V KK 65/16

Sygn. akt V KK 65/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 maja 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Roman Sądej

SSN Andrzej Stępka

Protokolant Barbara Kobrzyńska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Wieczorka,

w sprawie P. W.

skazanego z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i art. 91 § 1 kk, art. 286 § 1 kk,

art. 294 § 1 kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 4 maja 2016 r.,

kasacji, wniesionej przez prokuratora

od wyroku Sądu Okręgowego w G.

z dnia 13 listopada 2015 r.,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w G.

z dnia 10 sierpnia 2015 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Okręgowemu w G. do ponownego

rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

2

UZASADNIENIE

Kasacja prokuratora jest zasadna co do zarzutu naruszenia przez sąd

odwoławczy art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. W sprawie należącej do właściwości sądu

okręgowego orzekał sąd rejonowy w zakresie czynu przypisanego w pkt Ic wyroku.

Sąd odwoławczy dostrzegł to uchybienie dopiero po wydaniu wyroku, co wynika z

uzasadnienia.

W kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku sądu odwoławczego oraz

wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi

Okręgowemu w K. – jako właściwemu w myśl przepisu art. 33 § 2 k.p.k. Wykładnia

funkcjonalna tego przepisu wskazuje jednak, że ma on zastosowanie na etapie

wnoszenia aktu oskarżenia. W sprawach złożonych przedmiotowo, gdy jedna ze

spraw należy do właściwości rzeczowej sądu wyższego rzędu, względy ekonomii

procesowej przemawiają za rozpoznaniem przez ten sąd także sprawy należącej

do właściwości rzeczowej sądu niższego rzędu, gdy występuje łączność

podmiotowa. Chodzi bowiem o „niedzielenie” spraw z uwagi na różną właściwość

sądu do rozpoznania poszczególnych czynów (spraw), gdy oskarżoną o te czyny

jest ta sama osoba (art. 33 § 1 k.p.k.).

Natomiast w układzie procesowym, w którym doszło już do rozpoznania

spraw w jednym postępowaniu, a tylko co do niektórych z nich sąd rejonowy okazał

się niewłaściwy rzeczowo, to nie ma potrzeby ponownego rozpoznania wszystkich

spraw przez sąd wyższego rzędu, skoro bezwzględną przyczyną odwoławczą

dotknięty jest wyrok tylko w przedmiotowej części, a nie w całości.

W realiach rozpoznawanej sprawy oskarżonemu zarzucono popełnienie

czterech przestępstw, w tym przestępstwa kwalifikowanego z art. 13 § 1 k.k. w zw.

z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.p.k., a więc należącego do właściwości

rzeczowej sądu okręgowego (pkt IV zarzutu oskarżenia). Sąd Rejonowy w G. w

wyroku z dnia 10 czerwca 2015 r. co do czynów zarzucanych w pkt I i III aktu

oskarżenia przyjął konstrukcję ciągu przestępstw i wymierzył karę roku i 6 miesięcy

pozbawienia wolności (pkt Ia), a za czyn zarzucany w pkt II wymierzył karę roku

pozbawienia wolności (pkt Ib), zaś za czyn zarzucany w pkt IV orzekł karę roku

pozbawienia wolności (pkt Ic). Kary jednostkowe zostały następnie połączone w

karę łączną w wymiarze roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

3

W takim układzie procesowym należało rozważyć uchylenie wyroku sądu

odwoławczego i wyroku sądu pierwszej instancji tylko w zakresie czynu

przepisanego w pkt Ic w związku z zaistnieniem bezwzględnej przyczyny

odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. i przekazanie tej sprawy do rozpoznania

sądowi właściwemu. Jednak wówczas ex lege rozwiązaniu uległaby orzeczona kara

łączna To zaś wymagałoby uruchomienia odrębnej procedury do orzeczenia nowej

kary łącznej w wyroku łącznym co do skazań z pkt Ia i Ib. (art. 568a § 1 pkt 2

k.p.k.).

Dlatego też kierując się względami ekonomii procesowej wyrok sądu

odwoławczego uchylony został w całości z przekazaniem sprawy temu sądowi do

ponownego rozpoznania. W tym postępowaniu sąd odwoławczy powinien ponownie

przeprowadzić kontrolę odwoławczą z uwzględnieniem występującego uchybienia z

art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. i po uchyleniu wyroku w części dotkniętej tym uchybieniem i

przekazaniu w tym zakresie sprawy sądowi właściwemu, w pozostałej zaskarżonej

części rozpoznać zarzut apelacji i razie takiej potrzeby wydać rozstrzygnięcie co do

nowej kary łącznej obejmującej kary za przestępstwa przypisane w pkt Ia i Ib

wyroku sądu pierwszej instancji.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

eb