Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 19 czerwca 2015 r.

IV CSK 565/14

Wydział IV

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 565/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa K. T.

przeciwko A. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 czerwca 2015 r.,

skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 18 lutego 2014 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

2

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 maja 2013 roku Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej A.

K. na rzecz powódki K. T. kwotę 231 005,81 złotych z ustawowymi odsetkami od

dnia 29 maja 2013 roku do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałej części.

Ustalił, że powódka pozostawała od 1978 roku w wieloletnim stałym nieformalnym

związku z K. S. Konkubenci mieszkali w mieszkaniu powódki przy ulicy G. w W.

razem z jej synem i prowadzili wspólne gospodarstwo domowe; przez otoczenie

byli uważani za małżeństwo. Wyjeżdżali razem za granicę do pracy zarobkowej,

prowadzili wspólnie różne przedsięwzięcia gospodarcze i handlowe, gospodarując

„ze wspólnego portfela” i gromadząc wspólnie majątek, w tym pieniądze

na rachunkach bankowych prowadzonych na nazwisko K. S. W 2003 roku K. S.,

jako najemca, nabył od Gminy Miejskiej W., za wspólne z powódką środki

finansowe, prawo odrębnej własności komunalnego lokalu mieszkalnego

położonego przy ulicy N. […], składającego się z pokoju, kuchni, łazienki oraz

przedpokoju o łącznej powierzchni 32,65 m2

; został następnie wpisany jako

właściciel do założonej dla tego lokalu księgi wieczystej […]. W dniu 6 grudnia 2008

roku konkubent powódki zmarł nagle nie pozostawiając testamentu, w związku z

czym spadek po nim nabyła z mocy ustawy jego jedyna krewna- siostra A. K., a po

jej śmierci jej córka - pozwana A. K. W skład spadku po K. S. weszły zgromadzone

na rachunkach bankowych środki finansowe: 242,80 USD, 46.189,86 USD oraz

2.672,27 GBP o łącznej wartości 139 011,62 złotych na dzień orzekania w

niniejszej sprawie oraz opisane mieszkanie przy ulicy N. o rynkowej wartości 323

000 zł na dzień orzekania w niniejszej sprawie. Sąd pierwszej instancji przyjął, że

powódka zasadnie domagała się od pozwanej, na podstawie przepisów o

bezpodstawnym wzbogaceniu, równowartości połowy korzyści majątkowej

uzyskanej kosztem majątku powódki w drodze spadkobrania po K. S. i zasądził z

tego tytułu na rzecz powódki kwotę 231 005,81 złotych.

W toku rozpoznawania apelacji pozwanej, Sąd Apelacyjny dopuścił dowód

z przedstawionego przez pozwaną dokumentu w postaci zawartej w formie aktu

notarialnego umowy sprzedaży opisanego wyżej lokalu mieszkalnego z dnia

12 listopada 2002 roku. Ustalił, że wartość rynkowa tego lokalu wynosiła w dniu

3

jego sprzedaży kwotę 105 982 zł, a cena sprzedaży, przy zastosowaniu

80 procentowej bonifikaty - kwotę 21 196 złotych czyli 20 procent jego ówczesnej

wartości rynkowej. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał, że nakład z majątku

powódki na zakup tego mieszkania wyniósł 10 procent realnie zapłaconej wówczas

przez K. S. ceny, co oznacza, że na wzbogacenie pozwanej kosztem majątku

powódki składa się 10 procent aktualnej wartości rynkowej mieszkania, to jest 32

300 złotych. Ta bowiem kwota odpowiada, w ocenie Sądu drugiej instancji,

nakładowi powódki z jej majątku na cenę nabycia lokalu w 2002 roku. Sąd

Apelacyjny zmienił w tej sytuacji zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji przez

obniżenie należnej powódce od pozwanej kwoty z 231 005,81 złotych

do 101 805,81 złotych.

W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie przepisów

postępowania, tj. art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., a także naruszenie prawa

materialnego, tj. art. 405 k.c. w zw. z art. 316 § 1 k.p.c. i art. 363 § 2 k.c. Wniosła

o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z wiążących Sąd Najwyższy ustaleń wynika, że powódka i K. S. pozostawali

w długoletnim pożyciu faktycznym, a ich relacje osobiste i majątkowe układały się

jak w małżeństwie, w szczególności konkubenci mieszkali w mieszkaniu powódki,

prowadzili razem gospodarstwo domowe, gospodarując „ze wspólnego portfela”,

nie rozliczając się szczegółowo co do wnoszonych dochodów i ponoszonych

wydatków, co niewątpliwe ma znaczenie dla sposobu rozliczenia ich wzajemnych

stosunków majątkowych w relacji między powódką a spadkobierczynią zmarłego

konkubenta (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2011 roku, IV

CSK 11/11, niepubl.). Przy niesporności podstawy prawnej rozliczenia, jaką

stanowią przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu, Sądy obu instancji przyjęły

odmienny sposób ustalenia wartości podlegającej zwrotowi na rzecz powódki

korzyści majątkowej w zakresie dotyczącym mieszkania przy ul. N. w W., korzyści

odniesionej kosztem majątku powódki przez spadkobierczynię zmarłego

konkubenta.

4

Sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 405 k.c. jest

zasadny, albowiem istotnie Sąd drugiej instancji dokonał wadliwego ustalenia

wartości korzyści majątkowej podlegającej zwrotowi na rzecz powódki w oparciu

o tę podstawę prawną. Sąd uznał bowiem, że należy obliczyć ją biorąc pod uwagę

cenę nabycia mieszkania w dacie zawarcia umowy sprzedaży (12 listopada

2002 roku), nie zaś w oparciu o rynkową wartość tego mieszkania ustaloną na

dzień orzekania w rozpoznawanej sprawie. Tymczasem zasądzeniu z tytułu

bezpodstawnego wzbogacenia podlega kwota odpowiadająca wartości

wzbogacenia istniejącego w chwili wyrokowania w sprawie o zwrot

bezpodstawnego wzbogacenia, co oznacza konieczność jej ustalenia według stanu

wzbogacenia i cen z daty wyrokowania. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia

7 maja 2009 r., IV CSK 27/09, niepubl.). Powódka nie żądała zwrotu kwoty

wydatkowanej przez nią w 2002 roku na pokrycie ceny nabycia przedmiotowego

mieszkania, zwaloryzowanej na podstawie art. 3581

§ 3 k.c., przy uwzględnieniu

aktualnej wartości mieszkania, jak przyjął i orzekł Sąd Apelacyjny, lecz rozliczenia

korzyści majątkowej, uzyskanej w ten sposób, kosztem majątku powódki, przez

konkubenta powódki K. S., a następnie jego spadkobierców. Korzyścią majątkową

podlegającą rozliczeniu jest przedmiotowe mieszkanie, kupione dzięki wydatkom

poczynionym na jego zakup w równym stopniu przez oboje konkubentów z ich

majątków. Oboje powinni więc w równym stopniu partycypować także w

zwiększeniu wartości tego mieszkania ponad nominalną cenę zakupu z 2002 roku,

wynikającą z udzielonej bonifikaty oraz z powszechnie znanego zjawiska wzrostu

cen nieruchomości w W. Kwestionowane w skardze kasacyjnej rozstrzygnięcie

czyni beneficjentem tego wzrostu wartości korzyści majątkowej w postaci

mieszkania jedynie spadkobierczynię K. S., co jest nie tylko sprzeczne z zasadami

rozliczania korzyści uzyskanej bezpodstawnie, ale także krzywdzące dla powódki,

która stosownie do poczynionych w tej sprawie i wiążących Sąd Najwyższy ustaleń,

pozostawała przez trzydzieści lat w bliskim związku faktycznym z K. S. i przyczyniła

się w połowie do powstania majątku odziedziczonego następnie przez pozwaną.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 39815

§ 1 k.p.c.).

5

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.