I PRN 85/95

Wyrok z dnia 16 stycznia 1996 r.

I PRN 85/95

W okresie przed rejestracją związku zawodowego organem uprawnionym

do reprezentowania nowo powstałego związku zawodowego jest komitet

założycielski i tylko jego członkowie korzystają z ochrony przed rozwiązaniem

stosunku pracy przewidzianej w art. 32 ust. 1 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 23

maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze zm.). Ochrona

stosunku pracy pracowników wybranych w tym czasie na członków zarządu lub

komisji rewizyjnej nowo powstałego związku zawodowego rozpoczyna się od

dnia rejestracji związku.

Przewodniczący SSN: Józef Iwulski, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski,

Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca),

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 1996 r. sprawy z powództwa

Zbigniewa R. przeciwko Państwowemu Przedsiębiorstwu Użyteczności Publicznej

"P.P.", Zakład Transportu Samochodowego [...] w W. o przywrócenie do pracy, na

skutek rewizji nadzwyczajnej Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych od

wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z

dnia 20 marca 1995 r., [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok w punktach 1 i 3 oraz poprzedzający go wyrok

Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Sądu Pracy z dnia 29 marca 1994 r. w punkcie

2 w części zasądzającej na rzecz powoda od pozwanego Przedsiębiorstwa wy-

nagrodzenie za czas pozostawania bez pracy w kwocie przekraczającej 1.627,65 zł

(jeden tysiąc sześćset dwadzieścia siedem złotych i 65/100) i w tym zakresie przekazał

sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Sądowi Pracy do ponownego

rozpoznania, pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania rewizyjnego.

U z a s a d n i e n i e

Powód Zbigniew R. powołując się na ochronę jego stosunku pracy wynikającą z

art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych wniósł o

przywrócenie go do pracy w Państwowym Przedsiębiorstwie Użyteczności Publicznej

"P.P." - Zakład Transportu Samochodowego [...] w W. i o zasądzenie wynagrodzenia za

czas pozostawania bez pracy w kwocie 15.150.000 zł z odsetkami, to jest za okres 3

miesięcy.

Uzasadniając powyższe roszczenia powód podał, że w dniu 14 grudnia 1992 r.

został wybrany przewodniczącym Komisji Rewizyjnej nowo powstałego w zakładzie

pracy Związku Zawodowego Pracowników Transportu Samochodowego, tymczasem

dyrektor zakładu pracy bez zgody tego Związku dokonał rozwiązania umowy o pracę

bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 KP. Nastąpiło to dnia 25 stycznia 1993 r.

Poza tym pismo o rozwiązaniu umowy o pracę nie wskazywało przyczyny uzasad-

niającej decyzję zakładu pracy.

Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa wyjaśniając, że przyczyną

rozwiązania umowy o pracę było nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych

przez powoda, gdy zaś chodzi o zgodę na rozwiązanie umowy o pracę, uzyskała ją od

Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność", gdyż ten Związek działał na terenie zakładu

pracy.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy dla Warszawy Pragi wyrokiem z dnia 29 marca 1994 r.

przywrócił Zbigniewa R. do pracy w pozwanym Przedsiębiorstwie na poprzednich

warunkach i zasądził wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez pracy w kwocie

77.222.950 zł, pod warunkiem podjęcia pracy.

Sąd I instancji ustalił, że powód podjął pracę w pozwanym Przedsiębiorstwie

dnia 6 czerwca 1988 r., a ostatnio pracował na stanowisku kierownika stacji obsługi. W

dniu 14 grudnia 1992 r. powstał w pozwanym Przedsiębiorstwie - obok istniejącego już

Związku Zawodowego NSZZ "Solidarność" - Związek Zawodowy Transportu

Samochodowego, który na posiedzeniu tego samego dnia wyłonił Zarząd i Komisję

Rewizyjną. Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej został powód. Nowy Związek Zawo-

dowy został zarejestrowany dnia 22 stycznia 1993 r. Pismem z tej samej daty strona

pozwana rozwiązała z powodem umowę o pracę na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP nie

podając przyczyny swej decyzji. Nie zwróciła się również do zarządu nowo powstałego

Związku Zawodowego o zgodę na rozwiązanie z powodem umowy o pracę. Są to

uchybienia, które w myśl art. 56 KP uzasadniają roszczenie o przywrócenie do pracy i

zasądzenie wynagrodzenia za cały czas pozostawania bez pracy. Wprawdzie przez

kilka lat powód był członkiem Związku Zawodowego NSZZ "Solidarność", lecz w dniu

14 grudnia 1992 r. zrezygnował z przynależności do tego Związku, o czym zawiadomił

tego samego dnia stosownym pismem, które złożył w siedzibie Związku w obecności

przewodniczącego i innych członków. Również dyrektor strony pozwanej Krystyna S.

została formalnie zawiadomiona przez przewodniczącego zarządu zakładowej

organizacji nowego Związku Zawodowego Jerzego D. o powstaniu tego Związku i o

składzie jego organów, a także około 15 stycznia 1993 r. otrzymała teczkę z

odpowiednią dokumentacją.

Zdaniem Sądu Rejonowego, skoro w dniu rozwiązania stosunku pracy powód był

członkiem i przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Związku Zawodowego Pracowników

Transportu Samochodowego, a nie członkiem Związku Zawodowego "Solidarność",

niedopuszczalne było rozwiązanie umowy o pracę bez zgody Związku, do którego

powód należał. Okoliczność, że rejestracja tego Związku nastąpiła później, nie ma

znaczenia z punktu widzenia ochrony stosunku pracy pracownika będącego członkiem

zarządu lub komisji rewizyjnej zakładowej organizacji związkowej.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie roz-

poznając rewizję od wyroku Sądu I instancji złożoną przez stronę pozwaną, w wyroku z

dnia 20 marca 1995 r. uznał, że powód nie korzysta z ochrony przewidzianej w art. 32

ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 334),

gdyż Związek Zawodowy Pracowników Transportu Samochodowego nie był za-

rejestrowany, a zatem nie miał osobowości prawnej w dniu rozwiązania z powodem

umowy o pracę. Ochrona taka przysługiwałaby powodowi wtedy, gdyby był członkiem

komitetu założycielskiego i mogłaby trwać nie dłużej niż 6 miesięcy. Gdy zaś chodzi o

ochronę członków komisji rewizyjnej lub zarządu zakładowej organizacji związkowej, to

przysługuje ona dopiero od dnia rejestracji danego związku zawodowego.

Wychodząc z tych założeń Sąd Wojewódzki zmienił zaskarżony wyrok w części

zasądzającej na rzecz powoda wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy w ten

sposób, że zasądzoną kwotę 77.222.950 zł obniżył do 1.627,65 zł (nowych) i oddalił

rewizję w pozostałej części. Wymieniona kwota odpowiada wynagrodzeniu za 3

miesiące pozostawania bez pracy, a jej zasądzenie wynika z faktu, że rozwiązanie z

powodem umowy o pracę w trybie natychmiastowym było wadliwe ze względu na

niemożność przypisania postępowania, które stanowiłoby ciężkie naruszenie

obowiązków pracowniczych.

Od wymienionego wyroku wniosło rewizję nadzwyczajną Ogólnopolskie Poro-

zumienie Związków Zawodowych domagając się zmiany wyroku w części uwzględ-

niającej rewizję strony pozwanej, tj. w części oddalającej powództwo o zapłatę kwoty

60.946,450 zł - przez oddalenie tej rewizji w całości.

Zdaniem wnoszącego rewizję nadzwyczajną, ochrona stosunku pracy pracow-

nika będącego członkiem zarządu lub komisji rewizyjnej zakładowej organizacji

związkowej rozpoczyna się od dnia powstania danego związku zawodowego, a więc od

dnia podjęcia uchwały o jego utworzeniu, nie zaś od daty rejestracji związku i nabycia

przezeń osobowości prawnej. Tym samym, skoro powód od dnia 14 grudnia 1992 r. był

przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Związku Zawodowego Pracowników Transportu

Samochodowego, do rozwiązania umowy o pracę konieczne było zastosowanie art. 32

ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, natomiast pominięcie trybu uzyskania zgody

na to rozwiązanie sprawia, że wypowiedzenie narusza przepisy prawa i oprócz

roszczenia o przywrócenie do pracy daje powodowi roszczenie o wynagrodzenie za

cały czas pozostawania bez pracy, stosownie do art. 57 § 2 KP.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna podlega uwzględnieniu, choć z innych przyczyn niż w niej

wskazane.

1. Jest w sprawie niesporne, że na mocy uchwały z dnia 14 grudnia 1992 r.

powstał w pozwanym zakładzie pracy Związek Zawodowy Pracowników Transportu

Samochodowego. W tym samym dniu został wybrany Komitet Założycielski oraz uch-

walony statut Związku. Obecni na zebraniu pracownicy podjęli również uchwałę o upo-

ważnieniu Komitetu Założycielskiego do dokonania rejestracji Związku. Powód Zbigniew

R. nie został wybrany na członka Komitetu Założycielskiego. Został natomiast wybrany

na członka Komisji Rewizyjnej (przewodniczącego). Na tymże zebraniu został bowiem

dokonany także wybór władz Związku Zawodowego, tj. przewodniczącego, zarządu i

komisji rewizyjnej. W dniu 17 grudnia 1992 r. Komitet Założycielski nowo powstałego

Związku Zawodowego upoważnił - między innymi powoda - do reprezentowania

Komitetu w postępowaniu rejestrowym przed Sądem Wojewódzkim w Warszawie. Jest

również niesporne, że w dniu 22 stycznia 1993 r. w Sądzie Wojewódzkim - Wydział

Cywilny i Rejestrowy w sprawie VII Ns.Rej. ZZ 259/92 został zarejestrowany Związek

Zawodowy Pracowników Transportu Samochodowego w Warszawie.

Istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy zagadnienie sprowadza się do

pytania, od jakiej chwili powód, jako członek Komisji Rewizyjnej, korzystał ze szcze-

gólnej ochrony przed rozwiązaniem stosunku pracy przewidzianej w art. 32 ust. 1

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze

zm.) dla członków zarządu i komisji rewizyjnej zakładowej organizacji związkowej. Nowo

powstały Związek Zawodowy został bowiem zarejestrowany dnia 22 stycznia 1993 r.,

natomiast wybór powoda na członka Komisji Rewizyjnej nastąpił na zebraniu

pracowników-założycieli Związku w dniu 14 grudnia 1992 r., kiedy to wybrano jedno-

cześnie Komitet Założycielski i organy Związku Zawodowego, w tym także Komisję

Rewizyjną. Inaczej mówiąc, chodzi w sprawie o to, czy istnieje ochrona trwałości

stosunku pracy członka komisji rewizyjnej (zarządu zakładowej organizacji związkowej)

wtedy, gdy nie nastąpiła jeszcze rejestracja związku i gdy w imieniu związku działa

komitet założycielski.

Udzielenie odpowiedzi na powyższe zagadnienie wymaga uprzedniego roz-

ważenia, jaką rolę spełnia komitet założycielski nowo powstałego związku zawodowego

oraz jakie znaczenie ma rejestracja związku zawodowego z punktu widzenia ochrony

stosunku pracy członków jego statutowych organów.

Zgodnie z rozdziałem 2 pod nazwą "Tworzenie związków zawodowych" ustawy z

dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze zm.)

tworzenie związku zawodowego odbywa się etapami. Pierwszy z nich stanowi podjęcie

uchwały o powstaniu związku zawodowego przez co najmniej 10 osób uprawnionych do

tworzenia związków zawodowych, uchwalenie przez te osoby statutu i wybór komitetu

założycielskiego (art. 12 ust. 1 i 2 ustawy). Drugim etapem jest złożenie przez komitet

założycielski lub przez osoby przezeń uprawnione wniosku o zarejestrowanie związku

we właściwym sądzie wojewódzkim (art. 14 ust. 1 ustawy i § 6 ust. 1 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 sierpnia 1991 r. w sprawie postępowania dotyczącego

rejestracji związków zawodowych - Dz. U. Nr 77, poz. 340). Po wpisaniu związku do

rejestru rozpoczyna się kolejny etap, w którym sam związek zawodowy składa wniosek

o wpis do rejestru osób wybranych zgodnie ze statutem do organu uprawnionego do

reprezentowania związku. Wniosek ten powinien być złożony w ciągu 14 dni od wyboru

organu uprawnionego do reprezentowania związku (§ 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia).

Z powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 sierpnia

1991 r. również wynika, że do wniosku o wpis związku zawodowego do rejestru, którego

złożenie należy do komitetu założycielskiego (lub do osób przez niego upoważnionych),

powinny być dołączone: uchwała o założeniu związku, wykaz osób wchodzących w

skład komitetu założycielskiego i statut związku (§ 6 pkt 1 i 2). Sam wniosek powinien

zawierać między innymi informację o liczbie założycieli oraz podpisy członków komitetu

założycielskiego (§ 6 pkt 1). Powyższa regulacja, a w szczególności przyznanie

komitetowi założycielskiemu uprawnienia do złożenia wniosku o rejestrację, są

konsekwencją nadania komitetowi założycielskiemu przez prawodawcę statusu organu

upoważnionego do reprezentowania związku (§ 5). Z przepisów rozporządzenia nie

wynika przy tym, by na tym etapie tworzenia się związku zawodowego powstawały i

działały inne organy, którym przepisy nadałyby znaczenie prawne. O wyłącznej roli

komitetu założycielskiego jako organu uprawnionego do reprezentowania związku w

okresie przed rejestracją związku świadczy także sankcja przewidziana w art. 14 ust. 1

ustawy za niezłożenie przez komitet założycielski w ustawowym terminie 30 dni wniosku

o rejestrację. Mianowicie w takiej sytuacji uchwała o utworzeniu związku zawodowego

traci moc. Jest niewątpliwe, że tego rodzaju konsekwencje mogą wynikać tylko z

niedotrzymania terminu przez organ działający w imieniu związku, a nie jakikolwiek

inny.

Przede wszystkim jednak zwraca uwagę konstrukcja przepisu art. 32 ustawy o

związkach zawodowych, w którym ochrona członków komitetu założycielskiego została

ujęta oddzielnie (§ 3) od ochrony członków zarządu i komisji rewizyjnej zakładowej

organizacji związkowej (§ 1), choć zakres przedmiotowy ochrony jest taki sam.

Charakterystyczne jest zwłaszcza unormowanie czasu trwania ochrony. Według bo-

wiem ust. 3 art. 32 ustawy ochrona członka komitetu założycielskiego rozpoczyna się

od dnia utworzenia komitetu i trwa przez okres 6 miesięcy, natomiast stosownie do ust.

1 art. 32 ustawy ochrona członka zarządu i komisji rewizyjnej rozpoczyna się od dnia

uzyskania przez niego mandatu i trwa do wygaśnięcia mandatu, a także w okresie roku

po tym fakcie.

Powyższy sposób regulacji w powiązaniu z kolejnością poszczególnych etapów

powstawania związku zawodowego przemawia na rzecz wniosku, że okresy ochrony

podmiotów nią objętych nie trwają jednocześnie. Czas ochrony członków komitetu

założycielskiego jest wcześniejszy w stosunku do czasu ochrony członków zarządu i

komisji rewizyjnej, który następuje dopiero po nim. Na tle omawianych przepisów rysuje

się więc dość wyraźnie założenie ustawodawcy, w myśl którego komitet założycielski

ma działać wtedy, gdy jeszcze nie działają organy statutowe. W związku z tym trzeba

też stwierdzić, że dopóki działa komitet założycielski, którego członkowie podlegają

ochronie przed rozwiązaniem stosunku pracy, dopóty nie jest możliwa ochrona

członków innych organów, tj. członków zarządu i komisji rewizyjnej zakładowej

organizacji związkowej, choćby ich wybór formalnie nastąpił. Zadaniem komitetu

założycielskiego wynikającym jednoznacznie z omawianych przepisów ustawy o

związkach zawodowych i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 sierpnia

1991 r. jest doprowadzenie do rejestracji związku zawodowego i statutu określającego

jego organy. Jeżeli to nastąpi, działalność komitetu założycielskiego ustaje, a w jego

miejsce pojawiają się organy uprawnione do reprezentowania związku wskazane w

statucie. Z tego właśnie względu ważna jest data rejestracji związku zawodowego, a nie

data nabycia przezeń osobowości prawnej. Data ta oddziela bowiem czas ochrony

stosunku pracy członków komitetu założycielskiego od czasu ochrony stosunku pracy

członków zarządu i komisji rewizyjnej.

Na rzecz przedstawionego stanowiska przemawia ponadto argument wypły-

wający z celu, dla którego ustawodawca wprowadził szczególną ochronę pracowników

pełniących określone funkcje w organach związku zawodowego. Jest przecież

oczywiste, że zadania, jakie stoją przed związkami zawodowymi, rodzą niejednokrotnie

konflikty i nieporozumienia między kierownictwem zakładu pracy a pracownikami -

"działaczami związkowymi". Są to dla zakładu pracy zjawiska niepożądane, które mogą

wzbudzać chęć zwalniania tych pracowników z pracy, pomijania w nagrodach,

awansach itp. Dlatego właśnie, by takim sytuacjom zapobiegać, w art. 32 ustawy o

związkach zawodowych ustawodawca wprowadził szczególną ochronę stosunku pracy

tych osób. Można więc zasadnie twierdzić, że skoro ujemne dla pracownika kon-

sekwencje wiążą się z faktem jego działalności w komitecie założycielskim jako organie

reprezentującym związek zawodowy, to tylko członkom tego organu przysługuje

szczególna ochrona przed rozwiązaniem stosunku pracy. Przyznanie jej pracownikom,

którzy przed rejestracją związku zawodowego zostali wybrani do organów wskazanych

w statucie, nie ma racjonalnego uzasadnienia. Do czasu rejestracji związku

zawodowego nie działają bowiem poza komitetem założycielskim inne jego organy.

Podsumowując tę część rozważań należy stwierdzić, że przed dniem zarejes-

trowania Związku Zawodowego Pracowników Transportu Samochodowego w

Warszawie, powodowi, jako członkowi Komisji Rewizyjnej tego Związku, nie przysług-

iwała szczególna ochrona stosunku pracy przewidziana w art. 32 ust. 1 ustawy o

związkach zawodowych.

2. Przedstawiony wyżej pogląd jest co do jego skutków zbieżny ze stanowiskiem

Sądu Wojewódzkiego zawartym w zaskarżonym wyroku, a odmienny od stanowiska

wyrażonego w rewizji nadzwyczajnej. Mimo to rewizja podlega uwzględnieniu. Z art. 420

§ 1 KPC wynika bowiem, że Sąd Najwyższy nie jest związany podstawami rewizji

nadzwyczajnej, co oznacza, że w razie dostrzeżenia rażących uchybień w zakresie

prawa materialnego lub przepisów o postępowaniu Sąd Najwyższy ma prawo rozważyć

je, ocenić i orzec stosownie do art. 421 i art. 422 KPC.

W rozpoznawanej sprawie budzą zastrzeżenia ustalenia dotyczące daty roz-

wiązania z powodem stosunku pracy. Sąd Rejonowy przyjmując, że nastąpiło to "pis-

mem z dnia 22 stycznia 1993 r. i z tym dniem" nie wskazał, na jakich dowodach oparł

swoje ustalenie oraz jak ocenił dowody. Tymczasem w myśl art. 328 § 2 KPC uza-

sadnienie wyroku powinno podawać fakty, które sąd uznał za udowodnione, dowody,

na których się oparł i przyczyny, dla których odmówił wiarygodności innym dowodom.

Wprawdzie pismo strony pozwanej z dnia 22 stycznia 1993 r. zawiera jej oświadczenie

o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę z tym dniem, jednak nie ulega przecież

wątpliwości, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę, tak jak i oświadczenie o

rozwiązaniu stosunku pracy w trybie niezwłocznym, staje się skuteczne z chwilą, w

której dotarło do adresata. Ta zaś chwila w przedmiotowej sprawie jest niejasna.

Z zeznań świadków Krystyny R. i Zdzisławy J. wynika, że dnia 22 stycznia 1993

r. rano dyrektor strony pozwanej poprosiła do swego gabinetu powoda i zapytała go,

"czy wie, jaka była sytuacja z akumulatorami" oraz oznajmiła, że "jest zmuszona

rozwiązać umowę o pracę dyscyplinarnie", na co powód zareagował wyjściem z pokoju.

Nie wręczyła mu jednak pisma o rozwiązaniu umowy, a z relacji świadka Remigiusza T.

wynika, że powód jedynie "mógł wnioskować, że jest zwolniony dyscyplinarnie". Taką

wersję przebiegu rozprawy podał też powód. Z jego przesłuchania w charakterze strony

bowiem wynika, że dyrektor strony pozwanej oznajmiła mu, że za zaniedbania w

gospodarce akumulatorami "będzie z nim rozwiązana umowa o pracę w trybie

dyscyplinarnym", zastrzegł jednak, że po wypowiedzeniu tych słów dyrektor opuściła

gabinet udając się do telefonu w innym pokoju, po czym do nawiązania rozmowy już nie

doszło, gdyż powód po odczekaniu kilku minut - udał się do Sądu Wojewódzkiego na

posiedzenie wyznaczone dla rejestracji Związku Zawodowego. Fakt przerwania

rozmowy z powodem i opuszczenia gabinetu potwierdziła świadek Krystyna R., a także

sama dyrektor Krystyna S. Według wyjaśnień powoda w charakterze strony, dyrektor

nie złożyła mu oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę, natomiast z przesłuchania

Krystyny S. w charakterze strony wynika, że dyrektor przeczytała powodowi treść pisma

z dnia 22 stycznia 1993 r. Zeznania świadków na ten temat są rozbieżne i dość

niejasne. Na przykład Krystyna R. oświadczyła, że "w tym dniu dyrektor na pewno miała

w ręku pismo rozwiązujące umowę o pracę" i to w taki sposób, że "powód mógł

zapoznać się z jego treścią", lecz nie stwierdziła, że pismo to było powodowi odczytane.

Natomiast świadek Zdzisława J., która była w gabinecie podczas rozmowy dyrektor

Krystyny S. z powodem, nie zeznała nic na temat odczytania treści pisma stwierdzając

tylko, że jego wręczenie było niemożliwe, gdyż "powód wyszedł, co oznacza, że

odmówił przyjęcia". Relacja świadka Zdzisławy J. jest sprzeczna z zeznaniami świadka

Krystyny R., która wyjaśniła, że przyczyną niewręczenia powodowi pisma była

konieczność opuszczenia gabinetu przez dyrektor Krystynę S.

Z analizy treści wymienionych dowodów wynika zatem, że na temat daty złożenia

powodowi oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę istnieją rozbieżne zeznania

świadków i wyjaśnienia stron. Wymagało to od Sądu Rejonowego dokonania wnikliwej

ich oceny (art. 233 § 1 KPC) i wszechstronnego rozważenia wszystkich istotnych

okoliczności sprawy. Sąd Rejonowy uchybił powyższemu obowiązkowi, czym naruszył

art. 3 § 2 KPC oraz art. 316 § 1 KPC, natomiast Sąd Wojewódzki zaakceptował ten

stan rzeczy. Prawidłowe ustalenie daty rozwiązania stosunku pracy jest dlatego ważne,

że jeżeli nastąpiło dnia 25 stycznia 1993 r., powód byłby objęty szczególną ochroną

przewidzianą w art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, jeżeli natomiast dnia 22

stycznia 1993 r. - nie korzystałby z ochrony wynikającej z tego przepisu.

W celu wyjaśnienia tej istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności konieczne

stało się uchylenie wyroku Sądu Wojewódzkiego w punktach I i II oraz poprzedzającego

go wyroku Sądu Rejonowego w punkcie 2 w części zasądzającej na rzecz powoda

wynagrodzenie przekraczające kwotę 1.627.65 zł. (odpowiadającą wynagrodzeniu za

czas pozostawania bez pracy przez 3 miesiące) i przekazanie sprawy Sądowi I instancji

do ponownego rozpoznania (art. 422 § 2 KPC).

========================================