III ARN 97/95

Wyrok z dnia 29 maja 1996 r.

III ARN 97/95

Przeciwko uznaniu, że przywieziony z zagranicy samochód służył osobie

przesiedlającej się do użytku osobistego, domowego lub zawodowego albo do

prowadzenie działalności gospodarczej i jest wolny od cła (art. 14 ust. 1 pkt 7

ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne jednolity tekst: Dz. U. z 1994 r., Nr

71, poz. 312) może świadczyć nabycie samochodu bezpośrednio przed przy-

wozem do kraju i niezarejestrowanie go zagranicą.

Przewodniczący SSN: Adam Józefowicz (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Andrzej Kijowski, Jerzy Kwaśniewski, Walerian Sanetra, Andrzej Wróbel,

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Waldemara Grudzieckiego, po roz-

poznaniu w dniu 29 maja 1996 r. sprawy ze skargi Jerzego G. na decyzję Prezesa

Głównego Urzędu Ceł w W. z dnia 18 stycznia 1994 r. [...] w przedmiocie wymiaru cła,

na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w

Warszawie [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowe-

go w Białymstoku z dnia 7 czerwca 1995 r. [...]

o d d a l i ł rewizję nadzwyczajną

U z a s a d n i e n i e

W dniu 12 lipca 1993 r. Urząd Celny w K. dokonał odprawy celnej ostatecznej

samochodu osobowego marki Audi 5000 S, rok produkcji 1986 r., wystawiając dowód

odprawy celnej przywozowej pojazdu samochodowego i wymierzając cło w wysokości

53.448.000 zł.

Od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w K., zawartej w dowodzie odprawy celnej

[...] z 12 lipca 1993 r. Jerzy G. wniósł do Prezesa Głównego Urzędu Ceł odwołanie, w

którym prosił o unieważnienie wymienionej decyzji i zwolnienie samochodu osobowego

od cła. Wyjaśnił, że samochód służył mu za granicą do użytku osobistego, lecz nie był

rejestrowany, bo nie jeździł nim po drogach publicznych.

Decyzją z dnia 18 stycznia 1994 r., Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w

mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził na pods-

tawie przedłożonych dokumentów, że samochód marki Audi został pierwotnie kupiony

na nazwisko Mariana G. w dniu 12 lutego 1993 r., a następnie przekazany skarżącemu

w dniu 13 maja 1993 r. na kilka dni przed zakończeniem pobytu w USA. Zdaniem

organu odwoławczego brak jest podstaw do przyjęcia, że samochód ten służył

skarżącemu w czasie pobytu w USA do użytku zawodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku po roz-

poznaniu skargi Jerzego G., wyrokiem z dnia 7 czerwca 1995 r., [...], oddalił skargę.

Powołując się na przepis art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo

celne (jednolity tekst: Dz. U. z 1994 r., Nr 71, poz. 312) stwierdził, że przywóz towarów z

zagranicy w ramach ustanowionych norm jest wolny od cła i od wymaganego

pozwolenia, jeżeli przedmiotem przywozu są między innymi rzeczy stanowiące mienie

osoby przesiedlającej się, które służyło jej do użytku domowego lub zawodowego albo

do prowadzenia działalności gospodarczej. Okres objęcia zwolnieniem od cła tych

przedmiotów wynosi 12 miesięcy od daty zakończenia pobytu za granicą, wskazanej w

zaświadczeniu polskiej placówki dyplomatycznej. Z zaświadczenia Konsulatu

Generalnego RP w Los Angeles [...] wynika, że skarżący przebywał w USA od 15 grud-

nia 1989 r. do 24 maja 1993 r. NSA zwrócił uwagę na to, że samochód marki Audi

został przekazany Jerzemu G. na kilka dni przed wyjazdem z USA i jeden dzień po

wystawieniu zaświadczenia przez tenże Konsulat. Zdaniem NSA brak jest racjonalnych

przesłanek do przyjęcia, że samochód ten służył skarżącemu w czasie pobytu w USA

do użytku zawodowego (bez rejestracji) tylko po bocznych drogach. Nie ma zatem

podstaw do zwolnienia tego samochodu od cła. W związku z tym Sąd nie dopatrzył się

naruszenia prawa przez organy celne.

Powyższy wyrok zaskarżył Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego. W

rewizji nadzwyczajnej zarzucił temu wyrokowi rażące naruszenie prawa materialnego

przez błędną interpretację art. 14 ust.1 pkt 7 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo

celne (jednolity tekst Dz. U. z 1994 r., Nr 71, poz. 312) oraz naruszenie przepisów art.

art. 75 § 1, 77, 80 KPA. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy

Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu-Ośrodkowi Zamiejscowemu w Białymstoku do

ponownego rozpoznania.

Rozpoznając rewizję nadzwyczajną Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nieuzasadniony jest zarzut rewizji nadzwyczajnej o rażącym naruszeniu prawa

przez Naczelny Sąd Administracyjny na skutek nieprawidłowej interpretacji art.14 ust. 1

pkt 7 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne. Analizując treść powyższego

przepisu, Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w ustalonym przez organy celne stanie

faktycznym sprawy, wadliwej wykładni tego przepisu. W okolicznościach sprawy brak

było bowiem podstaw do zastosowania tego przepisu i zwolnienia od cła samochodu

marki Audi, przywiezionego przez osobę przesiedlającą się z zagranicy. Zasadnie

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organy celne dokonały trafnych ustaleń na

podstawie zebranych dowodów.

Z ustaleń tych wynika, że przywieziony samochód Audii (obok innego) nie służył

do użytku zawodowego osobie przesiedlającej się, tj. Jerzemu G. Sąd ten skontrolował

prawidłowość oceny prawnej sprawy. Wnioski wyprowadzone z tej oceny przez NSA nie

nasuwają zastrzeżeń. Naczelny Sąd Administracyjny uznał także, że wiarygodności

twierdzeń skarżącego przeczą załączone do akt dokumenty. Data i sposób nabycia

samochodu - zdaniem tego Sądu - wskazują na niewiarygodność twierdzenia

skarżącego o używaniu bez zarejestrowania samochodu Audi po bocznych drogach do

wykonywania zawodu. W granicach swobodnej oceny dowodów organy celne

wyczerpująco i należycie wyjaśniły sprawę. Wbrew twierdzeniom rewizji nadzwyczajnej

nie można dopatrzyć się w ich działaniu naruszenia przepisów procesowych.

W związku z tym brak jest podstaw - zdaniem Sądu Najwyższego - do kwes-

tionowania prawidłowych ustaleń organów celnych obu instancji i trafnej oceny prawnej

sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Stosownie do przepisu art. 14 ust. 1 pkt 7 Prawa celnego w jego brzmieniu

obowiązującym w dniu dokonania przedmiotowej odprawy celnej, wolne od cła przy-

wozowego są rzeczy stanowiące mienie osoby przesiedlającej się, jeżeli służyły jej do

użytku osobistego, domowego lub zawodowego albo do prowadzenia działalności

gospodarczej. W niniejszej sprawie brak jest powyższych przesłanek prawnych do

zwolnienia od cła samochodu marki Audi.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy uznał, że powołane w rewizji nadzwyczajnej

orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października1993 r., SA/Lu

1732/92 (ONSA 1994 z. 4 poz. 151) i z dnia 27 listopada 1992 r., VSA 536/92 (ONSA

1993 z. 4 poz. 104) oraz niepublikowany wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada

1993 r., III ARN 65/93 nie wnoszą nic istotnego do oceny konkretnej sytuacji występują-

cej w niniejszej sprawie. Wyrażone w tych orzeczeniach w innych okolicznościach nadal

aktualne poglądy prawne, nie mają zastosowania do odmiennego stanu faktycznego w

niniejszej sprawie.

W tym świetle okazuje się, że brak jest podstaw do uwzględnienia rewizji

nadzwyczajnej. Dlatego Sąd Najwyższy na zasadzie art. 421 § 1 KPC orzekł, jak w

sentencji.

N o t k a

Treść art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy - Prawo celne została zasadniczo zmieniona w ustawie z

dnia 22 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy - Prawo celne (Dz. U. Nr 87, poz. 434).

========================================