I PKN 63/96

Wyrok z dnia 17 stycznia 1997 r.

I PKN 63/96

Nie narusza art. 227 w związku z art. 278 § 1 KPC nieprzeprowadzenie przez sąd

dowodu z opinii biegłego na okoliczność stanu zdrowia powoda, konieczności zażywania

przez niego leków i wpływu alkoholu na jego organizm wówczas, gdy sąd na podstawie

przeprowadzonych dowodów i prawidłowej ich oceny ustalił, że pracownik przebywał w

pracy w stanie nietrzeźwym, co uzasadniało wypowiedzenie umowy o pracę.

Przewodniczący SSN: Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Józef Iwulski, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 1997 r. sprawy z powództwa

Piotra G. przeciwko Zakładom Chemicznym "O." SA w O. o uznanie za bezskuteczne

wypowiedzenia umowy o pracę, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-

Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej z dnia 18 lipca 1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

U z a s a d n i e n i e

Piotr G. wniósł o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę

dokonanego wobec niego przez Zakłady Chemiczne SA w O. W pozwie podał, że

zastosowany przez straż przemysłową probierz trzeźwości wykazał wprawdzie "lekkie

zmiany", lecz on alkoholu nie używał.

Pracodawca wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, że powód w czasie pracy i na

terenie zakładu pracy znajdował się w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, co stanowi

ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracownika i wystarczającą podstawę do

wypowiedzenia umowy o pracę.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Oświęcimiu wyrokiem z dnia 29 maja 1996 r. oddalił

powództwo.

Sąd ten ustalił następujący stan faktyczny.

Dnia 11 kwietnia 1996 r. powód pracował na pierwszej zmianie, od godziny 700

.

Około 1315

funkcjonariusz straży przemysłowej stwierdził, że czuć od powoda woń alkoholu.

Powód poddał się badaniu probierzem trzeźwości, który zmienił kolor. Sporządzono

protokół, który powód podpisał. Złożył też wyjaśnienia, z których wynikało, że poprzedniego

dnia wypił z kolegami pół litra wódki. Nie przyznał się, że spożywał alkohol 11 kwietnia. Nie

twierdził też, że zażywał "Amol" lub by się czymś smarował. Nie domagał się

przeprowadzenia badania na zawartość alkoholu we krwi. Mowę miał bełkotliwą. Później

twierdził, że tego dnia na czczo dwukrotnie zażywał "Amol", a woń alkoholu mogła

pochodzić stąd, że smarował głowę spirytusem salicylowym.

Sąd ustalił, że powód znajdował się w zakładzie pracy pod wpływem alkoholu, co

stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracownika, uzasadniające

rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z jego winy, a tym bardziej stanowi

podstawę do wypowiedzenia umowy o pracę. Sąd nie dał wiary powodowi co do tego, że

woń alkoholu i zmiana zabarwienia probierza trzeźwości mogły być spowodowane użyciem

spirytusu salicylowego i spożyciem "Amolu". Zdaniem tego Sądu, woń tych płynów różni się

od woni alkoholu spożywczego, a probierz trzeźwości nie zmieniłby barwy tylko z powodu

zażycia "Amolu", gdyż zawartość alkoholu w lekarstwach jest niewielka.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej oddalił

rewizję powoda [...]. Zdaniem Sądu Rewizyjnego, Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził

postępowanie dowodowe, uwzględniając wszystkie wnioski stron i dokonał ustaleń nie

przekraczając ram swobodnej oceny dowodów. Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę, że powód

dopiero w pozwie wspomniał o zażywaniu "Amolu", a nie podał tego składając wyjaśnienia

do protokołu użycia probierza trzeźwości. Sąd ten zwrócił też uwagę, że powodowi nie

zarzucano poruszania się chwiejnym krokiem, a mimo tego on sam swój niepewny chód

tłumaczył używaniem w tym dniu nowych butów roboczych. Fakt, że powód jest inwalidą

nie może zapewniać mu bezkarności w zakładzie, w którym doznał inwalidztwa ani

usprawiedliwiać łamania dyscypliny pracy poprzez spożywanie alkoholu.

Od wyroku Sądu Wojewódzkiego kasację wniósł w imieniu powoda jego

pełnomocnik, będący adwokatem.

Zarzucił on rażące naruszenie zasad postępowania, które miało wpływ na wynik

sprawy, a w szczególności: przepisu art. 278 § 1 KPC w związku z art. 227 KPC przez

niedopuszczenie przez Sąd dowodu z opinii biegłego w celu wyjaśnienia okoliczności, czy

użycie kropli typu "Amol" (bezpośrednio przed badaniem stanu trzeźwości, zgodnie z

twierdzeniami powoda) mogło spowodować, czy wręcz spowodowało zabarwienie probierza

trzeźwości oraz naruszenie art. 316 KPC przez nieściągnięcie przez Sąd dokumentacji

lekarskiej dotyczącej stanu zdrowia powoda. Byłoby to "pomocne w ocenie konieczności

zażywania przez powoda kropli typu "Amol", bądź innych leków, jak również stopnia

wpływu alkoholu, lub środków opartych na jego podstawie na organizm".

W kasacji zawarto wniosek o uchylenie wyroku Sądu Wojewódzkiego w Bielsku-

Białej "oddalającego rewizję powoda, a tym samym jego powództwo".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest uzasadniona.

W zaskarżonym wyroku nie doszło do naruszenia przepisów proceduralnych

wymienionych w kasacji. Przedmiotem postępowania dowodowego są okoliczności, które

mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 KPC). W rozpoznawanej sprawie

zadaniem Sądu Rejonowego było ustalenie, czy wypowiedzenie powodowi umowy o pracę

było uzasadnione (w rozumieniu art. 45 KP). Pracodawca podał, że dokonał wypowiedzenia

z powodu tego, że pracownik (powód) znajdował się w stanie nietrzeźwym w czasie pracy,

na terenie zakładu pracy. Badając tę okoliczność Sąd przeprowadził dowody: z zeznań

świadków i przesłuchania powoda oraz ocenił te dowody. Istotne okoliczności były

bezsporne: użycie probierza i zmiana jego barwy oraz treść spontanicznych wyjaśnień

powoda bezpośrednio po tym fakcie. Sporne okoliczności ustalone zostały poprzez ocenę

przedstawionych dowodów, której to ocenie nie można postawić zarzutu dowolności.

Sąd I instancji nie miał obowiązku ustalania przy pomocy opinii biegłego

ewentualnego wpływu użycia kropli "Amol" na zmianę barwy probierza. Sąd nie dał wiary

zeznaniom powoda, co do tego, że zażywał "Amol", co miałoby spowodować woń alkoholu i

przebarwienie probierza. Taka ocena zeznań powoda została umotywowana. Dalsze ustalenia

związaną z tą okolicznością stały się zbędne, jako dotyczące kwestii o znaczeniu

drugoplanowym. Podobne znaczenie mogłoby mieć - co najwyżej - badanie stanu zdrowia

powoda. Dokonywane przez Sąd ustalenia miały na celu wyjaśnienie, czy zachowanie

powoda może być ocenione jako uzasadniające dokonanie wypowiedzenia umowy o pracę.

Dla ustalenia tej okoliczności stan zdrowia powoda, konieczność używania przez niego

leków i wpływ alkoholu na jego organizm nie mają istotnego znaczenia. Nie został więc

naruszony przepis art. 278 § 1 KPC traktujący o dowodzie z opinii biegłego (biegłych). Nie

został też naruszony art. 316 KPC dotyczący wyrokowania. W związku z omówionymi wyżej

kwestiami dotyczącymi postępowania dowodowego, nie można postawić zarzutu, by przepis

ten został przez Sąd Rewizyjny naruszony (art. 316 § 1 w związku z art. 385 i 393 § 1 KPC w

dawnym brzmieniu).

Z tych względów należało kasację oddalić jako pozbawioną usprawiedliwionych

podstaw (art. 39312

KPC).

========================================