Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 27 maja 1997 r.

II UKN 150/97

Wydział II

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 27 maja 1997 r.

II UKN 150/97

Nie stanowi uzasadnionej podstawy kasacji odmowa uznania zdarzenia za

wypadek przy pracy w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r.

(jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.), jeżeli w wyniku

postępowania dowodowego, przeprowadzonego niewadliwie przez sądy obu

instancji nie wykazano, iż zdarzenie to zostało wywołane przyczyną zewnętrzną.

Przewodniczący SSN: Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Maria Mańkowska, Roman

Kuczyński (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 1997 r. sprawy z powództwa

Romana S. przeciwko Przedsiębiorstwu Remontowo-Montażowemu Przemysłu Zbo-

żowo-Młynarskiego "P." w B. o uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy, na skutek

kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecz-

nych w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

U z a s a d n i e n i e

Powód Roman S. domagał się w pozwie przeciwko Przedsiębiorstwu Remon-

towo-Montażowemu Przemysłu Zbożowo-Młynarskiego "P." w B. ustalenia, że dnia 17

lipca 1992 r. uległ wypadkowi przy pracy, polegającemu na wystąpieniu zawału mózgu

podczas wymiany koła w samochodzie.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Bydgoszczy po zgromadzeniu dokumentacji

lekarskiej i zasięgnięciu opinii biegłych z Akademii Medycznej w B. wyrokiem z dnia 25

stycznia 1995 r. oddalił powództwo ustalając, że przyczyną zachorowania w dniu 17

lipca 1992 r. nie była przyczyna zewnętrzna.

Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy zasięgnął opinii biegłych lekarzy z Akademii

Medycznej w P. i wyrokiem z dnia 18 grudnia 1996 r. oddalił rewizję powoda.

W kasacji od powyższego wyroku powód zarzuca naruszenie art. 3 § 2 KPC

przez niewyjaśnienie wpływu temperatury w pojeździe na jego organizm i obrazę art. 6

ust. 1 ustawy z 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i

chorób zawodowych przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Wbrew powołaniu się na art. 3 § 2 KPC kasacja [...] nie wykazuje, na czym

polega naruszenie przez Sąd Wojewódzki tego przepisu. Stanowi to istotną wadę skargi

kasacyjnej, która - gdyby ograniczała się tylko do tego zarzutu, byłaby w świetle

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1997 r., II UKN 65/96

niedopuszczalną, gdyż nie byłoby możliwym przeprowadzenie sądowej kontroli kasacji.

Kasacja powołuje się też na zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12

czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

(jednolity tekst: Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.). Zarzutu tego po 22 latach

obowiązywania wymienionego przepisu i wyjątkowo obszernym orzecznictwie Sądu

Najwyższego nie sposób podzielić, bowiem aktualnie wykładnia i zastosowanie tego

przepisu nie budzi wątpliwości.

Dla przyjęcia, że zdarzenie z dnia 17 lipca 1992 r. jest wypadkiem przy pracy

konieczne było wykazanie, poza jego nagłością i związkiem z pracą - które to elementy

nie budzą w przedmiotowej sprawie wątpliwości - że zostało wywołane przyczyną

zewnętrzną. Na okoliczność tę Sądy obu instancji przeprowadziły wyczerpujące

postępowanie dowodowe gromadząc dokumentację lekarską, a także dotyczącą

warunków meteorologicznych krytycznego dnia i zadając biegłym dociekliwe pytania.

Sąd Wojewódzki zwrócił się do innego Zakładu Medycyny Sądowej i zażądał opinii

uzupełniającej, a w tezie dowodowej wskazał na takie czynniki zewnętrzne, jak znaczny

wysiłek fizyczny i upał oraz nałożenie się przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych. Jeżeli

zatem biegli w opinii uzupełniającej wypowiedzieli się, iż brak jest podstaw do przyjęcia,

że na zachorowanie powoda miały decydujący wpływ czynniki zewnętrzne, a do zawału

mózgu doszło w wyniku mnogich schorzeń samoistnych (przyczyna wewnętrzna) - to

Sądowi Wojewódzkiemu nie można zarzucić ani jakiegokolwiek naruszenia przepisów

postępowania, ani błędnej, naruszającej prawo materialne wykładni. Wyniki

postępowania dowodowego prowadzą bowiem do wniosku, że zdarzenie z dnia 17 lipca

1992 r. pozbawione jest jednego z trzech łącznie wymaganych elementów definicji

wypadku przy pracy, określonych art. 6 ust. 1 ustawy wypadkowej, a mianowicie

przyczyny zewnętrznej. Stanowisko Sądu Wojewódzkiego nie narusza utrwalonej

wykładni art. 6 ustawy wypadkowej ani nie jest sprzeczne z powoływanym w kasacji

orzecznictwem Sądu Najwyższego. Koniecznym warunkiem dla uznania, że powód

uległ wypadkowi byłoby ustalenie w wyniku postępowania dowodowego, że na jego

stan chorobowy nałożył się - w istniejących warunkach (nadmierna temperatura) -

wysiłek fizyczny jako zewnętrzna, sprawcza przyczyna istotnego pogorszenia stanu

zdrowia. Skoro biegli taką przyczynę zewnętrzną wykluczyli, to zaskarżony wyrok nie

narusza art. 6 ust. 1 ustawy wypadkowej, a zatem kasację należało jako pozbawioną

usprawiedliwionych podstaw oddalić na zasadzie art. 393

12

KPC.

Z powyższych motywów orzeczono jak w sentencji.

N o t k a

Powołane w uzasadnieniu postanowienie z dnia 29 stycznia 1997 r., II UKN 65/96, zostało

opublikowane w OSNAPiUS 1997 nr 10 poz. 174.

========================================

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.