I PK 115/15

Sygn. akt I PK 115/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 kwietnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jolanta Frańczak (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca)

SSN Piotr Prusinowski

w sprawie z powództwa B.V.

przeciwko Zespołowi Szkolno-Przedszkolnemu […]

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 kwietnia 2016 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w G.

z dnia 9 października 2014 r.

oddala skargę kasacyjną i zasądza od strony pozwanej na

rzecz strony powodowej 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powódka B. V. żądała przywrócenia do pracy u pozwanego na

dotychczasowych warunkach pracy i płacy.

2

Wyrokiem z 7 kwietnia 2014 r. Sad Rejonowy w T. oddalił powództwo i

odstąpił od obciążenia powódki kosztami procesu. Sąd ustalił, że u pozwanego

Zespołu Szkolno-Przedszkolnego […] w roku szkolnym 2013/2014 prognozowano

mniejszą liczbę uczniów w porównaniu z poprzednim rokiem szkolnym 2012/2013.

Dyrektor szkoły informowała wielokrotnie o tym fakcie nauczycieli. Mniejsza liczba

uczniów spowodowała zmniejszenie ilości godzin m.in języka polskiego. Dyrektor

przygotowała projekt arkusza organizacyjnego na rok szkolny 2013/2014, w którym

przewidziano zatrudnienie wszystkim dotychczasowych trzech polonistek, w tym

powódki. Projekt ten nie został zatwierdzony przez organ prowadzący, ponieważ

uznano, że mając zapotrzebowanie w szkole na 28 godzin języka polskiego,

niemożliwym jest zatrudnianie trzech polonistek. Zasugerowano zwolnienie jednej z

nich. W tym czasie u pozwanego zatrudnione były: T. K., pracująca od 1 września

1981 r., nauczyciel o wielu specjalnościach, bardzo dobry pedagog, od 2004r. do

nadal posiadająca chroniony stosunek pracy; I. Z., zatrudniona od 1988 r.,

posiadająca od 26 kwietnia 2013 r. chroniony stosunek pracy, oraz B. V.,

zatrudniona od 1998r., członek związku zawodowego MOZ NSZZ […], według tego

Związku posiadająca chroniony stosunek pracy od 9 kwietnia 2013 r. W dniu 11

kwietnia 2013 r. Dyrektorka pozwanego rozmawiała z Przewodniczącą MOZ NSZZ

[…] na temat sytuacji kadrowej w placówce, liczby godzin planowanych w nowym

roku szkolnym oraz kryteriach doboru nauczyciela do zwolnienia. W czasie tej

rozmowy Przewodnicząca Związku wręczyła Dyrektor pismo informujące o

chronionym stosunku B. V. Z treści pisma wynikało, że 9 kwietnia 2013r. uchwałą

zarządu organizacji związkowej powódka została wybrana do jej zarządu i w wyniku

tego, na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, posiada

chroniony stosunek pracy. W dniu 18 kwietnia 2013 r. na zebraniu nauczycieli

przedszkola i gimnazjum Dyrektor poinformowała o liczbie godzin, oddziałów,

sytuacji kadrowej placówki oraz planowanych zmianach w roku szkolnym

2013/2014, przedstawiono również kryteria wyboru nauczyciela do zwolnienia. Na

zebraniu powódka została wskazana jako polonistka z najkrótszym stażem pracy,

która ma być zwolniona. W dniu 24 kwietnia 2013r. Dyrektor skierowała do

związków zawodowych: MOZ NSZZ […]oraz ZNP pisma informujące o sytuacji

kadrowej w placówce, ilość godzin, kwalifikacjach nauczycieli, wskazała również

3

osoby, które zostaną zwolnione, w tym powódkę, uzasadniając wybór osób do

zwolnienia. W dniu 29 kwietnia 2013 r. MOZ NSZZ […] nadesłał pismo (podpisane

„za Zarząd” przez Przewodniczącą Związku), w którym Związek zajął negatywne

stanowisko odnośnie zwolnienia powódki, powołując się na art. 32 ustawy o

związkach zawodowych. W piśmie wyraźnie wskazano, iż pomimo, że Dyrektor

oficjalnie nie wystąpiła o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z

powódką, a jedynie poinformowała Związek o swojej decyzji, to Związek jej pismo z

dnia 24 kwietnia 2013r. traktuje jako zapytanie o wyrażenie zgody na rozwiązanie

stosunku pracy z członkiem zarządu organizacji. ZNP w odpowiedzi na pismo

Dyrektor nadesłał uchwałę Nr 10/22 z 29 kwietnia 2010 r. Zarządu Oddziału ZNP w

[…] w sprawie imiennego wskazania członka oddziału ZNP w […] do

reprezentowania oddziału w sprawach prawa pracy – T. K. (w uchwale wskazano

chroniony stosunek pracy), oraz uchwałę Nr 161/2013 z 26 kwietnia 2013 r.

Prezydium Zarządu ZNP w […] w sprawie imiennego wskazania członka oddziału

ZNP w […] do reprezentowania oddziału – I. Z. w sprawach dotyczących wyborów

ZSIP w tarnogórskich gimnazjach (w uchwale wskazano chroniony stosunek pracy).

Dyrektor pozwanego, pomimo braku zgody MOZ NSZZ […] na zwolnienie powódki,

opracowała nowy projekt arkusza organizacyjnego na rok szkolny 2013/2014, z

pominięciem powódki. W dniu 15 maja 2013 r., po zatwierdzeniu arkusza, powódce

wręczono wypowiedzenie umowy o pracę. Umowa rozwiązała się z dniem 31

sierpnia 2013 r. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano zmniejszenie ilości

oddziałów w roku szkolnym 2013/2014 oraz najkrótszy staż pracy powódki.

W ocenie Sądu Rejonowego, wręczenie Dyrektor 11 kwietnia 2013 r. pisma

MOZ NSZZ […] zawierającego informację, że w dniu 9 kwietnia 2013 r. w wyborach

uzupełniających został poszerzony Zarząd i dodatkowo w jego skład weszła

powódka i w związku z tym na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o związkach

zawodowych posiada chroniony stosunek pracy, jest niewystarczające do uznania,

że zostały spełnione wymagania z art. 32 ustawy o związkach zawodowych, i tym

samym przyjęcia, że powódka posiadała chroniony stosunek pracy. Sąd wskazał,

że w przedmiotowej sprawie, uchwała zarządu organizacji związkowej o objęciu

powódki chronionym stosunkiem pracy w trybie art. 32 ww. ustawy została

przedstawiona pracodawcy w toku prowadzonej sprawy praktycznie pod koniec

4

postępowania, to jest 27 listopada 2013 r. (kiedy pozew wpłynął 5 maja 2013 r.), i w

zasadzie od tej daty należało przyjąć, że Związek prawidłowo wskazał powódkę

jako osobę chronioną. W dniu 9 kwietnia 2013 r. Zarząd Związku podjął dwie

uchwały: pierwszą o poszerzeniu składu Zarządu m.in o powódkę, drugą - uchwałę

o objęciu powódki ochroną. Tymczasem w piśmie skierowanym do pracodawcy w

dniu 11 kwietnia 2013 r. (kiedy wiadomo już było, że w pozwanej szkole będą

zwolnienia), jak i następnym w dniu 29 kwietnia 2013 r. (kiedy było wiadomo, że ma

być zwolniona powódka jako polonistka z najkrótszym stażem pracy), wskazano

jedynie uchwałę o poszerzeniu składu Zarządu. Związek nie wymienił natomiast

uchwały, w której imiennie wskazana powódka została objęta chronionym

stosunkiem pracy, tylko ogólnie powołał się na treść art. 32 ustawy o związkach

zawodowych. Zdaniem Sadu Rejonowego takie działanie nie można było uznać za

skuteczne wskazanie/ poinformowanie pozwanego o chronionym stosunku pracy

powódki, a w konsekwencji przyznanie jej statusu pracownika o ochronionym

stosunku pracy. Sąd stwierdził również, że podobne uchybienia miały miejsce przy

niewyrażeniu zgody przez Związek na zwolnienie powódki. Pismo z 29 kwietnia

2013r. wskazuje jedynie, że MOZ NSZZ […] nie wyraża zgody na rozwiązanie

umowy o pracę z powódką, jednakże nie wymienia podjętej stosownej uchwały na

ten temat. Sąd Rejonowy nie stwierdził uchybień formalnych wypowiedzenia.

Oceniając zasadność wypowiedzenia, Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w

przyjęciu kryterium doboru do zwolnienia - powódka miała najkrótszy staż pracy z

trzech polonistek zatrudnionych przez pozwanego. Dodatkowym argumentem, w

ocenie Sadu Rejonowego, przemawiającym za tym, że decyzja Dyrektor

pozwanego o wytypowaniu powódki do zwolnienia była prawidłowa był fakt

posiadania przez pozostałe dwie polonistki chronionego stosunku pracy (chociaż

Dyrektor twierdzi, że nie brała pod uwagę kryterium chronionego stosunku pracy).

Wyrokiem z 9 października 2014 r. Sąd Okręgowy w G. uwzględnił apelację

powódki i zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w całości, przywracając

powódkę do pracy u pozwanego na dotychczasowych warunkach pracy i płacy.

Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd pierwszej instancji powołując się na wyrok

Sądu Najwyższego z 23 lutego 2005 r., III PK 77/04, wywiódł ze stanowiska Sądu

Najwyższego błędne wnioski. Jak wynika z treści tego orzeczenia ochrona trwałości

5

stosunku pracy przewidziana w art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych

przysługuje od chwili zawiadomienia pracodawcy o uchwale zarządu zakładowej

organizacji związkowej wskazującej osoby podlegające ochronie. Stanowisko to

zostało zajęte w kontekście zmiany przepisów ustawy o związkach zawodowych,

jaka miała miejsce 1 lipca 2003 r. W nowym stanie prawnym doniosłe znaczenie

ma imienne wskazanie pracodawcy przez zarząd zakładowej organizacji

związkowej pracowników podlegających ochronie, którymi nie są już - jak

poprzednio, to jest przed 1 lipca 2003 r. - wszyscy „członkowie zarządu i

członkowie komisji rewizyjnej zakładowej organizacji związkowej w czasie trwania

mandatu oraz w okresie roku po jego wygaśnięciu”, lecz jedynie „imiennie wskazani

uchwałą zarządu jego członkowie lub inni pracownicy będący członkami danej

zakładowej organizacji związkowej, upoważnionymi do reprezentowania tej

organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę

czynności w sprawach z zakresu prawa pracy”. Sąd Okręgowy wyjaśnił dalej, że ta

zmiana stanu prawnego ma fundamentalne znaczenie dla oceny, od kiedy

pracownikowi imiennie wskazanemu pracodawcy przez zakładową organizację

związkową przysługuje ochrona z art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych.

W nowym stanie prawnym należy przyjąć, że ochrona jest uzależniona od

powiadomienia pracodawcy o osobach podlegających ochronie, imiennie

wskazanych w uchwale zarządu zakładowej organizacji związkowej. Nie ma

bowiem ustawowego sprecyzowania podmiotowego zakresu ochrony przed

rozwiązaniem stosunku pracy - to nie ustawa, lecz zakładowa organizacja

związkowa wyznacza krąg pracowników podlegających tej ochronie. W nowej

sytuacji normatywnej nie tylko zakres podmiotowy ochrony, ale także zasięg

czasowy tej ochrony zależy od wskazania pracodawcy osób (pracowników), którym

ona przysługuje. Pracodawca zaś jest związany przepisami o szczególnej ochronie

stosunku pracy działaczy związkowych od chwili powiadomienia go o zakresie

podmiotowym tej ochrony (art. 32 ust. 4 w związku z ust. 1 ustawy o związkach

zawodowych). Ochrona rozpoczyna się z chwilą wskazania pracodawcy

określonych imiennie osób jako podlegających tej ochronie. Powołując się na wyrok

Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2011 r. sygn. II PK 184/120, Sąd Okręgowy

przypominał, że wskazanie zamieszczone w art. 32 ust. 1 ustawy o związkach

6

zawodowych oznacza podjęcie stosownej uchwały, natomiast wskazanie z § 2

rozporządzenia z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie powiadamiania przez

pracodawcę zarządu zakładowej organizacji związkowej o liczbie osób

stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy oraz wskazania przez zarząd

oraz komitet założycielski zakładowej organizacji związkowej pracowników, których

stosunek pracy podlega ochronie, a także dokonywania zmian w takim wskazaniu -

oznacza informację.

Sąd Okręgowy stwierdził, że organizacja związkowa, której członkiem jest

powódka podjęła uchwałę, na podstawie której powódka uzyskała chroniony

stosunek pracy jako członek zarządu. Okoliczności tej nie kwestionował pozwany, a

Sąd uznał ją za udowodnioną w toku procesu. Sporna pozostawała kwestia w jakiej

formie i treści organizacja związkowa miała przekazać pracodawcy informację, iż

powódka została objęta ochroną przed zwolnieniem z pracy. Sąd Okręgowy,

uwzględniając orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazał, że kwestie owej formy

rozstrzyga jednoznacznie rozporządzenie z dnia 16 czerwca 2003 r. Zgodnie z § 2

tego rozporządzenia zarząd imiennie wskazuje pracodawcy na piśmie

pracowników, których stosunek pracy podlega ochronie, o której mowa w art. 32

ust. 1 ustawy o związkach zawodowych. Sąd podkreślił, że przepis ten nie wymaga

korelacji z art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, bowiem normuje inne

zagadnienie, mimo iż oba akty prawne posługują się terminem „wskazania”. Owo

wskazanie zamieszczone w art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych

oznacza podjęcie stosownej uchwały, natomiast wskazanie z § 2 ww.

rozporządzenia oznacza informację. Sąd Okręgowy wskazał, za Sądem Najwyższy,

iż wypada uczynić dystynkcję między normami prawnymi zawartymi w ustawie o

związkach zawodowych i w rozporządzeniu, inny jest bowiem zakres norm

prawnych zawartych w tych aktach i inne ich ratio. Ustawa o związkach

zawodowych normuje kwestie zasadnicze, tj. kwestie podmiotu uprawnionego do

objęcia gwarancją zatrudnienia działaczy związkowych oraz formę tej czynności,

wymagając by dokonał tego aktu zarząd zakładowej organizacji związkowej

uchwałą, w której imiennie przedstawi osoby podlegające ochronie.

Rozporządzenie z 16 czerwca 2003 r. określa natomiast zasady i tryb

przekazywania pracodawcy informacji o pracownikach podlegających ochronie.

7

Rozporządzenie nie stawia w tym zakresie dodatkowego wymagania, by do pisma

skierowanego do pracodawcy dołączono przedmiotową uchwałę ani też nie kreuje

obowiązku informowania w tym piśmie o zakresie umocowania pracowników do

działania w imieniu zakładowej organizacji związkowej. Sprawy te zostały

pozostawione samorządności związku zawodowego i nie podlegają kontroli

pracodawcy. Rozporządzenie wymaga, by pracodawca został poinformowany i to

na piśmie o osobach objętych ochroną z imienia i nazwiska.

Sąd Okręgowy uznał, że organizacja związkowa przesyłając pracodawcy

pismo z dnia 9 kwietnia 2013 r. w którym poinformowała pracodawcę, iż w dniu 9

kwietnia 2013 r. w wyborach uzupełniających do zarządu wybrana została B. V.

oraz, że jest ona objęta chronionym stosunkiem pracy na okres kadencji oraz rok

po jej zakończeniu, spełniła wymogi określone w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o

związkach zawodowych, a także w wydanym na podstawie delegacji zawartej w art.

32 ust. 10 tej ustawy rozporządzeniu z 16 czerwca 2003 r. Sąd stwierdził, że brak

wyrażenia zgody organizacji związkowej na rozwiązanie z powódką umowy o pracę

był okolicznością bezsporną. W konsekwencji bez znaczenia pozostała kwestia czy

stanowisko Związku w przedmiocie niewyrażenia zgody było podpisane przez

osobę do tego nieuprawnioną. Gdyby związek zawodowy nie zajął żadnego

stanowiska na zapytanie pracodawcy o wyrażenie zgody, to i tak oznaczałoby to

brak zgody.

Wyrok Sądu Okręgowego w całości zaskarżyła strona pozwana. Zarzucono

naruszenie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 167) w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra

Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 czerwca 2003 roku w sprawie

powiadamiania przez pracodawcę zarządu zakładowej organizacji związkowej o

liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy oraz wskazywania

przez zarząd oraz komitet założycielski zakładowej organizacji związkowej

pracowników, których stosunek pracy podlega ochronie, a także dokonywania

zmian w takim wskazaniu (Dz.U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1013), poprzez przyjęcie, że

ochrona stosunku pracy działacza związkowego powstaje wskutek jego wyboru do

zarządu związku i powiadomienia pracodawcy o dokonanym wyborze, a nie

wskutek podjęcia uchwały imiennie wskazującej chronionego członka zarządu z

8

jednoczesnym powiadomieniem pracodawcy o udzielonej ochronie i źródle jej

udzielenia.

Zdaniem skarżącego pozbawiona bowiem błędów wykładnia art. 32 ust. 1

ustawy o związkach zawodowych powinna prowadzić do oddalenia apelacji

powódki. W stanie faktycznym niniejszej sprawy, organizacja związkowa w

pisemnej informacji przekazanej pozwanemu (pismo z dnia 9 kwietnia 2013 r.

doręczone pozwanemu w dniu 11 kwietnia 2013 roku) oświadczyła, iż powódka

została wybrana na członka zarządu tej organizacji. Jednakże z samego faktu

wyboru do pełnienia funkcji członka zarządu nie można wywodzić ochrony

trwałości stosunku pracy. Zdaniem skarżącego § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia nie

można interpretować w oderwaniu od treści art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o związkach

zawodowych. W konsekwencji informacja przeznaczona dla pracodawcy nie może

ograniczać się jedynie do stwierdzenia, że stosunek pracy wskazanej (z imienia i

nazwiska) osoby podlega ochronie. W ocenie skarżącego informacja ta powinna

wskazywać również zakres czasowy tej ochrony, chwilę jej udzielenia oraz

podstawę jej udzielenia. Podstawą zaś udzielenia ochrony działaczowi

związkowemu jest stosowna uchwała zarządu organizacji związkowej, podjęta w

trybie określonym w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o związkach zawodowych. Oznacza

to, według skarżącego, że informacja (wskazanie), o którym mowa w § 2 ust. 1 ww.

rozporządzenia, powinna powoływać w swej treści również akt, mocą którego

ochrona została udzielona i w którym zakreślono jej ramy czasowe, tj. uchwałę

zarządu związku. W tej sprawie natomiast informacja o źródle chronionego

stosunku pracy powódki dotarta do pozwanego dopiero w toku procesu przed

Sądem pierwszej Instancji, a więc po dokonanym powódce wypowiedzeniu

stosunku pracy. Tym samym dokonane wypowiedzenie nie naruszało art. 45 i 264 §

1 Kodeksu pracy, gdyż ochrona trwałości stosunku pracy, o której mowa w ustawie

o związkach zawodowych, przysługuje od chwili zawiadomienia pracodawcy o

uchwale zarządu zakładowej organizacji związkowej wskazującej osoby

podlegające ochronie.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie

Sądowi Okręgowemu sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie

9

kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu

kasacyjnym, według norm przepisanych.

Powódka w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie w

całości oraz o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz zwrotu kosztów

postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu

kasacyjnym według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna okazała się nie mieć uzasadnionych podstaw.

W skardze zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego (błędnej

wykładni) - art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych w związku z § 2 ust. 1

rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 czerwca

2003 r. w sprawie powiadamiania przez pracodawcę zarządu zakładowej

organizacji związkowej o liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie

pracy oraz wskazywania przez zarząd oraz komitet założycielski zakładowej

organizacji związkowej pracowników, których stosunek pracy podlega ochronie, a

także dokonywania zmian w takim wskazaniu (Dz.U. Nr 108, poz. 103 - dalej

rozporządzenie).

Sąd Okręgowy trafnie zauważył, że po zmianie przepisów o ochronie

szczególnej działaczy związkowych (po 1 lipca 2003 r.) ochrona ta jest uzależniona

od zawiadomienia pracodawcy o osobach podlegających ochronie. Zgodnie z art.

32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych są to imiennie wskazani uchwałą

zarządu zakładowej organizacji związkowej jego członkowie lub inni pracownicy

będący członkami danej organizacji związkowej, którzy są upoważnieni do

reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby

dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy.

Natomiast zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia zarząd oraz komitet

założycielski zakładowej organizacji związkowej imiennie wskazują pracodawcy na

piśmie pracowników, których stosunek pracy podlega ochronie, o której mowa w

art. 32 ust. 1 ustawy.

10

Problemy związane z udzieleniem ochrony szczególnej były przedmiotem

rozstrzygnięć wielu już orzeczeń Sądu Najwyższego. W pierwszej kolejności należy

stwierdzić, że w wyroku z dnia 23 lutego 2005 r., III PK 77/04 (OSNP 2005 nr 21,

poz. 331, LEX nr 157038) Sąd Najwyższy nie rozstrzygał o sposobie

poinformowania pracodawcy o objęciu pracownika ochroną. Istotą tego sporu było

bowiem ustalenie momentu czasowego objęcia ochroną. Tymczasem nie jest to

istotą sporu w niniejszej sprawie. Orzeczenie to nie może więc służyć jako

podstawa rozstrzygnięcia o koniecznych elementach wskazania (poinformowania)

pracodawcy o objęciu pracownika szczególną ochroną stosunku pracy.

Należy natomiast zgodzić się z Sądem Okręgowym, że potrzebne do

rozstrzygnięcia elementy problemu zawarte są w wyroku Sądu Najwyższego z dnia

12 stycznia 2011 r., II PK 184/10 (OSNP 2012 nr 5-6, poz. 64 oraz LEX nr

1120335). Skład Sądu Najwyższego orzekający w niniejszej sprawie podziela

poglądy wyrażone w wyżej powołanym wyroku, co czyni zbędnym całościowe

powtarzanie jego uzasadnienia. Należy w związku z powyższym przyjąć, że

wskazanie, o którym stanowi art. 32 ust. 1 ustawy oznacza podjęcie stosownej

uchwały, natomiast wskazanie z § 2 rozporządzenia oznacza jedynie informację

(por. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2008 r., II PK 53/08,

OSNP 2010 nr 5-6, poz. 60). Pomimo, że oba akty prawne posługują się terminem

„wskazania” przepis ten nie wymaga bowiem korelacji z art. 32 ust. 1 ustawy, gdyż

normuje inne zagadnienie. Ponadto w orzeczeniu tym Sąd Najwyższy wyraźnie

przyjął, że rozporządzenie nie stawia w tym zakresie dodatkowego wymagania, by

dołączono do pisma skierowanego do pracodawcy przedmiotową uchwałę ani też

nie kreuje obowiązku informowania w tym piśmie o zakresie umocowania

pracowników do działania w imieniu zakładowej organizacji związkowej. Pogląd

powyższy potwierdzają również inne orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczące

zawiadamiania pracodawcy o działaczach związkowych podlegających ochronie

szczególnej stosunku pracy (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca

2013 r., I PK 20/13, OSNP 2014 nr 8, poz. 113, z dnia 27 stycznia 2016 r., III PK

59/15, niep. oraz z dnia 7 maja 2013 r., I PK 285/12, LEX nr 1360189).

W związku z powyższym należy uznać, że informacja o objęciu powódki

ochroną szczególną stosunku pracy spełniała wymogi przewidziane w § 2

11

rozporządzenia. Ponadto jak wynika z ustaleń faktycznych uchwała dotycząca

udzielenia ochrony została podjęta zgodnie z wymogami ustawy o związkach

zawodowych. Istota sporu, jak i skargi kasacyjnej dotyczyła więc jedynie elementów

treści zawiadomienia pracodawcy. Należy zatem ostatecznie przyjąć, że pismo

informujące pracodawcę o pracownikach (działaczach związkowych) objętych

ochrona szczególną powinno jedynie zawierać informację, o której stanowi § 2

rozporządzenia.

Można więc stwierdzić, że zarzut skargi kasacyjnej nie był zasadny, a także

bez wątpienia skarga nie mogła zostać uznana za oczywiście uzasadnioną.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku.

kc