II KK 314/15

Sygn. akt II KK 314/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Roman Sądej

SSN Józef Szewczyk

Protokolant Małgorzata Sobieszczańska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zdzisława Brodzisza,

w sprawie A. K.

dot. wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 20 stycznia 2016 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 lipca 2015 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W.

z dnia 5 lipca 2013 r.,

uchyla pkt IX zaskarżonego wyroku w odniesieniu do A. K. w

części dotyczącej rozstrzygnięcia o wymiarze kary łącznej

pozbawienia wolności oraz związanego z tym zaliczenia na

poczet kary łącznej okresu rzeczywistego pozbawienia wolności i

sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania.

2

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 5 lipca 2013 r. uznał m.in. A. K.

winnym tego że:

XXI. w okresie od października 2008 r. do stycznia 2010 r. w W., B. i

okolicach brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym

tzw. grupie S., której członkami byli […] oraz inne ustalone i nieustalone osoby,

mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, życiu, zdrowiu,

wolności, wolności seksualnej i obyczajności oraz dotyczących obrotu substancjami

psychotropowymi i środkami odurzającymi, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję

art. 258 § 2 k.k. i za to skazał go, zaś na podstawie art. 258 § 2 k.k. wymierzył mu

karę 3 lat pozbawienia wolności;

XXII. w okresie grudzień 2009 r. - styczeń 2010 r. w W. i B., działając w

celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ramach zorganizowanej grupy przestępczej

o charakterze zbrojnym, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną

ilością środków odurzających w postaci 3 kg haszyszu i 1 kg marihuany w ten

sposób, że narkotyki te nabywał od Z. S. i A. S., przy czym z przestępstwa uczynił

sobie stałe źródło dochodu i dopuścił się go w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6

miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne

wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G., tj. czynu wyczerpującego

dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu

narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za

to skazał go, zaś na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o

przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył

mu karę 4 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 150 stawek

dziennych, ustalając wartość jednej stawki na kwotę 100 zł.;

XXIII. w okresie grudzień 2009 r. - styczeń 2010 r. w W., działając w celu

osiągnięcia korzyści majątkowej w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o

charakterze zbrojnym, czynił przygotowania do popełnienia czynu z art. 56 ust. 3

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w ten sposób, że

zwrócił się do Z. S. o wskazanie osób, mogących sprzedać amfetaminę w postaci

płynnej, tzw. aminę, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co

najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne

wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G., tj. czynu wyczerpującego

3

dyspozycję art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu

narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to skazał go, zaś na

podstawie art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu

narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia

wolności;

XXIV. w okresie od października 2008 r. do końca kwietnia 2009 r. w W. i B.,

działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy

przestępczej o charakterze zbrojnym, w krótkich odstępach czasu, wbrew

przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością: substancji

psychotropowej w postaci około 50 kg amfetaminy, środków odurzających w

postaci około 10 kg marihuany i 0,5 kg kokainy, które nabywał od M. W. za

pośrednictwem P. D., przy czym z przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu

i dopuścił się go w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia

wolności za umyślne przestępstwo podobne wymierzonej wyrokiem Sądu

Rejonowego w G., tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k w z w. z art.

64 § I k.k i za to skazał go, zaś na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 7

lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych,

ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł.;

w pkt XXV wyroku uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu opisanego

w pkt LXIV komparycji wyroku, tj. przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1

k.k.;

w pkt XXVI na podstawie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 4

§1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu A. K. kary jednostkowe pozbawienia

wolności oraz grzywny i wymierzył mu karę łączną 9 lat pozbawienia wolności i karę

łączną grzywny w wysokości 400 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej

stawki dziennej na kwotę 100 zł;

w pkt L na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej kary łącznej

zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach od 12

października 2010 r. do 24 sierpnia 2012 r.;

4

w pkt XLVIII orzekł nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii

na rzecz Stowarzyszenia Monar w wysokości 4000 zł za przestępstwo przypisane

w pkt XXIV.

Wyrok Sądu Okręgowego został zaskarżony przez prokuratora i m.in.

obrońcę oskarżonego A. K.

Po rozpoznaniu wniesionych apelacji, Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 21

lipca 2015 r. zaskarżony wyrok względem A. K. zmienił w ten sposób, że:

- uchylił orzeczenie z pkt XXVI wyroku o karze łącznej pozbawienia wolności i

grzywny wobec A. K.,

- uchylił m.in. wyrok w pkt XXI i XXIV oraz w pkt XLVIII w stosunku do A. K. i

sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi

Okręgowemu,

- utrzymał w mocy wyrok w pkt XXII i XXIII eliminując z opisu czynu działanie w

ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym,

- na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu nową karę

łączną w wysokości 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

- na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył

A. K. okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 12 października 2010 r. do

dnia 24 sierpnia 2012 r. (pkt IX wyroku Sądu Apelacyjnego);

Orzeczenie Sądu Apelacyjnego z pkt IX tiret 4 i 5 w części dotyczącej

wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności oraz związanego z tym zaliczenia

na poczet tej kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolności, na niekorzyść

skazanego A. K. zaskarżył kasacją Prokurator Generalny. Na podstawie art. 523 §

1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił rażące i mające istotny wpływ

na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego w postaci art. 86 § 1 k.k.,

polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego A. K. w miejsce kar jednostkowych

pozbawienia wolności orzeczonych kolejno w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności

oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności, kary łącznej pozbawienia wolności w

wymiarze 3 lat i 6 miesięcy, a więc niższym od najwyższej z kar podlegających

łączeniu.

W konkluzji Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz

przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

5

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna. Trafnie podnosi jej

Autor, iż wyrok Sądu Apelacyjnego w części zaskarżonej kasacją zapadł z rażącym

naruszeniem prawa materialnego w zakresie art. 86 § 1 k.k.

Jak wynika z treści wyroków kara jednostkowa w pkt XXII wyroku Sądu I

instancji orzeczona została w wysokości 4 lat pozbawienia wolności i nie została

zmieniona przez Sąd Apelacyjny. Sąd odwoławczy utrzymał także w mocy karę 6

miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za przestępstwo przypisane w pkt XXIII

wyroku sądu I instancji.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną w granicach od

najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. W

rozpoznawanej sprawie wysokości podlegających łączeniu kar pozbawienia

wolności, to 4 lata oraz 6 miesięcy, które uprawniały Sąd Apelacyjny do orzeczenia

łącznej kary pozbawienia wolności w granicach od 4 lat pozbawienia wolności do

kary 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna pozbawienia wolności

wymierzona w miejsce kar jednostkowych nie mogła być niższa od 4 lat

pozbawienia wolności. Sąd odwoławczy orzekając karę łączną pozbawienia

wolności w wysokości 3 lat i 6 miesięcy rażąco obraził przepis art. 86 § 1 k.k., co

miało istotny wpływ na treść wyroku i pociągnęło za sobą konieczność uchylenia

orzeczenia w zaskarżonej części i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania.

Orzekając ponownie, Sąd Apelacyjny będzie miał na uwadze treść art. 86 §

1 k.k.

kc