I PRN 42/96

Wyrok z dnia 27 czerwca 1996 r.

I PRN 42/96

Za czas niewykonywania pracy pracownik ma prawo do wynagrodzenia

tylko w takiej wysokości, w jakiej Kodeks pracy lub przepis szczególny mu je

przyznaje.

Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Maria Mańkowska, Walerian Sanetra,

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 1996 r. sprawy z powództwa

Edwarda P. przeciwko Rejonowej Kolumnie Transportu Sanitarnego w R. o świadczenie

wyrównawcze, na skutek rewizji nadzwyczajnej Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność"

[...] od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Katowicach, Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku z dnia 23 listopada 1995 r. [...]

o d d a l i ł rewizję nadzwyczajną

U z a s a d n i e n i e

Powód Edward P. dochodził zasądzenia od Rejonowej Kolumny Transportu

Sanitarnego w R. wyrównania wynagrodzenia za okres od dnia 1 grudnia 1994 r. do

dnia 30 kwietnia 1995 r. W tym okresie powód - będący przewodniczącym Komisji

Zakładowej NSZZ Solidarność - nie był dopuszczany do pracy i otrzymywał wynagro-

dzenie wynikające ze stawki osobistego zaszeregowania. Zdaniem powoda powinien on

otrzymywać wynagrodzenie takie, jakie mu przysługuje za wykonywanie pracy, a więc z

różnymi dodatkami.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Rybniku oddalił powództwo. Sąd ten ustalił, że w

pozwanym zakładzie pracy istniał konflikt między powodem a jego przełożonymi i część

załogi sprzeciwiała się wspólnej pracy z powodem. Powoda nie można było zwolnić z

pracy ponieważ zarząd zakładowej organizacji związkowej nie wyraził na to zgody (art.

32 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze

zm.). W okresie niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy pracownik

nabywa - na podstawie art. 81 § 1 k.p. - prawo do wynagrodzenia w wysokości stawki

osobistego zaszeregowania, a zatem dalej idące żądania podlegają oddaleniu.

Rewizja powoda została oddalona wyrokiem Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach, Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku z dnia 23

listopada 1995 r., [...]. Sąd rewizyjny podzielił pogląd Sądu I instancji, że zakres

roszczeń płacowych powoda nie może wykraczać poza przepis art. 81 § 1 k.p.

Wyrok ten zaskarżył rewizją nadzwyczajną NSZZ "Solidarność" stawiając zarzut

naruszenia prawa materialnego i wnosząc o zmianę tego wyroku i wyroku Sądu I

instancji przez zasądzenie dochodzonego wynagrodzenia wraz z odsetkami. W uza-

sadnieniu tej rewizji przedstawiono przebieg konfliktu w pozwanym zakładzie pracy i

wyrażono pogląd prawny, iż do powoda nie mogą mieć zastosowania przepisy doty-

czące przestoju (art. 81 § 2 k.p.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna nie jest uzasadniona.

Według art. 81§1 k.p. - w brzmieniu obowiązującym w spornym okresie - pra-

cownikowi przysługuje wynagrodzenie, wynikające z jego osobistego zaszeregowania

określonego stawką godzinową lub miesięczną, za czas niewykonywania pracy, jeżeli

był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących zakładu

pracy. Powód spełnił obie przesłanki do nabycia prawa do tego wynagrodzenia w

wysokości stawki osobistego zaszeregowania, albowiem był gotów do wykonywania

pracy i doznał przeszkód ze strony zakładu pracy. To wynagrodzenie zostało mu

wypłacone i nie jest ono przedmiotem sporu. Brak jest natomiast podstaw prawnych do

domagania się przez niego wyższego wynagrodzenia. Zgodnie bowiem z art. 80 k.p.:

"Wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy

pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy kodeks lub przepis

szczególny tak stanowi." Zdanie drugie tego przepisu należy rozumieć w ten sposób, ze

za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje (a w rzeczywistości nabywa)

prawo do wynagrodzenia w takiej wysokości, w jakiej to prawo przyznaje mu kodeks

pracy lub przepis szczególny.

Nie jest trafne powoływanie się w rewizji na zarzut błędnego zastosowania przez

oba Sądy przepisu regulującego prawo do wynagrodzenia w okresie przestoju (art. 81 §

2 k.p.), skoro przepis ten nie był zastosowany.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

========================================