II KK 270/15

Sygn. akt II KK 270/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Szewczyk (przewodniczący)

SSN Tomasz Grzegorczyk (sprawozdawca)

SSN Andrzej Ryński

Protokolant Marta Brylińska

w sprawie P. G.

w przedmiocie wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 29 października 2015 r.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w W.

z dnia 14 listopada 2014 r.,

w części dotyczącej jego pkt 4

uchyla wyrok Sądu Rejonowego w W. w zaskarżonej części i

w tym zakresie przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego

rozpoznania, a koszty postępowania kasacyjnego przejmuje na

Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

W sprawie niniejszej wskazany wyżej Sąd Rejonowy w W. rozpoznawał

wniosek P. G. o wydanie wyroku łącznego, uwzględniając 17 wyroków skazujących

2

wydanych wobec niego przez różne warszawskie sądy rejonowe w okresie od 1995

r. do lutego 2014 r. Wydanym wyrokiem łącznym, w odniesieniu do 5 orzeczeń, Sąd

ten umorzył postępowanie z uwagi na przeszkody procesowe z art. 17 § 1 k.p.k.

(pkt 1. i 2. tego wyroku), w stosunku do dwóch przyjął realny zbieg przestępstw i

połączył orzeczone nimi kary grzywny (pkt 3. wyroku), a w stosunku do 4 kolejnych

– połączył orzeczone kary pozbawienia i ograniczenia wolności (pkt 4. wyroku), co

do reszty zaś umorzył postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. (pkt 6. wyroku).

Wyrok ten nie był skarżony i uprawomocnił się w dniu 22 listopada 2014 r.

We wrześniu 2015 r. Prokurator Generalny zaskarżył ów wyrok na korzyść

skazanego w części dotyczącej pkt 4., podnosząc obrazę art. 85 k.k., polegającą na

objęciu w tym jego punkcie węzłem kary łącznej m.in. skazania na karę 10 miesięcy

ograniczenia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 22

listopada 2012 r., sygn. akt III K …/12, którym skazano jednak nie P. G., lecz

zupełnie inną osobę, podczas gdy P. G. był skazany wyrokiem tego Sądu, ale z

dnia 16 kwietnia 2014 r., w sprawie o sygn. akt III K …/13, co wynikało zresztą z

Informacji z Rejestru Skazanych (k. 21), zaliczonej w poczet materiału

dowodowego tej sprawy (k. 32). Wywodząc w ten sposób, skarżący wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku w jego pkt 4. oraz w pkt 6. w odniesieniu do

wskazanych w kasacji orzeczeń, objętych rozstrzygnięciem o umorzeniu

postępowania.

Rozpoznając tę kasację, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja ta jest zasadna w oczywistym stopniu, a jako wniesiona na korzyść

skazanego, została rozpoznana na posiedzeniu, o którym mowa w art. 535 § 5

k.p.k.

Prawdą jest bowiem, że objęty połączeniem w pkt 4. wyroku łącznego wyrok

Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt III K …/12, dotyczący

skazania za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k., popełnione w dniu 10 marca 2012 r., z

wymierzeniem za nie kary 10 miesięcy ograniczenia wolności, nie dotyczy w ogóle

P. G., lecz zupełnie innej osoby, a mianowicie E. J. (k. 49 akt o sygn. III K …/12).

Włączenie go zatem do ciągu przestępstw, którego dotyczył ten punkt

zaskarżonego wyroku, jest niewątpliwie rażącym naruszeniem prawa, a to art. 85

k.k., który zakłada łączenie orzeczonych kar jedynie wobec osoby, której dany

3

wyrok dotyczy. Tym samym nie budzi wątpliwości, że obraza ta miała wpływ na

treść rozstrzygnięcia zawartego w pkt 4. tego wyroku łącznego. Nie jest przy tym

istotne, z jakich powodów doszło do tego naruszenia, skoro – jak już wskazano –

Sąd dysponował Informacją z Krajowego Rejestru Karnego, z której wyraźnie

wynikało skazanie P. G., ale wyrokiem o sygn. III K …/13, i to za zupełnie inny

czyn, a mianowicie przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 k.k. Tym samym wyrok w

zaskarżonej części ostać się nie może i dlatego też został on w tym zakresie

uchylony przez Sąd Najwyższy.

Mając na uwadze, że wnioski skarżącego nie są wiążące dla Sądu

kasacyjnego, nie uwzględniono, zawartego w kasacji żądania uchylenia także pkt 6.

wyroku, w którym umorzono postępowanie w kwestii łączenia innych niż objęte

połączeniem wyroków. To rozstrzygnięcie Sądu nie było bowiem objęte zarzutem

kasacyjnym, a w uzasadnieniu tej skargi podnoszono jedynie możliwość

rozważenia w postępowaniu ponownym, prowadzonym po uchyleniu zaskarżonej

części orzeczenia, powiązania orzeczeń z punktu 4. z innymi wyrokami, których

postępowanie to dotyczyło oraz z wyrokiem z 2014 r. o sygn. III K …/13. Nie było

zresztą przeszkód, żeby Prokurator Generalny zaskarżył omawiany tu pkt 6. wyroku

łącznego. Nie ma też przeszkód ku temu, aby Sąd ponownie rozpoznający sprawę

połączył pozostałe orzeczenia objęte uchylonym pkt. 4. w węzeł kary łącznej. Nie

ma wreszcie przeszkód, aby Sąd ten – jeżeli dojdzie do wniosku, że możliwe jest z

uwagi na wskazany wyżej wyrok z 2014 r. połączenie go z innymi wyrokami –

zdecydował z urzędu o wydaniu nowego wyroku łącznego.

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.