w zakresie, w jakim zastosowanie powołanego przepisu stanowi

podstawę do ustalenia powodowi wynagrodzenia w stawce siódmej w związku z

likwidację Wydziału […] Wojskowej Prokuratury Okręgowej, w której powód był

zatrudniony i w którym przysługiwało mu wynagrodzenie w tej stawce.

Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w

całości i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego

orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi. Wniósł

także o rozpoznanie sprawy również pod jego nieobecność.

7

Pozwana w odpowiedzi na skargę kasacyjną powoda wniosła o oddalenie

skargi.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Skarga kasacyjna powoda nie ma uzasadnionej podstawy.

Stosownie do art. 116 ust. 2 pkt 2 ustawy o prokuraturze, stanowiskami

równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach

organizacyjnych prokuratury są stanowiska w prokuraturze okręgowej i wojskowej

prokuraturze okręgowej. Zgodnie zaś z art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze

„jeżeli przed objęciem stanowiska prokuratorskiego prokurator zajmował inne,

odpowiednio równorzędne, stanowisko prokuratorskie lub sędziowskie, na

obejmowanym stanowisku przysługuje mu wynagrodzenie zasadnicze w stawce nie

niższej od stawki, w której przysługiwało mu na stanowisku zajmowanym

poprzednio”.

Odnosząc treść powołanych wyżej przepisów prawa do okoliczności

faktycznych niniejszej sprawy należy przypomnieć, że powód został powołany na

stanowisko prokuratora w dniu 20 marca 2008 r. Na podstawie tego aktu powołania

objął stanowisko prokuratorskie w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej. Jako

prokurator tej jednostki prokuratury wojskowej powód został delegowany na czas

określony, rozkazem dziennym z 8 maja 2008 r., do wykonywania zadań

służbowych w Wydziale […] Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Delegacje te

dwukrotnie przedłużano. Rozkazem dziennym z 18 kwietnia 2009 r. powodowi, jako

prokuratorowi Wojskowej Prokuratury Okręgowej, polecono objąć stanowisko

służbowe w tym wydziale Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Następnie, w

związku ze zniesieniem z dniem 1 kwietnia 2013 r. Wydziału […] Wojskowej

Prokuratury Okręgowej, rozkazem dziennym z 27 marca 2013 r. wyznaczono

powodowi stanowisko służbowe w Wydziale Śledczym wspomnianej prokuratury. Z

powyższego wynika, że przez cały powyższy okres powód zajmował stanowisko

prokuratorskie w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej jako prokurator tej

prokuratury. Zmianie ulegały jedynie stanowiska służbowe (obowiązki służbowe)

8

wykonywane przez powoda w różnych jednostkach organizacyjnych tej Wojskowej

Prokuratury Okręgowej.

Już z tego powodu należy uznać skargę kasacyjną powoda za

nieuzasadnioną. Przez pracę na danym stanowisku prokuratorskim należy bowiem

rozumieć pracę wykonywaną na stanowisku zajmowanym zgodnie z uzyskanym

powołaniem, zaś pod pojęciem „stanowiska prokuratorskiego odpowiednio

równorzędnego” należy rozumieć stanowisko prokuratorskie w innej jednostce

prokuratury tego samego rzędu (uchwała Sądu Najwyższego z 8 grudnia 2005 r.,

I PZP 3/05). Powód, wykonując poszczególne wymienione powyżej rozkazy

dzienne, nie obejmował „innego odpowiednio równorzędnego stanowiska

prokuratorskiego”, lecz wykonywał pracę na stanowisku prokuratorskim w

Wojskowej Prokuraturze Okręgowej, zgodnie z aktem powołania.

W dalszej kolejności Sąd Najwyższy uwzględnił, że zgodnie z art. 116 ust. 6

ustawy o prokuraturze Rada Ministrów została upoważniona do określenia

szczegółowego wykazu „stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem

wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów

powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, mając na względzie zakres

wykonywanych przez prokuratorów i asesorów czynności służbowych”.

W wykonaniu tej delegacji ustawowej Rada Ministrów wydała Rozporządzenie z

dnia 3 lipca 2012 r. Rozporządzenie to, jak wynika z jego tytułu oraz treści delegacji

ustawowej, zrównuje wymienione w nim stanowiska i funkcje prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury ze stanowiskami i funkcjami

prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury jedynie pod

względem wynagrodzenia. Na mocy Rozporządzenia z dnia 3 lipca 2012 r., nie

doszło do zrównania statusu prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych

wykonujących czynności służbowe w wydziałach […] z prokuratorami prokuratur

apelacyjnych, w których to jednostkach prokuratury powszechnej działały tego

rodzaju wydziały. Rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r. nie uznaje wymienionych

powyżej stanowisk prokuratorskich za równorzędne w rozumieniu art. 62 ust. 1ea

ustawy o prokuraturze, ponieważ kwestię równorzędności stanowisk w prokuraturze

wojskowej i prokuraturze powszechnej normuje art. 116 ust. 5 ustawy o

9

prokuraturze. Zgodnie z jego treścią prokurator wojskowej prokuratury okręgowej

zajmuje stanowisko równorzędne stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej.

Rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r. wywoływało jedynie ten skutek, że

prokurator wojskowej prokuratury okręgowej, wykonujący obowiązki służbowe w

komórce organizacyjnej właściwej […], otrzymywał wynagrodzenie równe

wynagrodzeniu pobieranemu przez prokuratora prokuratury apelacyjnej. Zrównanie

to dotyczyło tylko i wyłącznie wynagrodzenia za wykonywaną pracę. Dlatego

wynagrodzenie ustalane według zasad obowiązujących dla prokuratorów

powołanych na stanowiska prokuratorskie w prokuraturze powszechnej na szczeblu

prokuratury apelacyjnej przysługiwało prokuratorowi wojskowej prokuratury

okręgowej, który zgodnie z rozkazem objął obowiązki służbowe w Wydziale […]

Wojskowej Prokuratury Okręgowej, tylko przez czas wykonywania obowiązków

służbowych w takiej jednostce organizacyjnej Wojskowej Prokuratury Okręgowej.

Tylko przez ten okres taki prokurator wykonywał czynności służbowe, które

odpowiadały czynnościom służbowym prokuratorów prokuratury apelacyjnej,

wykonującym pracę w takiej jednostce organizacyjnej prokuratury powszechnej.

Przedstawiona powyżej wykładnia przepisów Rozporządzenia z dnia 3 lipca 2012 r.

znajduje potwierdzenie w treści delegacji ustawowej, z której wynika upoważnienie

Rady Ministrów do uwzględnienia zakresu czynności wykonywanych przez

prokuratorów przy określaniu stanowisk równorzędnych pod względem

wynagrodzenia.

Sądy obu instancji trafnie zwróciły uwagę, że unormowanie przewidziane w

Rozporządzeniu z dnia 3 lipca 2012 r. było konsekwencją usytuowania wydziałów

ds. przestępczości zorganizowanej w powszechnym pionie prokuratury na szczeblu

prokuratury apelacyjnej oraz braku odpowiednika szczebla prokuratury apelacyjnej

w pionie prokuratury wojskowej. Przy jednakowym zakresie obowiązków

prokuratorów prokuratury powszechnej i wojskowej w wydziałach ds.

przestępczości zorganizowanej prawodawca postanowił skorzystać z upoważnienia

przewidzianego w art. 116 ust. 6 ustawy o prokuraturze i zgodnie z art. 62 ust. 1

ustawy o prokuraturze zróżnicował wysokość wynagrodzenia prokuratorów

wojskowej prokuratury okręgowej. Podstawę dla tego zróżnicowania stanowił

odmienny zakres obowiązków służbowych, wynikających z wyznaczenia

10

poszczególnym prokuratorom wojskowej prokuratury okręgowej stanowisk

służbowych w różnych jednostkach organizacyjnych tej prokuratury.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o prokuraturze „wynagrodzenie zasadnicze

prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie jest równe;

wysokość wynagrodzenia prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska

prokuratorskie różnicuje staż pracy lub pełnione funkcje”. Jak już wspomniano

powyżej, powód został powołany na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury

Okręgowej. Powinien zatem otrzymywać wynagrodzenie, którego wysokość będzie

kształtowana według zasad przewidzianych dla prokuratorów tego szczebla

prokuratury wojskowej. Tymczasem, z racji skierowania na stanowisko służbowe w

Wydziale […] tej Prokuratury, powód otrzymywał wynagrodzenie w wysokości

przewidzianej dla prokuratorów prokuratury apelacyjnej, ponieważ stanowisko

służbowe powoda (wydział […]) zostało zrównane pod względem wynagrodzenia

ze stanowiskiem prokuratora prokuratury apelacyjnej. Jednakże stanowisko

służbowe powoda w wydziale […] nie jest stanowiskiem prokuratorskim, a przez to

nie jest „innym równorzędnym stanowiskiem prokuratorskim” w rozumieniu art. 62

ust. 1ea ustawy o prokuraturze. Stanowisko to, z racji unormowania

przewidzianego w Rozporządzeniu z dnia 3 lipca 2012 r. należy uznać za „pełnioną

funkcję” w rozumieniu art. 62 ust. 1 ustawy o prokuraturze. W przeciwnym razie

powołane rozporządzenie byłoby niezgodne z tym przepisem ustawy o

prokuraturze, skoro ustawową zasadą jest równość wynagrodzeń zasadniczych

prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie.

Zaprezentowana powyżej wykładnia art. 62 ust. 1 ustawy o prokuraturze

znajduje potwierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego z 22 sierpnia 2012 r., I PK

64/12 (LEX nr 1350598). Przyjęto w nim, że prokuratorzy „przywróceni” na

wcześniej zajmowane lub równorzędne stanowisko w powszechnej jednostce

prokuratury nie zachowują wynagrodzenia przysługującego im w czasie pełnienia

służby w Instytucie Pamięci Narodowej, ponieważ wysokość wynagrodzenia

prokuratorów poszczególnych kategorii jednostek organizacyjnych prokuratury jest

zdeterminowana przez przepisy, w szczególności art. 62 ust. 1 ustawy o

prokuraturze. Rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r. wprowadzało od tej zasady

odstępstwo, podyktowane przedstawionymi powyżej względami. Zniesienie

11

Wydziału […] w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej powoduje, że straciło rację

bytu zróżnicowanie wysokości wynagrodzenia prokuratorów powołanych na

stanowiska prokuratorskie w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w zależności od

wykonywanych czynności służbowych w różnych jednostkach organizacyjnych tej

prokuratury, dozwolone na podstawie art. 116 ust. 6 w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy o

prokuraturze. Nie można w konsekwencji uwzględnić argumentacji powoda

odnoszącej się do ochrony jego praw nabytych do wynagrodzenia w

dotychczasowej wysokości.

Z uwagi na treść podstawy skargi kasacyjnej powoda jedynie na marginesie

można zauważyć, że zasadą prawa pracy jest dopuszczalność jednostronnego

obniżenia przez pracodawcę wynagrodzenia pracownika wyłącznie za

wypowiedzeniem. Dlatego w razie braku określenia okresu wypowiedzenia przez

przepisy prawa dopuszczające jednostronne obniżenie wynagrodzenia przez

pracodawcę, należy na zasadzie analogii stosować odpowiednie przepisy o

wypowiedzeniu warunków pracy lub płacy. Zasadę tę Sąd Najwyższy stosował do

wypadku „przywrócenia prokuratora na wcześniej zajmowane stanowisko”, jeżeli w

wyniku tego „przywrócenia” obniżeniu ulega wynagrodzenie zasadnicze (wyrok

Sądu Najwyższego z 22 sierpnia 2012 r., I PK 64/12, LEX nr 1350598.). Na tej

podstawie przyjęto, że „przywrócenie na wcześniej zajmowane stanowisko” mogło

być dokonane tylko za stosownym uprzedzeniem. Z powyższego poglądu wynika,

że w okolicznościach niniejszej sprawy, powodowi przysługiwało jedynie roszczenie

o zapłatę kwoty rekompensującej szkodę poniesioną wskutek niewypłacania mu

wynagrodzenia w wysokości należnej w okresie wypowiedzenia (uprzedzenia).

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

kc